Google Translate

vrijdag 16 november 2012

Nooit meer slapen - W.F. Hermans

Boek details:
Auteur: Willem Frederik Hermans
Titel: Nooit meer slapen
Jaartal: 1966
Bladzijden: 304
Uitgeverij: De Bezige Bij
ISBN: 9789023449546 (eBook)
eBook publicatie: 11-2010

Nooit meer slapen

Hermans op expeditie in Noorwegen

Het boek heb ik eerder aangehaald bij een aantal blogposten van andere boeken, namelijk Lange dagen - Pia de Jong en Een vlek op de toendra - Gerrit Jan Zwier. Naar aanleiding van beide boeken dit boek gelezen wat eigenlijk een klassieker is.

De officiële samenvatting van Nooit meer slapen volgens uitgeverij De Bezige Bij  is:

Nooit meer slapen is het meesterlijke verhaal van de jonge geoloog Alfred Issendorf, die in het moerassige noorden van Noorwegen onderzoek wil verrichten om de hypothese van zijn leermeester en promotor Sibbelee te staven. Issendorf is ambitieus: hij hoopt dat hem op deze reis iets groots te wachten staat, dat zijn naam aan een belangrijk wetenschappelijk feit zal worden verbonden. Deze ambitie hangt samen met het verlangen het werk van zijn vader, die door een ongeluk tijdens een onderzoekstocht om het leven kwam, te voltooien. Nooit meer slapen is een grootse roman over grote dromen.

1. De reis naar Oslo en de voorbereidingen voor de expeditie
2. De ontmoeting met Arne en de reis naar onder andere Trondheim en de berg Vuorje
3. De expeditie van Alfred, Arne, Qvigstad en Mikkelsen
4. Het vervolg van de expeditie van Alfred en Arne
5. Alfreds terugkeer naar Nederland.

Het eerste deel is vrij saai. Er zijn eigenlijk helemaal geen voorbereidingen. Het verhaal begint gelijk in Oslo en daar moeten de luchtfoto's door Alfred worden opgehaald. De luchtfoto's spelen een belangrijke rol in het verhaal. Het is allemaal erg wetenschappelijk. Deel 2, 3 en 4 vertelt naast het wetenschappelijke en filosofische geneuzel een interessant reisverslag. De reis komt enigszins bekend voor. Alfred is onhandig, heeft geen ervaring met zulke tochten en weet er weinig vanaf. Dit klinkt allemaal bekend in de oren tijdens onze reizen in Zweden. Het grappigste feit was dat Alfred bergschoenen had meegenomen terwijl Arne, Qvigstad en Mikkelsen rubberlaarzen aanhadden. Wij hadden/hebben tijdens de wandelingen ook bergschoenen aan. Tijdens een wandeling op de Flatruet kwamen we er achter dat rubberlaarzen in zo'n drassig gebied veel handiger is. We zakten tot onze knieën weg, net als Alfred tijdens zijn tocht. Het verhelpen van de muggenbulten aan het begin van de reis doet Alfred op de bij ons bekende manier om een kruisje met de nagels in de muggenbult te zetten. Al met al een leuk boek om te lezen. De titel van het verhaal "Nooit meer slapen" leek mij te slaan op het feit dat het in het noorden in de zomer nooit donker wordt en dat je niet weet wanneer je eigenlijk zou moeten slapen en eigenlijk nooit meer hoeft te slapen. De titel "Nooit meer slapen" komt letterlijk in het boek voor als Alfred Arne terug vindt nadat Alfred vanwege zijn eigenwijsheid verdwaalt is en Arne kwijt was geraakt. Wat ook opviel was dat de route door het landschap met behulp van op elkaar gestapelde stenen te volgen was. Dus geen echte route maar een route die in principe zichzelf wijst door de opgestapelde stenen, die mensen die de route liepen, in de loop der jaren ontstaan zijn. Die torens zijn we ook wel eens tegengekomen op de Flatruet.
Opgestapelde stenen
Bij het lezen in het ANWB Actief boekje Zweden van G. Meesters kwam ik de wandeling Abisko, die 6 km van het Kungsleden wandelpad in beslag neemt, tegen. In de omschrijving van de wandeling is aanbevolen om een kompas en kaart mee te nemen tijdens de wandeling omdat de route niet is bewegwijzerd. De route is wel te volgen in het landschap. Af en toe staan er volgens de omschrijving een aantal steenmannetjes (de opgestapelde stenen). Dit is zeer herkenbaar terug te lezen in Nooit meer slapen.

