Google Translate

dinsdag 18 maart 2014

Jottes konstglashytta

Blogpost 297. Nummer 300 nadert. De 300e blogpost wordt eindelijk een Give Away post. Ik heb er lang over nagedacht, maar weet nu wat de Give Away gaat worden. Maar dat is blogpost 300, nu eerst 297.

Op de laatste dag van de vakantie in 2013 waren we in de buurt van Siljansnäs. Langs de weg stond de onderstaande glashytta. Er was niet veel te doen. De deur zat dicht en het zag er nogal oud en vervallen uit.



Uithangbord

De ingang
De eigenaar had ons blijkbaar in de gaten, want hij riep iets vanuit het huis erachter. Even later kwam hij aanzetten en deed de deur open. We waren gelijk in de werkplaats waar wat beelden stonden. De beelden waren allemaal afgeprijsd. Hij ging er namelijk mee stoppen en alles moest weg. We hebben een aantal beelden gehaald van onze laatste Zweedse kronen.







Zelfs de kassa is te koop.


Erg jammer dat de beste man ermee gestopt is. In dit soort werkplaatsen/winkeltjes vermaak ik me best met de camera. Ik heb op internet gezocht of er informatie over Jottes konstglashytta te vinden is en kwam alleen deze link tegen.

Hieronder is het zwaantje te zien wat we gekocht hebben.


zondag 16 maart 2014

Padjelanta - Anton Quintana

Boek details:
Titel: Padjelanta - Op leven en dood in de toendra
Auteur: Anton Quintana
Jaartal: 1973
Bladzijde: 208 blz
Uitgeverij: Van Goor Jeugdboeken Amsterdam / Brussel
ISBN: 9789021432441



Samenvatting:
De mannen die hem de bevroren toendra op zien gaan, schudden hun hoofd. Die Zweedse stadsjongen komt nooit meer terug, denken ze. Het kan Bo weinig schelen. Hij wil alleen zijn. Dagen en nachten waadt hij door de dooiende sneeuw, met een paar stokken maakt hij van zijn cape een tent. Dan ontmoet hij Ilja, een echte Lap, die in zijn eentje een kudde rendieren in bedwang houdt. En hij ontmoet Vasko, een oude Lapse jager, een vreemde dwerg die het op zijn leven gemunt lijkt te hebben. Bo hoort de verhalen over het beloofde land van de Lappen: Padjelanta. Waar ligt jouw Padjelanta? vraagt Ilja. Bo buigt verlegen zijn hoofd. Hij besluit verder te gaan, nu echt alleen. Wolven zijn er haast niet meer, en voor beren is hij niet bang. Maar hij stuit weer op Vasko...


Het boek Padjelanta kwam ik voor het eerst tegen in het boek Een vlek op de toendra van Gerrit Jan Zwier. Het gedeelte wat Gerrit Jan geschreven heeft over Padjelanta is hier terug te lezen. Padjelanta is een jeugdboek en geschreven door Anton Quintana. Anton Quintana is een pseudoniem voor Anton Adolf Kuyten. Anton Quintana heeft veel gereisd in zijn leven en is ook in Lapland geweest. Dit is goed te merken als je het boek leest. Het is een verrassend spannend boek in een mooie omgeving. Het verhaal gaat over de Zweedse student economie Bo uit Stockholm. Hij stapt in Kvikkjokk uit de bus. Op dat moment is de dooi ingezet, zijn er muggen en is het mos zo drassig dat je er tot aan de knieën in wegzakt. Bo ontmoet de Lappen Ilja en Per Laimo. Ilja en Per zijn rendierherders en bereiden zich voor op de wintertrek naar Padjelanta. Tegenwoordig is Padjelanta een nationaal park dat gesticht is in 1962 en vormt samen met de nationale parken Sarek en Stora Sjöfallet het werelderfgoed Laponia. We zijn een keer door Stora Sjöfallet heen gereden. De reis is na te lezen in deze blogpost. Helaas konden we niet verder naar Ritsem en het daar achterliggende gebied. Een eindje onder Ritsem ligt Padjelanta bij het meer Virihaure.

Virihaure (Foto van Wikipedia)
Meer informatie over Padjelanta is te vinden op de website van Piet Smulders. Bo verblijft in deze omgeving bij de Lappen. De vraag is of het ten tijde van het verhaal het nationaal park Padjelanta al gesticht was.

