Eerder had ik het over de grote kerkruïne van Rytterne (Stora Rytterne Kyrkoruin) en toen al aangegeven dat er ook een kleine kerkruïne in Rytterne stond. De kleine kerkruïne is later gebouwd dan de grote kerkruïne, ergens tussen 1300 en 1400. Toen de 18e eeuw aanbrak, stond de kerk in Lilla Rytterne lange tijd in verval en toen de parochies in 1776 besloten te fuseren, werd tegelijkertijd besloten om een nieuwe gemeenschappelijke kerk te bouwen. Zoals op zoveel andere plaatsen moesten de oude middeleeuwse kerken tijdens de bouw van de nieuwe als steengroeve functioneren. De kerk in Lilla Rytterne zag haar laatste dienst in 1817 en haar laatste begrafenis in 1841.
In de jaren dertig begon de hembygdsvereniging van het dorp met het enorme project om de kerken te restaureren en te behouden. Met behulp van riksantikvarieämbetet en dienstplichtigen kon Lilla Rytterne in juli 1939 opnieuw worden ingewijd. (Bron: Udda Utflykter).
Op Youtube nog een leuk fimpje van de kerkruïne gevonden.
De kerkruïne Stora Rytterne behoort, samen met die in Lilla Rytterne, tot de oudste sporen van het christendom in Västmanland. Stora Rytterne is de oudste van de twee en werd al in de 13e eeuw gebouwd. Er is niet veel bekend uit de beginjaren van de kerk, maar twee runenstenen uit de 11e eeuw laten zien dat de plaats toen al belangrijk was en mogelijk verving de stenen kerk een eerdere staafkerk. De stenen kerk uit de 13e eeuw werd in de loop van de tijd herbouwd. Vanaf het begin bestond het alleen uit de toren, het westelijke deel van het schip en het koor. Toen de kerk in de 18e eeuw grote scheuren in de muren kreeg als gevolg van schade door nederzettingen, kwamen er verschillende toevoegingen bij, zoals de sacristie en de wapenkamer. De kerkruïne van Stora Rytterne werd voor het eerst gerestaureerd in de jaren dertig. De ruïne zoals die er nu uitziet is het resultaat van de latere restauratie die plaatsvond in 2006-2011, waarbij men de gehele oostelijke gevel, die op instorten stond, moest ontmantelen en steen voor steen weer moesten opbouwen. De runenstenen Vs 1 en Vs 2 staan net buiten de oude begraafplaats.
Hamneda kyrkoruin in Småland was de oude kerk van Hamneda uit de 12e eeuw, die in 1894 werd afgebroken. Ondertussen staat er weer een nieuwe kerk. We zijn daar niet geweest maar zagen de kerk vanaf de ruïne staan. Meer foto's van Hamneda kyrkoruin staan op de website van Hembygd.
In de verte is de nieuwe kerk van Hamneda te zien.
Hierboven is een bruggetje te zien. De beek onder de brug stroomt iets naar het noorden uit in Lagan. Het was uit deze stroom dat Johannes i Lilläng, de Hamneda-arts, zijn patiënten voorschreef water te nemen, omdat deze naar het noorden stroomde.
Hierboven de bruidsteen waar het bruidspaar zich na de bruiloft liet zien. De steen bevindt zich buiten de begraafplaatsmuur en de ingang. Er wordt gezegd dat het tot de jaren 1860 bij bruiloften werd gebruikt.
De gemeente Sola grenst aan Stavanger. We hebben Sola bezocht vanwege de kerkruïne. Het was een verassing dat de kerk er niet uitzag als een ruïne. De naam komt van het feit dat de huidige kerk is gebouwd op de ruïnes van een romaanse stenen kerk uit de vroege 12e eeuw. De oude kerk was in gebruik tot 1842 tot het begon te vervallen. Schilder Johan Bennetter kocht de kerkruïne in 1871 en maakte er een privéwoning met atelier van. In 1907 verhuisde het gezin naar een nieuw huis dat in de tuin werd gebouwd. De kelder van dit huis is bewaard gebleven ten zuidwesten van de kerkruïne. Grote delen van de kerk werden tijdens de Tweede Wereldoorlog gesloopt. De kerk werd herbouwd en gerestaureerd in 1995. Tegenwoordig is de kerk erg populair voor bruiloften en concerten. De kerk is in de zomermaanden elke dag open voor rondleidingen. (Bron: Spotting History). We zijn er zelf niet binnen geweest. De kerk was gesloten.
Hallsjö Kyrkoruin is een ruïne van een middeleeuws kerkgebouw. De voorganger van de kerkruïne was waarschijnlijk een houten kerk gebouwd in de buurt van een belangrijke heidense begraafplaats die vandaag de dag nog te zien zijn. De kerk die de kerk verving, was een rechthoekige stenen kerk en zou in de late middeleeuwen moeten zijn gebouwd. Er zijn geen beelden van hoe de kerk er ooit uitzag. In 1966 werd de ruïne gerestaureerd. (Bron: Wikipedia). Het resultaat is nog steeds te bewonderen. Apart is dat de kerken werden gebouwd naast de heidense grafheuvels.
Toen wij een keer onderweg waren in Zweden kwamen we deze schitterende kerkruïne tegen bij het plaatsje Rya. De kerk werd aan het einde van de 11e eeuw gebouwd. Na het jaar 1876 begon het te vergaan, want men verkocht de middeleeuwse kerkdaken en meubels op een veiling. De nieuwe kerk in Eket werd gebruikt en de oude kerk moest verlaten worden. De gemeenschap van Rya heeft na lange tijd inspanningen geleverd om de overblijfselen van de oude kerk te behouden en daar zijn ze erg goed in geslaagd. Zo goed zelfs dat de kerk tegenwoordig gebruikt wordt voor zomerdiensten, doopfeesten, bruiloften en daarnaast als wegkerk in de zomer. (Bron: Örkelljunga en Pilgrimsvägen).
Op deze Wikimedia website kun je een aantal oude en nieuwe foto's van de kerkruïne zien. Ben je in de buurt, breng dan zeker een bezoek aan de ruïne en de omgeving. Vlak in de buurt is namelijk Ingeborrarps Friluftsmuseum te bezoeken. Hierover meer in een nog te volgen post.