Wat me eigenlijk bezig heeft gehouden is of, net als bij het boek Lange dagen van Pia de Jong, het reisverslag verzonnen is of dat er elementen in zitten die Hermans zelf heeft meegemaakt. Onderzoek op internet geeft aan dat Hermans in 1960 en 1961 tochten heeft gemaakt in het gebied dat in "Nooit meer slapen" beschreven wordt. Veel informatie daarover is te vinden op de website van "Naar Zweden met WFH". Leuke site trouwens.

Hieronder de personen die model hebben gestaan voor personages in het boek.
    • Torbjörn Fjellang stond model voor Arne
    • Harald Skålvoll stond model voor Qvigstad
    • Dr. G. L. Smit Sibinga stond model voor Sibbelee
    • Dr. C. C. Egeler en Dr. T. de Booy stonden model voor Brandel
    • Kvalheim stond model voor Hvalbiff
      Over Nooit meer slapen is heel veel informatie te vinden. Ik ben niet alles nagegaan. Een goede start is de secundaire bibliografie website over Nooit meer slapen. Deze is hier te vinden en bevat alle publicaties die over Nooit meer slapen zijn uitgebracht tot 1995. Omdat Nooit meer slapen erg bekend was en is, is de lijst best wel groot en die gaat maar tot 1995. Ongeveer 30 jaar. Na 1995 is niet meegenomen. Dat zullen er ook nog wel een flink aantal geweest zijn.

      Wat erg interessant is als je het boek gelezen hebt, is het artikel van Rob Verschure uit 1993. De reactie van Hermans zelf op het artikel staat er ook bij. Een leuk stukje uit het artikel is de onderstaande tekst.

      Overigens, wat betreft één ding is Hermans in de fout gegaan. Maar dat is hem moeilijk kwalijk te nemen omdat het door zóvelen wordt naverteld, dat het algemeen voor waar wordt aangenomen: De Noorse gravlaks is géén gekuilde zalm, zoals mijn Noorse vrienden mij vurig verzekerden. De Zweedse surströmming wàs dit wèl. Maar tegenwoordig komt die zalige, kleine, gegiste, sterk riekende Oostzeeharing óók niet meer ècht uit een kuil, maat uit een roestvrijstalen ketel!

      Er zijn 2 boekverslagen beschikbaar. Het Havo/VWO verslag en het Scholieren verslag. 

      In de zoektocht naar informatie over Nooit meer slapen kwam ik nog iets interessants tegen dat het vermelden waard is. De schrijfster Karin Anema heeft een boek geschreven over Nooit meer slapen van Hermans. Ze was bij mij al bekend vanwege het boek "De laatste grens". Hier heb ik nog een blogpost over geschreven.

      Karin Anema - De Noorse liefde van W.F. Hermans
      Het boek heet "De Noorse liefde van W.F. Hermans". Hieronder een gedeelte van de beschrijving afkomstig van de website van Karin Anema.

      In het boek ‘De Noorse liefde van W.F.Hermans’ reist Karin Anema 45 jaar na dato Hermans achterna. Met scherpe observaties beschrijft ze wat er veranderd is, met oog voor details die in ‘Nooit meer slapen’ voorkomen. Want Hermans’ reis door Finnmarken was een echte reis, inclusief ontmoetingen die hij had.
      Anema ontmoet tijdens haar reis mensen die Hermans rondom zijn expeditie in 1961 heeft gesproken.
      Eén ontmoeting heeft zo’n indruk op hem gemaakt, dat hij 31 jaar later een oproep in de krant zet om haar te ontmoeten.
      Deze uitgave werpt – juist in het W.F.H. jubileumjaar - een fris daglicht op het doen en denken van W.F.H. en op de in ‘Nooit meer slapen’ figurerende personen.

      Informatie over het boek van Karin Anema is te vinden op:
      Van die laatste website is de onderstaande foto. De berg Vuorje speelt een belangrijke rol in het boek.

      De berg Vuorje
      Op internet kwam ik onderstaande afbeelding tegen. Vond het wel goed passen in deze blogpost.

      De kaart van Alfred naar Sibbelee
      Van het boek zijn bij mij de onderstaande onderdelen bijgebleven.
      Roald Amundsen
      Ernest Shackleton
      De volgende artikelen kwam ik tegen tijdens de zoektocht naar informatie over Nooit meer slapen:
      Recensies/verhalen:

      dinsdag 13 november 2012

      Slagnäs

      Slagnäs is een plaats in Lapland. De plaats waar we verbleven was camping Slagnäs. In de omgeving van de camping is een leuk pad om te wandelen. Het is vooral een visplaats. Dit is goed te zien op de foto hieronder.
      Omgeving Slagnäs

      Brug

      Vlakbij de camping kun je over de bovenstaande brug. De brug is gebouwd in 1942 en ligt vlakbij de E45 weg. Een mooie foto van de brug is door Henrik von Klopp gemaakt.


