Google Translate

zondag 17 februari 2013

Outlander

Filmdetails:
Titel: Outlander
Regisseur: Howard McCain
Jaar: 2008
Verhaal: Dirk Blackman en Howard McCain
Acteurs: Jim Caviezel, Sophia Myles en Ron Perlman
Duur: 115 minuten
IMDB cijfer: 6,3

Outlander

 Outlander trailer

Outlander is een film die gebaseerd op het Beowulf verhaal. Hier heb ik het al eerder over gehad in deze blogpost (The 13th warrior). Deze keer is Beowulf iemand (Kainan) van een ander ruimtestelsel die per ongeluk op de aarde in Noorwegen crasht in het jaar 709 na Christus. Kainan wordt gevangen genomen door Wulfric en die noemt Kainan Outlander. Kainan was niet alleen op de aarde belandt, er moet natuurlijk ook een Grendel aanwezig ijn volgens het Beowulf verhaal. In deze film is Moorwen de Grendel van het verhaal. De Moorwen is een soort draak en leefde op een planeet die gekoloniseerd werd door Kainan en soortgenoten. Het verhaal over Moorwen en Kainan wordt in flashbacks tijdens de film duidelijk.

Moorwen

De Moorwen zorgt er bij toeval voor dat het koninkrijk van Wulfric oorlog krijgt met het dorp van Gunnar. Gunnar wordt gespeeld door Ron Perlman en als je Gunnar ziet zie je eigenlijk ook Hellboy voor je :-). Die beste man is echt een neanderthaler. De hamer van Gunnar is te koop op de Strongblade website.

Gunnar
Hellboy
Een mooie tekening van Gunnar is te vinden op deze website.

Gunnar
De net genoemde Outlander website bevat erg veel informatie over de film. Artikelen en informatie over o.a. de locatie van de filmopnames. De filmopnames waren niet in Noorwegen, waar het verhaal zich afspeelt, maar in Nova Scotia te Newfoundland en Labrador in Canada.

Wat volgt is een spannend verhaal over de strijd tegen de Moorwen met mooie beelden van de omgeving.

Omgeving

Het verhaal van de film is in zijn geheel te lezen op de website van themoviespoiler. De website van Wikipedia geeft tevens wat achtergrondinformatie.

Interessant is dat de rol van Outlander eerst door Karl Urban gespeeld zou worden.Karl Urban speelde de hoofdrol in de film Pathfinder (eerder besproken in deze blogpost). Jammer dat Jim Caviezel de rol van Outlander speelde. Ik heb laatst de film Dredd gezien en de rol van Judge Dredd werd gespeeld door Karl Urban. Geweldig gespeeld door Karl Urban. De hele film is de helm van Dredd niet af geweest. Precies zoals in de strips.

De film Dredd met Karl Urban als Judge Dredd
De comic Judge Dredd

vrijdag 15 februari 2013

Zegenrijke aarde - Bernard Nordh

Boek details:
Auteur: Bernard Nordh
Oorspronkelijke titel: Jorden är god
Vertaling: J.E. Gorter-Keyser
Titel: Zegenrijke aarde
Jaartal: 1952
Bladzijde: 252 blz
Uitgeverij: Zuid-Hollandsche Uitgevers Maatschappij - Den Haag

Zegenrijke aarde
Zegenrijke aarde is de eerste roman van Bernard Nordh en gaat over de hoeve Jonastorp vlakbij Tova. Moeder Gustava Olsson is 63 en sinds 8 jaar weduwe. Haar man was Jonas en ze kregen samen 4 kinderen. Johan is de jongste met zijn 24 jaar. Zijn broer heet Anton, ook wel Anton-de-Speelman genoemd vanwege zijn populariteit bij de meisjes. Verder heeft Johan nog 2 zussen, Anna en Greta. Johan en Anton wonen bij hun moeder op Jonastorp. Johan is de drijvende kracht op Jonastorp. Anton rommelt maar wat aan en is niet vaak thuis. Toch is Anton de lieveling van zijn moeder.

