We zijn in maart naar het centrum van Kalmar gegaan. We zijn hier vaker geweest maar deze keer was er helemaal niets te doen. Wel weer even de domkerk in geweest. In 2016 hadden we de kerk ook al bezocht maar ik had daar nog nooit een blogpost over gemaakt. Tien jaar later is het dan toch gelukt :-).
De dom werd tussen 1660 en 1699 naar het plan van de architect Nicodemus Tessin de Oudere gebouwd. In het midden van de 17e eeuw werd om strategische redenen de stad Kalmar verplaatst naar het eiland Kvarnholmen. Het centrum van de nieuwe stad werd het hoofdplein met daarop de nieuw te bouwen dom. In 1660 werd tijdens de regering van koning Karel X Gustaaf met de bouw begonnen. Na diens dood zette koning Karel XI de bouw voort. Onder koning Karel XII werd in 1703 de kerk tenslotte ingewijd.
Het bovenstaande beeld trok mijn aandacht. Tien jaar geleden stond het beeld er nog niet. Het beeld ziet er modern uit en laat eigenlijk direct zien wat het betekent. Een moeder met haar zoon in haar handen. Bij het beeld staat een informatiebord met de onderstaande uit het Zweeds vertaalde tekst:
In de Sint-Pietersbasiliek in Rome staat Michelangelo's beeldhouwwerk Piëta uit de jaren 1490, dat Jezus' moeder Maria in haar verdriet en
eenzaamheid met haar dode zoon afbeeldt. Piëta is Latijns en betekent
barmhartigheid, tederheid. Susanna Arwins moderne interpretatie, "Din mamma", toont een rouwende moeder met haar dode tienerzoon in haar
armen, de machteloosheid van het niet kunnen beschermen van haar kind en
het eenzame verdriet. Arwin noemt haar werk een empathisch beeld. De
achtergrond van de plaatsing in de kathedraal is het dodelijke
bendegeweld dat de stad in de jaren 2020 teisterde.
Ongeacht hoe we het kunstwerk interpreteren, het thema is tijdloos en altijd relevant. De plaatsing in de kerk biedt een christelijk interpretatiekader over God die zich te midden van menselijk lijden laat zien en over liefde die haat en kwaad niet kunnen overwinnen. De liefde die zich ook in de donkerste duisternis openbaart, zoals in de blik van de moeder die naar haar dode zoon kijkt die ze in haar armen houdt.
"Din mamma" is uitgevoerd in wit geëmailleerd aluminium. Het kunstwerk is een geschenk van Sällskapet Nya Dryaden aan de kathedraal.
Ongeacht hoe we het kunstwerk interpreteren, het thema is tijdloos en altijd relevant. De plaatsing in de kerk biedt een christelijk interpretatiekader over God die zich te midden van menselijk lijden laat zien en over liefde die haat en kwaad niet kunnen overwinnen. De liefde die zich ook in de donkerste duisternis openbaart, zoals in de blik van de moeder die naar haar dode zoon kijkt die ze in haar armen houdt.
"Din mamma" is uitgevoerd in wit geëmailleerd aluminium. Het kunstwerk is een geschenk van Sällskapet Nya Dryaden aan de kathedraal.
Dat van het bendegeweld in Kalmar heb ik nooit meegekregen. Volgens mij gaat het om het geweld benoemd in dit artikel van Kalmarposten. Op zoek naar informatie over het beeld en de maker Susanna Arwin kwam ik dit artikel tegen over de muziekdienst Seven Psalms van Nick Cave in de Annedalskyrkan in Göteborg. Tijdens de dienst werd het kunstwerk "Din mamma" van Susanna Arwin ingehuldigd. Nick Cave met Seven Psalms. Die uitgave heb ik totaal gemist van hem. Vroeger was ik liefhebber van The Birthday Party en de eerste CD's van Nick Cave and the Bad Seeds. Daarna af en toe wat nieuwe nummers van hem gehoord en in 2020 een blogpost over de film Wind River gemaakt waarin Nick Cave en Warren Ellis de soundtrack voor hun rekening hebben genomen. In 2022 hebben ze samen Seven Psalms uitgebracht met Nick Cave als dichter en verteller. De nummers passen erg goed in de kerk. Hieronder de tracklist van Seven Psalms:
Dat was Nick Cave. Leuk om weer wat van hem te horen en dan ook nog eens in een Zweedse kerk. En dan het beeld van Susanna. Die duikt weer op in een kerk in Göteborg. In oktober 2024 is het beeld ingehuldigd in de domkerk van Kalmar. Dat is hier te lezen. Uit het verhaal is te lezen dat het beeld in brons zou worden gemaakt en op natuurlijke grootte. Nya Dryaden in Kalmar nam het idee over en het beeld zou buiten de kerk worden geplaatst. Uiteindelijk is besloten om het beeld in de kerk te plaatsen maar dat blijkt niet heel gemakkelijk te zijn. Het beeld mocht niet direct op de vloer staan en moest op een voetstuk worden geplaatst. Daardoor moest het beeld kleiner worden dan eerst de bedoeling was en het is ook geen brons geworden maar wit geëmailleerd aluminium. Het resultaat vind ik zelf erg goed gelukt. Wit in plaats van brons en de bedoeling van het beeld komt direct binnen. Nog meer informatie is te vinden in dit artikel van Sydsvenskan.
Ik ben wat verder gaan zoeken naar Susanna Arwin en kwam deze website van Bosjökloster tegen. Daaruit blijkt dat Susanna het beeld "With the handbag as a weapon" heeft gemaakt:
En dat is de vrouw die in de blogpost Slack Bird over het nummer Danuta aan bod kwam en in die blogpost uit eind 2019 heb ik Susanna Arwin genoemd. Toen bleek dat het standbeeld van de vrouw er niet zou komen maar dat is dus de jaren erna wel gebeurd. Er leuk als verschillende gebeurtenissen met elkaar gelinkt worden.
We waren eerder in de domkerk van Kalmar geweest en wel in 2016. Ik kwam erachter dat ik daar nog nooit een blogpost van had gemaakt en daarom de foto's van 2016 hieronder opgenomen.
