Google Translate

dinsdag 17 september 2019

Arctic

Seriedetails:
Titel: Arctic
Jaar: 2018
Regisseur: Joe Penna
Verhaal: Joe Penna, Ryan Morrison
Acteurs: Mads Mikkelsen, Maria Thelma Smáradóttir en Tintrinai Thikhasuk
Duur: 98 minuten
IMDB cijfer: 6,8


Samenvatting:
Een man strandt op de Noordpool en wacht totdat hij eindelijk gered wordt. Wanneer het ernaar uitziet dat hulp onderweg is, gebeurt er een ernstig ongeluk en is zijn kans op redding verkeken. Nu moet hij een belangrijke beslissing nemen: in het kamp blijven waar het relatief veilig is, of eropuit trekken en het onbekende tegemoet gaan, in de hoop redding te vinden.

De film:
Deze film had gelijk mijn interesse toen ik de trailer zag. Mads Mikkelsen in een arctische omgeving. De film is het debuut van Joe Penna, een Braziliaan die tegenwoordig in Los Angeles woont en bekend is geworden als MysteryGuitarMan op Youtube. Een IJslandse actrice, Maria Thelma Smáradóttir, die ook meedeed in de film. Een vreemde combinatie. De film gekeken en zeer onder de indruk. De film begint met een man die Overgård op zijn jas heeft staan en aan het bikken is in de sneeuw. Even later zie je dat hij de letters SOS heeft uitgegraven in de sneeuw.


Een gecrasht vliegtuig. De OK-AGG. Interessant is dat dit type echt bestaat. Zie de websites Fandom en Airhistory. Je weet gelijk dat het vliegtuig is neergestort en dat er maar één overlevende is en al geruime tijd aan het overleven is, getuige de afgevroren tenen. De man heet Overgård en heeft een routine ontwikkeld in een uitzichtloze situatie. Op een dag gebeurd er iets wat de routine doorbreekt en moet Overgård keuzes maken. Gaat hij de juiste keuzes maken?

Conclusie:
Er wordt heel weinig gesproken in de film. Als er wordt gesproken is het Engels maar ook Deens. Dit was zeer verrassend omdat de film toch door een Amerikaanse Braziliaan is gemaakt. Joe Penna heeft nog een verrassing en dat is dat de film totaal ontdaan is van de gebruikelijke Amerikaanse drama en laat eigenlijk alles aan de kijker over. Zelf heb ik gewoon gekeken en verwonderd over het ritme die Overgård in de overlevingsmodus zet. De kleinste dingen worden dan pijnlijk duidelijk, zoals het intens genieten van een potje droge noedels of het warmen van de handen aan een gasbrandertje.

De film is opgenomen in IJsland en alleen daarom is het al de moeite waard om de film te bekijken. Wat een geweldige beelden. Tel daar bij een Mads Mikkelsen die op dreef is en als hoge noorden liefhebber is dit een film die je niet mag missen. De trailer heb ik niet opgenomen in deze post omdat die eigenlijk het hele verhaal in twee minuten verteld. De opnames duurden trouwens 19 dagen.

De film deed mij trouwens denken aan de verhalen van Bernice Notenboom, Caroline van HemertFrank van Zwol en Jolanda Linschooten. Een groot verschil met Overgård, ze doen het uit vrije wil en Overgård niet.

Interviews:
Recensies:
- Moviemeter
- Volkskrant
- De Filmblog
- Filmtotaal
- Chicklit
- De Filmrecensent
- Cinemagazine
- De Telegraaf
- De Filmkijker
- De Morgen
- Filmdomein
- XGN
- Screendependant
- Vertigoweb

zaterdag 14 september 2019

Ruggesteinen

In de omgeving van Blåfjellveien in Hauge I Dalane te Noorwegen is Ruggesteinen te bekijken. Ruggesteinen is het grootste flyttblock van Noord-Europa. De rots ligt op de weg naar de Blåfjellgruvene. In Zweden kwamen we eerder al een flyttblock tegen in de omgeving van Ambjörby. Die was niet in beweging te krijgen in tegenstelling tot Ruggesteinen. Op de rots heeft men aangegeven wat de beste manier is om het blok in beweging te krijgen en het is nog gelukt ook.