Jonastorp heeft 10 bunder land en zo'n 200 bunder moeras waar men niets mee kan en als grap door de landmeters in 1890 aan Jonastorp is toegewezen. Het boek begint op een moment dat het leven zwaar is op Jonastorp en Anton vertrekt van Jonastorp om te gaan werken bij de spoorwegen. Dat Anton weg ging, was de doodsteek voor Jonastorp. Ondanks dat wil Johan Jonastorp niet verkopen. Zijn vader zou het nooit hebben gewild dat Jonastorp werd verkocht. Van Anton mag Johan er blijven wonen. Omdat er meer hulp nodig was op de hoeve heeft Johan Elna (19 jaar) opgescharreld. De verhaallijn met Elna, Johan en Anton is erg goed geschreven. Je leeft echt mee met Johan. Na deze affaire komt Stina in het leven van Johan en vanaf dat moment beleven ze allerlei avonturen die zich rondom Jonastorp afspelen. Wat volgt is een verhaal over Johan en Stina die samen Jonastorp van een arme hoeve naar een goed lopend bedrijf weten te transformeren. Dit is voornamelijk gelukt door de hulp van schoolmeester Björkman. In het hele verhaal staat de aarde van Jonastorp centraal. Jorden är god (de aarde is goed) oftewel zegenrijke aarde.

Het is één van de verhalen van Bernardh Nordh over het leven op het platteland. Nordh is zelf opgegroeid op het platteland en heeft daar vast en zeker inspiratie opgedaan voor het Zegenrijke aarde verhaal.Het geeft maar weer aan dat het echt een volksschrijver is. Hard werken en niet zeuren. Hij was zelf ook een arbeider. Dit is te lezen op deze website.

Het boek is niet zo boeiend als de boeken van Pålsson. Toch leest het verhaal wel lekker. Het einde is typisch iets voor Nordh. Het eindigt net zo plotseling zoals het kerstverhaal Julotta op het blog van Gonny. Het verhaal heeft waarschijnlijk wat invloeden uit het leven van Nordh en daardoor is de biografie (Boken om Bernhard Nordh) die door Matts Heijbel in 1977 is geschreven erg interessant. Helaas is dat boek niet vertaald naar Nederlands of Engels. 


Boken om Bernard Nordh

dinsdag 12 februari 2013

Flottarleden

Toen we bij het toeristenbureau in Arvidsjaur waren, gaf de beste man daar een tip over een mooie wandeling in de buurt waar we verbleven. De wandeling bestond uit hangbruggen en heette Trollforsen. Hij had een plattegrondje meegegeven. De wandeling is langs de rivier Pite Älv.

Kaart van de Trollforsen wandeling

De volgende dag er heen gereden. Gauw een foto gemaakt van het informatiebord wat er stond en op pad.

Trollforsen informatiebord
Direct na het informatiebord kwam ik het onderstaande bordje tegen. Hiervan ook maar gauw even een foto maken. Geen idee wat het betekent.

Flottarleden bordje
Eindelijk weer eens een wandeling. Tijdens de vakantie niet zo heel veel wandelingen gelopen vanwege het herstel van een hernia en klapvoet. Zoals eerder gezegd ging het in Zweden erg goed en had gelukkig weinig last. De wandeling begonnen en het was een genot om er te lopen. Geweldige uitzichten en een prachtige natuur. Het was erg warm, maar moesten de vesten wel aanhouden om het de muggen het een beetje moeilijk te maken.


Onderweg kwamen onderstaande bordjes tegen. Hieronder Elome Fallet. Hierover is niets te vinden op internet.

Elome Fallet
Het pad is redelijk goed aangegeven met gele pijlen en volgens het toeristenbureau gingen de pijlen over van geel naar oranje halverwege. Het pad is zeer divers. Zo loop je langs de rivier en vervolgens over rotsen en dan weer door moeras. Het levert in ieder geval schitterende beelden op. Het heeft weer een groot aantal clicks gekost :-). Hoeveel clicks een spiegelreflexcamera heeft gemaakt, is trouwens te vinden op deze website. Het programma EOSInfo getest en het blijkt dat onze camera bijna 18000 clicks heeft gemaakt. Eigenlijk niet eens zo gek voor een 2e hands camera die we anderhalf jaar geleden gehaald hebben.




Onderweg kwamen we vrij veel uitwerpselen tegen. Volgens mij zijn het rendierkeutels. We waren in Lapland dus dat is erg aannemelijk. Elandkeutels zouden het ook kunnen zijn. Hiermee kun je trouwens leuke kettingen maken. Als we in het vervolg elandkeutels zien, nemen we ze mee :-). Ondanks dat we de uitwerpselen ze vrij vaak tegenkwamen, hebben we onderweg maar 1 rendier gezien. Helaas niet op de foto kunnen krijgen. Ik kon de camera niet zo snel pakken.

Rendierkeutels


Dam

Pite Älv
Langs de rivier op het strandje lagen her en der oude boomstammen en stukken hout. Mooie stukken drijfhout. We hebben er een aantal meegenomen in de rugzakken.

Drijfhout
Een tak die we meegenomen hadden, heeft thuis een goede bestemming gekregen en hangt voor het raam. De tak heeft een bijzondere draaiing. 