Padjelanta nationaal park kaart
Tijdens het verblijf van Bo bij de Lappen kom je te weet dat de rendierzenuw beter is dan visgaren. Als een zenuw nat wordt, zet het uit en maakt bv de laarzen waterdicht. Tevens komen we te weet dat een beer per dag zo'n 50 km km afleggen. Het feit over de beer levert een verhaal op over de jager Gustaaf Hanko. Het vel van een beer die hij geschoten heeft, hangt in het jakthus te Kiruna. Het verhaal over de berenvel is geweldig. Verder worden toeristen in het boek als Stalo aangezien. De toeristen bekijken onder andere de Lappen door hun kampen binnen te banjeren en de laatste vis uit de stromen te hengelen. Bo wordt door de Lappen met andere ogen bekeken, behalve door de oude Lap Vasko Pirtsi (ook wel Beatnik genoemd). Bo wordt door Vasko steevast Toerist genoemd. Vasko is een Lap zonder siida. Hij had ooit 1000 rendieren op de Zweedse zomerweides. In de winter trokken ze naar Finland in de bossen van Kuolajärvi. Het verhaal van Vasko heeft Anton Quintana indrukwekkend geschreven en staat in schril contrast met het verdere leven van Vasko als jachtopziener.

De magische trommel, kobdas, ontbreekt niet in het verhaal. De kobdas, die genoemd wordt in het verhaal, was vroeger voorzien van de kwade geesten van ziekte en dood, van wolf en beer en van trollskott, de duivel die zich laat sturen door de najd wanneer die iemand kwaad toewenst. Het verhaal gaat dat Vasko de kobdas bezit. De kobdas speelt een kleine rol in het Padjelanta verhaal. Mocht je meer willen lezen over de kobdas, najd, kwade geesten en wolven dan zijn de boeken Tillu en Kerlew een must have. Ik heb de boeken al vaker aangehaald in blogposten en in die twee boeken krijg je eigenlijk een goed beeld hoe het vroeger geweest moest zijn. De boeken Tillu en Kerlew zijn nog tweedehands te bestellen bij Bol.com.

Zoals eerder geschreven vertrekken de Lappen in de winter naar Padjelanta via Kukkesvage ("de-lange-vallei") die van het Sito-meer aan de noordkant van Sarek helemaal naar Padjelanta loopt. Padje betekent daarboven. Lanta betekent land. Padjelanta betekent dus Hoogland.

Bo haalt in het boek de Kautokeino-opprøret aan samen met het onrecht wat de Lappen is aangedaan in het verleden en in het heden. Van de Kautokeino-opprøret is een film gemaakt. Hierover heb ik in oktober 2012 een blogpost geschreven.

Bo gaat op de onbetreden toendra in de oude hut van de Beatnik leven de komende winter. In die periode maakt hij veel mee. Hij leert van Per Laimo in twee dagen skilopen en Bo krijgt van Ilja oude ski's en een stok. Oude Lappen gebruikten één stok voor het skiën en die was gelijk hun speer. Dit kwam me bekend voor en dit is inderdaad te zien in de film Ofelas. Ofelas is een goede film over hoe de Lappen vroeger leefden. Door de ogen van Bo maken we het leven van de Lappen met hun rendieren mee. Het merken en slachten van de rendieren, de trektocht naar Padjelanta. Bo woont niet bij de Lappen, maar op de toendra in de oude hut van Vasko en gaat af en toe op bezoek bij Ilja en Per en de rest. In de toendra zoekt Bo zijn eigen Padjelanta. Hoe dat allemaal afloopt, is te lezen in het boek.