Ruggesteinen ligt op zo'n 700 meter van de parkeerplaats. De weg er naar toe was vroeger een spoorbaan. Het regende die dag, daarom de meeste foto's gemaakt met de telefoon.
















Het pad gaat nog verder naar de Blåfjellgruvene. De groeve ligt zo'n 2,8 kilometer verder. We zijn daar ook heen geweest en komt een andere keer aan bod.



donderdag 12 september 2019

Le Havre

Filmdetails:
Titel: Le Havre
Verhaal: Aki Kaurismäki
Regisseur: Aki Kaurismäki
Jaar: 2011
Acteurs: André Wilms, Blondin Miguel, Jean-Pierre Darroussin
Duur: 93  minuten
IMDB cijfer: 7,2



Samenvatting:
'Le Havre' vertelt het verhaal van Marcel Marx, een voormalige schrijver en een bekende Bohemien. Hij heeft zich teruggetrokken in een vrijwillige ballingschap in de Franse havenstad Le Havre, waar hij als eervolle, maar niet al te winstgevende schoenenpoetser werkt. Marcel heeft zijn dromen over een literaire doorbraak begraven, en heeft een gelukkig leven binnen de driehoek van zijn favoriete bar, zijn werk en zijn vrouw Arletty, als het noodlot plotseling een minderjarige allochtone vluchteling uit Afrika op zijn pad brengt. Met als enige wapen zijn aangeboren optimisme en zijn niet aflatende solidariteit met de bewoners uit zijn wijk zal Marcel het opnemen tegen de visnetten van de politie, die zich steeds meer om de jonge vluchteling beginnen te sluiten.

De film:
Le Havre, de zesde film die ik bekeken heb van regisseur Aki Kaurismäki. Het is een film die onmiskenbaar bij Kaurismäki hoort en persoonlijk geweldig vindt. Deze keer is Le Havre in Frankrijk de setting waar de film plaats vindt. De film is dan ook volledig Franstalig, maar toch voelt het als zijn andere films die in Finland plaatsvinden. Ik stoorde mij dan ook in zijn geheel niet aan de Franse taal hoewel ik er geen liefhebber van ben. Zoals gezegd de stijl is Kaurismäki en dit betekent dat je je anderhalf uur in het verleden waant. Een verleden met een mobieltje en euro's. Het kan allemaal in de films van Kaurismäki.

De film draait om de schoenenpoetser Marcel Marx. Hij leeft zijn leventje met zijn vrouw en hond in een volkswijkje. Zijn leven wordt overhoop gegooid als zijn vrouw met spoed naar het ziekenhuis moet en vervolgens blijkt dat ze ongeneeslijk ziek is. Tegelijkertijd komt hij in aanraking met de Afrikaanse vluchteling Idrissa en neemt hij de zorg over hem op zich.

Conclusie:
Een actueel thema, de vluchtelingenproblematiek, wordt in de film aangehaald. Er zijn echte beelden te zien van het vluchtelingenkamp in Calais, ook wel de Jungle van Calais genoemd die in schril contrast staan met het verhaal in de film. Marcel wordt bijgestaan door zijn buren zodra ze weten dat hij Idrissa onder zijn hoede heeft. Le Havre is de tweede Franstalige film van Aki Kaurismäki. Zijn eerste stamt uit 1992 en had als titel La vie de bohème. In die film speelde André Wilms ook al de rol van Marcel Marx. Die film kan ik helaas niet meer vinden. Het zou interessant zijn om die ook te bekijken, alleen al om te zien hoe Marcel Marx vroeger leefde. Een heerlijke film met een goed einde en goede muziek.

Recensies:
- Filmhuis Lumen
- De Filmkrant
- Het Parool
- Volkskrant
- Trouw
- Moviemeter
- Filmofiel
- De Filmkijker
- 8Weekly
- Cinemagazine
- Moviescene
- Observant

Interviews:
- IFFR
- The Guardian
- Philon Film
- SBS
- Volkskrant
- Indiewire



Wetenswaardigheden:


Muziek uit de film:






zondag 8 september 2019

Flørli deel 3

Het derde deel over Flørli. Deze keer minder tekst en meer foto's.