Gedraaide drijfhout tak
Terug naar de wandeling met de rotspartijen.


Middenin de wildernis weer een informatiebord. Het geeft uitleg over het hout drijven wat men in Zweden vroeger deed. Om het hout te vervoeren over de rivier bouwde men een muur van boomstammen op de oevers om het hout daar niet te laten stranden. De overblijfselen hebben we gezien op de drijfhout foto. In 1983 is het hout voor het laatst over de Pite Älv vervoerd.

Byggen för flottning

Deze boom moest op de foto.
Op een gegeven moment kwamen we een bouwwerk tegen in het bos. Het leek een soort spoorbaan. Het hout was verweerd en je zakte er op enkele plekken door. Het was wel opletten voor de roestige spijkers


Flottning informatiebord
Op het bordje hieronder staat båtbana. Zou het een bootbaan zijn? Ik kan me wel voorstellen dat men de boomstammen via de baan in de rivier lieten rollen. Het zag er wel indrukwekkend uit zo'n baan in het bos.

Båtbana
We vervolgden de weg door de oranje tekens te volgen. De gele waren niet meer aanwezig. Na een knap eind lopen kwamen we een spoorhuisje tegen.



Dit kwam niet bekend voor op het kaartje, net als de rest van de wandelinhg. We zagen nog wel een brug over de Pite Älv.
Spoorbrug

Dit was een zelfde soort brug als de Oxbergsbron brug. Trein en ander verkeer moeten over dezelfde brug. De brug kwam me bekend voor bij het maken van deze blogpost en dat klopt. Op de Wikipedia pagina van Pite Älv stond inderdaad een foto van dezelfde brug. Het plaatsje Moskosel stond bij de omschrijving van die foto. We waren dus in de omgeving van Moskosel.

Omdat we de weg kwijt waren, heb ik maar de foto van het informatiebord aan het begin bekeken en werd het allemaal duidelijk. We waren de verkeerde kant opgelopen. We hadden naar rechts moeten gaan in plaats van naar links in het begin :-(. We hadden de Flottarleden wandeling gelopen. Deze bestond net als Trollforsen uit gele en oranje markeringen.

Omdat we niet meer wisten waar we naar toe moesten, zijn we uiteindelijk maar weer teruggelopen. Dit viel ontzettend tegen, want we hadden al een heel eind gelopen voor ons doen. Waarschijnlijk zo'n 8 kilometer. Nu moesten we nog weer 8 kilometer terug. Het drinken was op vanwege de hitte. Onderweg stoppen betekende een aanval van muggen. Die zwermden de hele dag om ons heen. Ik denk dat we bij elkaar zo'n 90 muggenbulten hadden. Gelukkig hadden we plastic flessen bij ons en deze gevuld met water uit de Pite Älv. De wandeling was behoorlijk zwaar.

Hjortron
Uiteindelijk hebben we het toch gehaald en zagen we de onderstaande wegwijzer. 4 km hadden we gelopen naar de plek waar het laatste informatiebord stond en vervolgens nog ongeveer 4 km naar het spoorhuisje. Vervolgens weer 8 km terug en we hadden ongeveer 16 km gelopen. Dat was een heel andere afstand dan de Trollforsen wandeling.

Wegwijzer
Na al het lopen was het al laat geworden en diende het volgende probleem aan. We hadden alle drinken meegenomen en dat was op. In het huisje hadden we geen drinken meer. Het water daar was niet te drinken, dat zag er niet echt uit om te drinken. Het was ook niet te drinken. We waren allemaal erg dorstig geworden van de hitte tijdens de wandeling, dus op naar Arvidsjaur en in totaal 120 km gereden om bij de supermarkt een paar pakken drinken te halen en ik moet zeggen dat het echt heerlijk was. De volgende dag hadden we nog steeds last van dorst.

Het werd al donker.
Aangekomen bij het huisje zat de poes al weer op ons te wachten. Het was de poes van de eigenaar. Mooi beestje.

Poes van de eigenaar.

We hadden de Flottarleden gelopen. Deze wandeling was achteraf echt schitterend. Een mooie ervaring, maar we hebben de Trollforsen niet kunnen lopen. Jammer dat we de hangbruggen niet hebben kunnen zien. Op Facebook heb ik een aantal foto's van de Trollforsen wandeling gevonden en van de hangbruggen. Hieronder een foto ervan.

Trollforsen hangbrug
Dit was tot nu toe de zwaarste wandeling die we hebben gelopen. We zijn natuurlijk niet veel gewend. De natuur van Lapland heeft wel indruk gemaakt.