Hieronder volgen enkele interessante feiten:
  • Als je een wolf achterna zit, moet je nooit tegen hem schreeuwen. Als de wolf omkijkt terwijl je dat doet, steelt hij je stem.
  • Renskillning, een soort rodeo. Het vindt plaats in het Tjärrofjällen gebied. Over het Tjärrofjällen gebied kan ik niets vinden. Wel over tjarro en dit is Samisch voor bergrug. Over renskillning kon ik het onderstaande Youtube filmpje vinden:
  • Nahpen, grote houten melk kom.
  • Årda, boomgrens. Belangrijk voor de Lappen. De bomen geven beschutting voor de mensen en de rendieren krijgen de ruimte omdat de vlakte daarboven boomloos is.
  • Jåttit onderweg zijn, op trek, op doorreis.
  • Akjor, bootvormige sleden.
  • Smakksmuorror, hakblokken voor de tenten.
  • Säälekeskoute (zalige reis). Oude mensen werden op een hoge berg op een slee gezet en vervolgens de diepe afgrond ingegleden. Ze konden namelijk niet meer mee op trektocht en gingen hun laatste reis maken. Dit is vanuit de beschaafde wereld oogpunt barbaars, maar voor Bo wordt het in het verhaal duidelijk met het voorval met Viri, de hond van Ilja.
  • Bo gaat terug naar huis van het Virihaure-meer naar Tarreluobbal (waar-op-veel-manieren-gevist-werd) en dan naar Kvikkjokk.
  • Het enige en uiteindelijke doel van mens en dier: het zomerland Padjelanta.
Meer info over Padjelanta is te vinden op de onderstaande websites:
Liefhebbers van Lapland kunnen gerust dit jeugdboek lezen. Het is een mooi, leerzaam en spannend boek geschreven door een schrijver met verstand van Lapland. Ik heb er in ieder geval van genoten. Het boek is in de toekomst misschien te bestellen bij Bol.com. Zoals in de opmerkingen te lezen is, is Padjelanta niet meer leverbaar bij Bol.com. Op Marktplaats is op dit moment het boek ook niet verkrijgbaar. Het boek is nog wel verkrijgbaar bij Boekwinkeltjes.nl. 

donderdag 13 maart 2014

Licht op het noorden - Stine Jensen

Boek details:
Auteur: Stine Jensen
Titel: Licht op het Noorden
Verschijningsdatum: Oktober 2013
Bladzijde: 236 blz
Uitgeverij: Ambo/Anthos Uitgevers
ISBN: 9789026326196


Samenvatting:
Scandinavië is in opkomst. De Scandinavische talen, ooit beschouwd als de lelijkste talen ter wereld, zijn tegenwoordig hip. Iedereen leest Scandinavische misdaadliteratuur, koopt zijn inrichting bij Ikea en is in de ban van Borgen en The Killing. Maar hoe is het echte leven in het Noorden? Zijn Scandinaviërs werkelijk het gelukkigste volk op aarde? Hoe overleven ze het donker? En wat is de keerzijde van al die rijkdom, emancipatie, natuurlijke schoonheid en veiligheid? Stine Jensen, die zelf op jonge leeftijd is geëmigreerd uit Denemarken, reist voor de tv-serie Stine in Scandinavië door Denemarken, Noorwegen, Zweden en Finland. Deze reis is een persoonlijke zoektocht naar haar wortels. Aan de hand van gesprekken met familie, vrienden en deskundigen analyseert ze het beeld dat wij hebben van onze noorderburen en geeft ze een inkijkje in hun leven. Is Scandinavië inderdaad de spiegel van de toekomst waarin wij kijken?

Stine Jensen, geboren te Hillerød in Denemarken op 13 januari 1972, is een Deens-Nederlands filosofe en publiciste. Voordat ze haar eerste verjaardag beleefde, kwam ze al met haar ouders naar Nederland omdat haar vader daar werk vond. Ze heeft nog wel altijd de Deense nationaliteit. Waarom ze dat nog heeft, is te lezen in een anekdote in het boek.

Stine Jensen
Informatie en recensies over Licht op het Noorden:
Het boek is onderverdeeld in delen en die zijn weer onderverdeeld in hoofdstukken. In het midden van het boek zijn acht pagina's met kleurenfoto's opgenomen. Elk deel begint met een citaat van iemand. Het eerste deel begint met een citaat van Søren Kierkegaard en wordt vervolgd door een leuke inleiding met vergelijkingen tussen Nederland en Denemarken. De drie scheuren van het paradijs wat Scandinavië heet, worden aangehaald. De eerste scheur veroorzaakte tekenaar Kurt Westergaard met zijn Mohammed cartoon. De tweede scheur is Utøya. De derde scheur zijn de rellen in Husby, Stockholm. Deze drie scheuren komen in het boek uitgebreid aan bod. Verder loopt de Wet van Jante (Janteloven in Denemarken en Noorwegen, Jantelagen in Zweden). als een rode draad door het boek. Een voorbeeld over Jantelagen is te lezen in deze blogpost uit 2009 van Marjon Pieper.

Uit Denemarken komen een aantal succesvolle series vandaan zoals Borgen, The Killing, The Protectors, The Bridge en de film Jagten. Jagten zou je volgens Stine een studie kunnen noemen naar het conformisme van de Janteloven. Ik heb de film helaas nog steeds niet gezien. De series die Stine noemt, heb ik zelf allemaal niet gezien. Hieronder de trailer van Jagten.