Bijna aan het einde van de treden heb je een plateau waar je een geweldig uitzicht hebt.





Nog een paar treden.


Trede 4444 is bereikt.

 


Bovenaan de top staat nog steeds de kraanmachine die de trolleys bediende. Onvoorstelbaar dat een trolley is losgeschoten en met volle vaart naar beneden ging. Ook dat de trolleys op weg naar boven los kwamen van de rails vanwege de steilheid.


Natuurlijk liepen we bovenop de top de verkeerde route. We waren al op weg naar Kjerag. Gelukkig was er internet en deze website kwamen we tegen. We moesten de Rallarsti route hebben. Weer terug gegaan.


We hadden de Ternevatn dam volledig gemist en daarmee ook de Rallarsti route. Maar toch nog gevonden. Terug via de trap wordt namelijk niet geadviseerd. Afdalen via de trap is gevaarlijk en je komt andere mensen tegen en elkaar passeren is erg lastig.






Hieronder de laatste foto van de kale berg. Daarna ga je de bossen in.


Onderweg kwamen we nog een hut tegen. Het bleek de Flørlistølen hut te zijn. Deze is te huur.





Het is ook mogelijk voor de meer ervaren hikers om de Klippevandring te doen. Hier is een mooi filmpje van de wandeling te zien. Je komt dan uiteindelijk bij de Kallaliklumpen.

 

Zicht op de berg met de trap.


De route brengt je door Flørli zelf met onder andere historische hostel.



Het eindpunt.


Je kunt ook nog de oude centrale bekijken. Ik heb hieronder een foto van de Fullsuitecase blog opgenomen. Ik wist het niet dat de oude centrale te bezoeken was.


Onderweg kregen we een sms van Kolumbus dat de boot defect was. Men heeft toen een aantal bootjes van particulieren ingezet. Toen we bijna terug waren, kregen we een sms dat de luxe boot van Kolumbus ingezet werd. Op deze boot de terugreis meegemaakt. Een ontzettend luxe boot met een schipper die veel informatie gaf tijdens de tocht.

Wachten op de boot naar Lauvvik.


En weer de Preikestolen gezien.

Het oude schip Christian Radich.
Meer info over Flørli:
- Waterpower magazine.
- Reishonger.
- Pipeaway.
- Wikipedia.
- Digital museum.


vrijdag 6 september 2019

Flørli deel 2

In het eerste deel over Flørli 4444 zijn we begonnen met met beklimmen van de trappen. In het tweede deel het vervolg op de trappen en wat over de geschiedenis van Flørli. Flørli is een plaats waar de omstandigheden voor de energieproductie zeer goed zijn. De val van het Flørlivatnet naar de zeespiegel is 740 meter. Het gebied Flørli, met berggebieden en het meer, werd in 1914 gekocht door een zakenman uit Stavanger, Einar Meling, voor 16.000 kronen. Er zou een Duitse staalfabriek komen, maar door de oorlogssituatie veranderde alles en moest er een andere koper worden gevonden. In juni 1917 tekenden A/S Flørli en Stavanger Elektrisitetsverk een huurovereenkomst van 10 jaar.

De aanleg van dammen en een waterleiding in dit gebied heeft veel moeite en zweet gekost. Veel apparatuur moest naar het meer worden gebracht, 740 meter boven de zeespiegel. Dat werk moest worden gedaan door menselijke kracht. Slechts enkele jaren nadat het werk was begonnen, werden rails voor karren gelegd om apparatuur en mensen van het fjord naar de bergtop te brengen. Veel verhalen over moedige daden dateren uit deze periode. Het meest bekend waren de sterke gebroeders Helmikstøl. Ze zouden elk 135 kilo op hun rug de berg op hebben gedragen.

Foto genomen in 1916. In het eerste bouwjaar moesten materialen, zand en cement van de Lysefjord worden vervoerd tot een hoogte van 700 - 800 meter. De arbeiders kregen 20 cent per kilo en de normale lading was 80 kilo. De man in het midden is Nils Helmikstøl, die op de trolley zat toen het faalde en de heuvel af stortte. Hij was de vader van de machtige broers Kristen en Tomas. In 1934 droeg Kristen 170 kilo cement over een lengte van ongeveer 500 meter.

