Google Translate

dinsdag 2 juni 2020

Thelma

Filmdetails:
Titel: Thelma
Jaar: 2017
Verhaal: Eskil Vogt en Joachim Trier
Regisseur: Joachim Trier
Acteurs: Eili Harboe, Kaya Wilkins, Henrik Rafaelsen
Duur: 116 minuten
IMDB cijfer: 7,0



Samenvatting:
Thelma, een jonge Noorse studente, verhuist naar Oslo. Daar wordt ze verliefd op een knappe klasgenoot. Op hetzelfde moment begint ze te ontdekken dat ze een raadselachtige en onverklaarbare verbinding heeft met het bovennatuurlijke. Ze blijkt bovennatuurlijke krachten te bezitten.

De film:
Thelma, een film van Joachim Trier. Ik moet zeggen dat ik hem verward heb met Lars von Trier. Ik kwam hier pas achter tijdens het maken van deze post. Thelma zou een thriller, drama, horrorfilm zijn. De openingsscène is indrukwekkend en zet de film gelijk op de kaart. Waarom doet de vader dit? De scène is hieronder te bekijken.


Na de openingsscène springt de film naar een aantal jaren verder. Thelma, het kleine kind uit de openingsscène is nu een studente in Oslo. In Oslo kom je steeds meer te weten over Thelma en de band met haar ouders via telefoongesprekken en gesprekken met Thelma en andere studenten. Zo is Thelma zeer christelijk opgevoed en is ze dat nog steeds tijdens de studie. Andere studenten maken haar geloof belachelijk en proberen Thelma aan de drank, aan het roken en aan de wiet te krijgen. Thelma heeft geen vrienden of vriendinnen in Oslo. Ze komt van het platteland en haar geloof helpt niet mee in de grote stad. Toch heeft één studente, Anja, aandacht voor Thelma. Thelma wordt zelfs verliefd op Anja. Welke gevoelens en krachten weet Anja in Thelma te ontwaken? 

Conclusie:
Wat een ontzettend sterk verhaal is dit zeg. De opening en gelijk de vraag waarom de vader dit gedrag vertoont. Daar moet wat achter zitten en tijdens de krappe twee uur weet Joachim Trier dit perfect te vertellen. Beetje bij beetje kom je te weten wat er vroeger is gebeurd en welke invloed de opvoeding op Thelma heeft gehad. De gebeurtenissen in het verleden worden via angstaanjagende flashbacks verteld. Geen horror maar wel angstaanjagend. In het heden zijn subtiele hints te zien. De scène waarin Thelma met haar vader in een restaurant zit, ziet ze twee mannen. Het is duidelijk dat die twee een homoseksuele relatie hebben. Later komt dit naar voren bij Thelma zelf in de relatie met Anja. De relatie met Anja die heel bijzonder is. Hoe kan het zo zijn dat Anja, het meest knappe meisje op school, wat ziet in Thelma. Thelma die geen beste indruk achterliet door een soort epileptische aanval te krijgen in de buurt van Anja. De relatie zorgt wel voor intense belevenissen van Thelma. Het sterke acteerwerk van Thelma en ook Anja werken ook mee. Beiden hadden zeer weinig ervaring in films en voor Kaya Wilkins (Anja) was dit zelfs haar debuut. 

Een film die goed uitgewerkt is en met zeer goed acteerwerk. Meeslepend en bij vlagen angstaanjagend. Ik ga zeker andere films van Joachim Trier bekijken. 

Wetenswaardigheden:
  • In de film is het nummer Familiar van Agnes Obel te horen.
 
  • Hieronder het nummer Damn, Gravity van Okay Kaya.

Recensies:

zaterdag 30 mei 2020

Kwaad licht - Mikaela Bley

Boek details:
Auteur: Mikaela Bley
Titel: Kwaad licht
Oorspronkelijke titel: Louise
Vertaling: Tineke Jorissen-Wedzinga en Sophie Kuiper
Verschijningsdatum: 2018
Bladzijde: 402
Uitgeverij: A.W. Bruna Uitgevers
ISBN: 9789400510111



Flaptekst:
De omstreden minister van Justitie Louise Bohman wordt op een ochtend wakker gebeld met het bericht dat haar persvoorlichter dood is aangetroffen. Is het zelfmoord of toch moord? Al gauw gaat het gerucht dat Bohman zelf bij de zaak betrokken is. De media schilderen haar af als een monster.