De wet van Jante wordt door Stine verder uitgekauwd met voorbeelden waar de wet allemaal voor gebruikt wordt en het blijkt dat op Facebook een anti-janteloven groep Fuck Janteloven aanwezig is en er zelfs een The Jante Law modemerk is.

Het deel over Denemarken is best wel negatief en gaat in over het racistische karakter van Denemarken. Het gaat bv over Jezus in een Vikingenoutfit op het Deens paspoort en Vikingsperma (Cryos spermabank maakt gebruik van dezelfde vikingtekening. Cryos wordt wel sperm blank genoemd), 

Complaint over passport Jesus

The cross that Danes must bear
Er wordt verder geborduurd op het racistisch karakter van Denemarken en er worden meer voorbeelden aangehaald die onder het Deense racistisch tapijt worden geschoven. De excuses van Denemarken naar Groenland voor een sociaal experiment in 1951 met 22 Groenlandse kinderen (de film Eksperimentet uit 2010 gaat hierover) en de NIPT-test. De NIPT-test geeft 100% uitsluitsel over downsyndroom. Jaarlijks worden er 10 kinderen met het downsyndroom in Denemarken geboren. Verwachting is dat in 2030 geen enkel kind met het downsyndroom wordt geboren in Denemarken. Een zuivering van mentaal gehandicapten. De NIPT test was in Nederland verboden, maar vanaf april 2014 niet meer (Bronnen NCRV en Nu.nl).

Deel 2: De schreeuw van de jeugd. Dit deel gaat over Noorwegen en voornamelijk over de jeugd. Stine bezoekt afkickkliniek Samtun voor jongeren aan de rand van het het dorp Bø, 2 uur rijden van Oslo. Het bezoek aan Oslo is voor Stine voor de derde keer op reis in Noorwegen. De eerste twee reizen waren idyllische outdoorvakanties. Deze derde keer een realistische kijkje in de drugswereld van Oslo. Toen we zelf kort in Oslo waren, vonden we al dat er veel zwervers aanwezig waren in het centrum.  Het verhaal in het boek, samen met de beelden van het TV programma, laten een somber beeld van Oslo zien.

In het deel over Noorwegen een interessant hoofdstuk De metalen schreeuw. Stine is op bezoek bij de band Kirkebrannen. Een black metal band uit Noorwegen. Ik kan over Kirkebrannen niets vinden op internet. Het lijkt me een lokaal bandje. Vroeger in de jaren 80/90 was ik onder andere liefhebber van dat soort muziek. Toen had je al hokjes van hardrock, heavy metal, death metal, black metal, speed metal, trash metal, punk metal, hardcore, straight edge enzovoorts. Mensen willen graag muziek in een hokje duwen. Het maakt mij niet uit wat voor soort muziek het was of is, als ik het maar mooi vind. De bekendste black metal bands voor mij in die tijd waren Venom, Bathory, Mantas/Death, Possessed, Hellhammer/Celtic Frost en Messiah. In 2011 nog een korte blogpost geschreven over Bathory. Bathory werd in het begin geplaatst in het black metal hokje, maar ontgroeide al snel de black metal met zijn satanische teksten. Dit gebeurde met meer black metal bands en het verbaasde me dat in de Licht op het Noorden serie een band als Kirkebrannen aanwezig was. Na ruim 25 jaar had ik dit echt niet meer verwacht. Het zal wel met de kerkbranden in Noorwegen te maken hebben en met het feit dat er een band is die Kirkebrannen heet. Het is in ieder geval een leuk uitstapje naar mijn verleden :-). Celtic Frost, een van de bands die ik vroeger geweldig vond, heeft in 2006 hun laatste en beste album Monotheist uitgebracht. Dit is pas duistere muziek. Een must have.

)

In het Kirkebrannen stukje wordt gesproken over een documentaire Once upon a time in Norway. Ik denk dat het de onderstaande documentaire is.