Er ontstond een kleine samenleving in Flørli. In 1916 was het aantal mensen werkzaam bij de bouwwerken 119. Flørli kreeg een eigen winkel aan de kade en veel van de arbeiders woonden samen met hun gezin in kleine verblijven. In de zomer van 1917 was de beroepsbevolking op zijn hoogtepunt: destijds waren 142 personen werkzaam bij de bouwwerken. Vanaf de elektriciteitscentrale bij het fjord tot de dam in Ternevatnet moest een waterleiding worden aangelegd. De pijp moest worden bevestigd aan de rots door middel van betonblokken. Om dit werk uit te voeren werden rails op de heuvel gelegd en met een krachtige kraanmachine trolleys de berg opgetrokken. Hier deden zich veel problemen voor. Bij één gelegenheid faalde de kraan, waardoor een trolley met een aantal personen op volle snelheid de berg afging. De mannen slaagden erin om op tijd weg te springen, maar er wordt gezegd dat vanaf die dag sommige arbeiders weigerden de trolley te gebruiken en via de houten trappen naar boven en beneden gingen.

De trolley vervoerde goederen en arbeiders naar de bergen. Bij een ongeluk met vier tot vijf mannen crashte de trolley en ging door de achterwand van de krachtcentrale. De jongens zijn eraf gesprongen en overleefden, maar het was voor sommigen de laatste reis met de trolley.
In 1918 werd alle in Flørli geproduceerde elektriciteit verkocht aan Stavanger Elektrisitetsverk. A/S Flørli hoopte behoorlijk wat geld te verdienen met hun stroomproductie. Dit bleek echter niet het geval te zijn. Door plotselinge veranderingen op de financiële markt waren de productiekosten hoger dan verwacht. Het bedrijf kreeg nieuwe leningen, maar dit betekende ook nieuwe kosten. In 1928 bedroegen de schulden 5,7 miljoen kronen en het bedrijf was in feite failliet. De banken die het geld hadden geleend, zaten zelf diep in de problemen. In 1925 wilde A/S Flørli hun industrie verkopen aan de stad Stavanger. De tijden waren echter slecht en pas twee jaar later werd overeenstemming bereikt. In 1927 werd de centrale uiteindelijk verkocht aan Stavanger Elektrisitetsverk voor 3,75 miljoen kronen, wat ongeveer de helft was van het oorspronkelijk voorgestelde bedrag. Voor de komende 25 jaar zou Flørli de belangrijkste energiebron van Stavangers worden.

In 1999 produceerde de oude Flørli-centrale zijn laatste kilowatt. Na 81 jaar in gebruik te zijn geweest, nam een ​​moderne en op afstand bestuurbare energiecentrale het over. De laatste bewoner, Ove Ediassen, verhuisde. Het bedrijf was van plan het oude bouwwerk te verwijderen, inclusief de houten trap. Maar de sloop werd gelukkig gestopt zodat men nog steeds kan genieten van de trapwandeling. De huizen op Flørli zijn ook verkocht aan particulieren en sommigen wonen er permanent.

Informatie over de geschiedenis is afkomstig uit meerdere artikelen zoals Wikipedia, de Flørli 365 website, de Flørli website en het verhaal van de negentigjarige Karl Gustav. Het laatste artikel is ontzettend interessant omdat deze de geschiedenis verteld van een man die op zijn twintigste is begonnen te werken bij de Flørli krachtcentrale.

Ondertussen zijn we verder de trap opgegaan getuige de foto's die volgen. Het werd zwaarder en zwaarder met twee gedeeltes die wel heel erg steil waren. Ondertussen ook nog veel foto's maken :-). Wat een belevenis en wat een respect voor degene die het bouwwerk hebben aangelegd en onderhouden. Heb vaak aan ze gedacht onderweg en tijdens het schrijven van deze post.





















Bijna aan de top. De top, de afdaling en de terugreis via de boot komen in het derde deel aan bod. Hieronder nog een Youtube filmpje met informatie en beelden van de wandeling.