Misdaadverslaggever Ellen Tamm krijgt de opdracht om voor TV4 een documentaire over de minister te maken. Als ze Bohman ontmoet, herkent ze niets van het beeld dat geschetst wordt in de media.

Hoe dieper ze in de zaak duikt, hoe meer Ellens eigen traumatische herinneringen naar boven komen…

Dit is de derde Ellen Tamm-thriller van de nieuwe Zweedse thrillerkoningin, Mikaela Bley.


Het boek:
Kwaad licht is het derde deel in de Ellen Tamm reeks. Ondertussen is het vierde deel De meisjes zonder naam pas geleden ook al in de Nederlandse vertaling verschenen. De post over het eerste deel Dochter vermist is hier terug te lezen en de post over het tweede deel Donker water is hier terug te lezen. 

De indeling van het boek is hetzelfde als de eerste twee delen. Het verhaal is onderverdeeld in dagen en de hoofdstukken hebben de titels Louise of Ellen met het tijdstip waar het hoofdstuk mee begint. De hoofdrolspelers zijn dus zoals verwacht Ellen en een nieuw personage Louise. Louise slaat op Louise Bohman en Louise is de Zweedse titel van het boek. Het verhaal begint op dinsdag 2 december 2014 met de dood van Anders Heed, de persvoorlichter van de minister van Justitie, Louise Bohman. Louise Bohman is getrouwd met de vijftien jaar oudere Rolf Bohman. Samen hebben ze een veertienjarige dochter Nora. Voordat Louise minister werd was ze advocaat. De dood van Anders was in eerste instantie zelfmoord maar tijdens het vooronderzoek van de politie veranderd dit in een moord en veel aanwijzingen verwijzen naar Louise. De media heeft er ook lucht van gekregen en veroordeeld Louise en de sappige details uit het leven van Louise worden naar boven gehaald. Het verhaal geeft aan hoe groot de macht van de media kan zijn. 

Conclusie:
Het derde deel uit de Ellen Tamm serie is weer een heerlijk boek geworden. Er zit niet al te veel spanning in, maar het verhaal maakt veel goed. Het leven van Louise wordt uitgebreid behandeld. De media en de mannenwereld worden op de schop genomen en ook het persoonlijke leven van Ellen wordt verder uitgediept zoals de relatie met Didrik Schlaug en een nieuweling William Tord. Het is te merken dat Mikaela Bley in de journalistiek heeft gewerkt. Ze weet er veel van. Ook politiek gezien en dan voornamelijk het leven van de Zweedse regering in Rosenbad, Stockholm. Dit gedeelte is goed beschreven. Daarnaast is het altijd leuk om over de plekken in Stockholm die aan bod komen te lezen. Door Ellen documentaires te laten maken is het verhaal in Kwaad licht best wel realistisch. Het vorige deel had de Nederlandse titel Donker water en in Kwaad licht blijkt dat de documentaire over het vorige verhaal Donker water heet. Het is al duidelijk hoe de documentaire die ze in Kwaad licht over Louise gaat maken zal heten. Ik vind dit erg slim bedacht door de vertaalsters. In Zweden hebben de boeken de titels van de hoofdpersoon naast Ellen. Dit had men in de Nederlandse vertaling aan kunnen houden maar vind deze oplossing erg goed gevonden. Verder is de schrijfstijl van Bley prettig en het was een genot om dit boek te lezen na Het Spel van Lineke Breukel. Het einde was voor mij verrassend en had ik niet zien aankomen. Het vierde deel zal ik ook zeker gaan lezen. 