Het gaat over Varg Vikernes van Burzum die 16 jaar gevangen zat op de moord op gitarist Euronymous (Øystein Aarseth) van Mayhem en verdacht wordt van het in de brand steken van kerken. Verder komt het boek van Håvard Rem Innfødte skrik: norsk svartmetall aan bod. Meer info over dit boek is te vinden op de website van Burzum. Een goed voorbeeld van wat er uit black metal kan komen is de band Wardruna. Twee leden van de black metal band Gorgoroth hebben Warduna opgericht. Hun muziek is onder andere te horen in de Vikings serie. In de blogpost over Vikings wordt Wardruna ook genoemd. Zanger Gaahl van Wardruna zingt trouwens nog steeds in de black metal band God Seed. Meer black metal is te horen op dit Youtube kanaal.

In het hoofdstuk Kwaad komt Utøya op 22 juli 2011 aan bod. Stine haalt het boek En Norsk tragedie van Aage Storm Borchgrevink aan. Dit boek is eerder op Blogzweden kort besproken in de blogpost Tragedie Utøya in boek en beeld. In dit hoofdstuk wordt tevens het boek Het jaar zonder zomer van Erika Fatland aangehaald. Dit lijkt me een interessant boek en ga deze waarschijnlijk lezen. Stine heeft een gesprek met de kunstenaar Sverre Malling. Sverre Malling heeft in de rechtszaal tekeningen van Breivik gemaakt. De tekeningen staan op zijn website. Op zijn website kwam ik toevallig deze tekening van Sverre tegen die een link heeft met het vorige black metal onderwerp, namelijk een tekening van een schoen met het Venom logo erop. Op 28 april 2012 is Stine, in het kader van de serie Licht op het Noorden, op Utøya geweest. Je komt er dan achter hoe klein het eiland eigenlijk is. Volgens Stine loop je het eiland binnen 20 minuten helemaal rond. Indrukwekkend verhaal.

Stine heeft tevens een gesprek gehad met de schrijver Karl Ove Knausgård. Dit gesprek was ook te zien in de TV-serie. Naar aanleiding van dit gesprek en een proefboekje bij de stand van Uitgeverij de Geus tijdens de Scandinavië-XL dagen ben ik begonnen aan de Min Kamp (Mijn strijd) serie. Het eerste boek Vader heb ik al een tijdje uit. Een blogpost hierover zit in de planning.

Karl Ove en Stine
Na Denemarken en Noorwegen volgt het deel over Zweden. Dit gaat over feminisme, de rellen in Husby en de Millenium trilogie van Stieg Larsson en dan vooral Lis Salander. Het verhaal over de Painful cake van kunstenaar Makode Linde was wel interessant. De foto die ook in het boek is opgenomen is hieronder te zien. Het filmpje over de Painful cake is te zien op de website van Rt.com.

Painful cake
Het deel van Zweden vond ik zelf niet zo interessant. Door naar het laatste deel en dat is Finland. Finland is Sisu. Sisu is doorzettingsvermogen.
Sisu wordt elke keer aangehaald in het Finland deel. Net als Sisu wordt drank ook elke keer aangehaald als een groot probleem. Wat ons opviel in Finland waren vooral de gokkasten die we tegenkwamen in bv supermarkten en vaak bezet waren. Een ander onderdeel van Finland is de tango. De tango kwam ook al uitgebreid aan bod in het boek Solitude. Petra Sjouwerman, de schrijfster van Solitude, heeft meegewerkt aan het programma Licht op het Noorden. Dit verklaart de tango vermoed ik. Verder steunde Finland Hitler in de strijd tegen de Sovjet-Unie. In 1944 moesten de Finnen zelf de Duitsers verjagen. Dit verhaal kwam bekend voor. Dit had ik al gelezen in het boekje Finland (Suomi).

Als laatste wil ik het 'gesprek' met milieuactivist Pentti Linkola aanhalen. Interessante man. Ontzettend stug. Hij heeft een eigen website.

Het boek staat vol met feiten. Er worden veel boeken, films etc aangehaald. Een bibliografie lijst is opgenomen aan het einde van het boek. De negatieve kant van Scandinavië wordt goed weergegeven en je zou gelijk allergisch moeten worden van Scandinavië. Overal is wel wat te vinden en ik weet donders goed dat Scandinavië geen Walhalla is. Ik woon niet in Scandinavië en kan er niet over oordelen. Persoonlijk geloof ik niet het meten van geluk. Dat men hele studies en er zelfs een Happiness database aan spendeert, zegt volgens mij weinig over het geluk. Geluk is een betrekkelijk iets wat persoonlijk is. Het boek geeft in ieder geval een realistisch beeld over het noorden en is een goede aanvulling op de TV-serie. Het boek is te bestellen bij.Bol.com.