      Foto van de brug door von Klopp
      De brug gaat over de Skellefteälven rivier. Aan beide kanten van de Skellefteälven rivier is een houten looppad aanwezig.

      Looppad

      Träbrytarn (helemaal niets over te vinden)




      Slagnäs heeft ook een waterkrachtcentrale. Hier een aantal foto's gemaakt. Het uitzicht was geweldig.


      Spoorwegbrug over Skellefteälven

      In de winter ziet de brug er als volgt uit:

      Winterfoto
      Meer winterfoto's zijn hier te vinden.


      Konijn op het terrein van de waterkrachtcentrale

      Werkzaamheden in de buurt van Slagnäs

      Tjintokk
      In de omgeving van Slagnäs kwamen we een hotel tegen. Het Tjintokk hotel. Erg vreemde plek voor een hotel. Tjintokk blijkt een bedrijf uit Slagnäs te zijn. Het is een testfaciliteit voor voertuigen. Tjintokk is in begonnen in 1988 op kleine schaal. Tegenwoordig is de omzet 160 miljoen SEK. Het particuliere hotel heeft 185 kamers en biedt onderdak voor buitenlandse autofabrikanten die in de winter de testfaciliteit van Tjintokk bezoeken. Volgens dit bericht heeft Tjintokk een beveiligingsbedrijf met tien werknemers tijdens het winterseizoen om nieuwsgierige mensen en autofotografen te weren. We zijn ze in de zomer niet tegengekomen. Meer info over Tjintokk is hier te vinden.

      We zijn ook aan de andere kant van de Skellefteälven rivier geweest en deze wandeling was mooier dan de overkant. 


      Aan deze kant ook een looppad





      Het is inderdaad de Skellefte älv


      Onderweg nog een slangenvel gevonden


      woensdag 7 november 2012

      Souvenir butik Anna-Lisas Arvidsjaur

      In Arvidsjaur zijn we naar de souvenir butik Anna-Lisas geweest. Achter de butik is tevens een loppis aanwezig. Kom je in Arvidsjaur dan zeker deze butik en loppis bezoeken.


      Het is een ontzettend leuke winkel. Ik heb in ieder geval weer te veel foto's gemaakt.

      De winkel

      Geweien

      Kleedjes

      Sieraden

      Van alles wat

      Eland

      Rendier

      Kaarten en schilderijen

      Samische trommels
      De Sami trommels. De Sami trommel werd vroeger gebruikt in rituelen. De Sami trommel ben ik tegen gekomen in het boek van Bernard Nordh - In de schaduw van het Marsgebergte. Hier wordt de trommel negatief gebruikt om onheil over Lars Pålsson en zijn familie af te roepen. In de film Ofelas wordt de trommel positief gebruikt. De trommel is gemaakt van hout. Het vel is van afkomstig van rendieren en de trommelstokken zijn ook van rendierbeenderen gemaakt.


      De trommel is versierd met verschillende symbolen van het goddelijke en het wereldse, in een bepaald patroon voor elke sjamaan. De trommel is een belangrijk onderdeel van de Saami en dat zie je terug in de vlag van de Saami. De vlag werd officieel erkend in de 13e Nordic Sámi-conferentie in 1986. De cirkel stelt de trommel voor en is tevens een symbool van zon en maan. De zon ring is rood en de maan ring is blauw. De kleuren zijn ook de kleuren die worden gebruikt in Saami kostuums. Op een bepaalde manier overbrugt de trommel nog steeds hiaten tussen werelden, de oude traditionele Saami wereld en de moderne Saami wereld.
       
      Saami vlag
      Voor veel meer informatie is de website van Sámi Drums - Then and Now een must have.

       

      Krans van geweien
      Hier is de krans van rendiergeweien te zien. Ze hebben wat grotere geweien gebruikt. Deze krans stond model voor onze krans die genoemd is in deze blogpost. De lampjes worden er bij ons tijdens de kerst in gehangen.

      De messen mogen ook niet ontbreken
      Meer info over de messen is te vinden in deze blogpost. Dit was de winkel. Achter de winkel was dus ook nog een loppis.

      Naar de loppis

      Loppis
      De achtertuin
      De ingang met hele leuke spullen

      Laarzen
      We wilden de laarzen graag halen, maar Milou onze dochter) vond er helemaal nix aan, dus laten hangen. Toen we de foto's later terug zagen, hadden we natuurlijk weer vreselijk veel spijt dat we ze niet meegenomen hebben. Ze zijn geweldig. Zoals zo vaak zeg ik maar weer: misschien volgende keer.

      Schommelstoel

      Binnen
      Binnen
      Buiten

      Hè, weer die laarzen :-(
      Over het winkeltje nog wat informatie op internet gevonden.
      Anna-Lisa en dochter Åsa
      Åsa

      Anna-Lisa