Wetenwaardigheden:
  • Louise heet eigenlijk Beata. 2 december is de naamdag van Beata.
  • Ellen luistert naar Mistletoe van Justin Bieber.
  • Mantra van Ellen de dood, de dood, de dood heeft ze van Astrid Lindgren. Lindgren was de telefoongesprekken met haar zussen altijd op die manier begonnen.
  • Louise slikt Lergigan.
  • Grill Ruby Gamla Stan.
  • Diner bij Nio Rum.
  • Fitnesscentrum SATS aan de Birger Jarlsgatan.
  • Restaurant Fina Fisken in Trosa.
  • Ghostwalk
  • Bloedbad van Stockholm in 1520 op het Stortorget. 
Recensies:

zondag 24 mei 2020

Vittra - Wither - Cabin of the Dead

Filmdetails:
Titel: Vittra - Wither - Cabin of the Dead
Jaar: 2012
Verhaal: Sonny Laguna, Tommy Wiklund, David Liljeblad
Regisseurs: Sonny Laguna, Tommy Wiklund
Acteurs: Patrik Berg-Almkvisth, Lisa Henni, Patrick Saxe
Duur: 95 minuten
IMDB cijfer: 5,0



Samenvatting:
Ida en Albin vormen een gelukkig koppel. Ze zijn op reis naar een chalet in de Zweedse bossen, om daar de vakantie door te brengen met hun vrienden. Onder de vloer van de vakantiebestemming wacht hen echter een kwaadaardige verrassing. Het gevaar blijkt te maken te hebben met het duistere verleden van het land.

De film:
Na het bekijken van de serie Fallet met Lisa Henni in de hoofdrol kwam ik deze film uit 2012 tegen waarin ze ook de hoofdrol speelde. Een Zweedse horrorfilm met een klein budget. De titel van de film, Vittra, is een wezen uit de Zweedse folklore waarvan wordt aangenomen dat het ondergronds leeft. Het geloof in Vittror dateert van vóór de introductie van het christendom in Scandinavië. Het woord Vittra is afgeleid van het Noorse woord "Vættr", dat ook wordt gebruikt als een overkoepelende term voor wezens die lijken op de Vittra. In de openingstitels zijn tekeningen te zien van Vittror. Vlak voor de openingstitels is een man te zien die zoekt naar Lisa. Het is direct al duidelijk dat het een horrorfilm is. De man Gunnar heeft trouwens een bekende kop. Vervolgens een vijfentwintig minuten durend intro voordat de daadwerkelijke horror en het bloedfestijn begint in het afgelegen huisje in het Zweedse bos. 

Conclusie:
Voor een horrorfilm is Vittra best wel geslaagd. Ontzettend veel bloed en genoeg gore. De film wordt gezien als de Zweedse Evil Dead. Bij vlagen moest ik inderdaad aan de Evil Dead film denken. De reden van de ellende is wel bij beide films anders. Bij The Evil Dead was dit het boek Necronomicon Ex-Mortis en bij Vittra is dit het gelijknamige Scandinavisch folkore wezen. Hieronder zijn de vittror standbeelden in Åsele te zien. Ze lijken niet op de wezens in de film. 

Vittror standbeelden te Åsele.

Het beeld en de effecten van de film zijn goed. Het geluid zakt op sommige momenten weg. Het verhaal is leuk bedacht. De hut in het bos is typisch Zweeds. De acteurs doen het vrij goed. De ervaren acteur Johannes Brost die Gunnar speelt doet het zeer goed maar ook Jessica Blomkvist die Maria en de vittra speelt doet het erg goed ondanks dat dit haar eerste en tot nu toe laatste film is. Haar transformatie komt het beste uit de verf. Humor zit niet in de film. Alles is bloedserieus en dat was volgens sommige recensies een probleem. Vind ik persoonlijk niet. Wel mocht het verhaal wat beter uitgewerkt worden. De aftiteling wordt afgesloten met het toepasselijk nummer Så Vill Jag Inte Leva van Sara Varga. Het nummer is hieronder te horen en ik ben zwaar onder de indruk van het nummer.


De film is via deze website in zijn geheel te zien (helaas zonder ondertiteling). Meer informatie over de film is te vinden op de website van The Local.

Recensies: