Google Translate

dinsdag 11 december 2018

IJsengel - Nathalie Pagie

Boek details:
Auteur: Nathalie Pagie
Titel: IJsengel
Verschijningsdatum: 2018
Bladzijde: 300
Uitgeverij: Boekerij
ISBN: 9789022584996


Flaptekst:
De brute ontvoering van mediamagnaat Berndt Müller zet heel Zweden op zijn kop. Zijn vrouw en dochters zijn wanhopig en gaan, tegen het advies van de politie in, met de ontvoerders in gesprek. Maar wanneer ze het geëiste losgeld betalen, verandert er niets; Berndt blijft spoorloos.

Als blijkt dat de ontvoerders allen hun eigen redenen hebben voor het misdrijf, slaat de vlam in de pan. Intussen ontdekt een klein meisje dat Berndt wordt vastgehouden op een onbewoond eiland voor de kust van Göteborg. Even lijkt zijn redding nabij, maar dan blijkt dat het meisje net zo gevangen zit als hij…


De auteur:
Ik had nog niet eerder van Nathalie Pagie gehoord totdat IJsengel verscheen. Eigenlijk logisch omdat IJsengel het eerste boek van haar is waarin het verhaal zich afspeelt in Göteburg, Zweden. Als een Nederlandse auteur een verhaal schrijft dat zich afspeelt in Scandinavië dan ben ik razend benieuwd. Er is ook een Thrillzone leesclub rondom het boek opgetuigd. Helaas niet ingeloot, dus het boek alsnog gekocht. Erg jammer, want je mocht in de leesclub vragen aan Nathalie Pagie stellen. Ik heb er toch wat gesteld en onderstaande antwoorden gekregen:

Dag Hans, fijn dat je mijn boek de moeite waard vindt. Ik ben een aantal jaren geleden in het najaar op een van de eilanden van de Scherenkust geweest. Daar komt mijn inspiratie vandaan. Verder heb ik Stockholm bezocht, maar verder ken ik Zweden niet. Het zwerverskamp is (deels) verzonnen, net als het gangenstelsel. Al mijn boeken vinden in een ander land plaats, maar ik moet zeggen dat de sfeer in IJsengel me zodanig aanspreekt dat ik vast nog eens een Scandinavisch land kies voor een verhaal. Het liedje ken ik alleen in het  Nederlands :) Leuk dat jij het ook in het Zweeds kent.
Groeten, Nathalie


Mocht ze weer een verhaal schrijven die plaatsvindt in Scandinavië dan ga ik die zeker weer lezen. Wel hopen dat het weer een standalone verhaal wordt en niet een uit de serie over Tara en Diego. Hieronder een interview met Nathalie Pagie over IJsengel.


Het boek:
Het boek begint met:

I’m learning to fly, but I ain’t got wings
Coming down is the hardest thing
I’m learning to fly, around the clouds
But what goes up must come down

De tekst is uit het nummer Learning to fly van Tom Petty and the Heartbreakers. Een bekend nummer van een bekend artiest die helaas in 2017 is overleden.


Niet alleen tekst van Tom Petty maar ook Amor fati - Omarm je lot van Friedrich Nietzsche staat op dezelfde bladzijde. Beide teksten komen weer terug in het verhaal. Mooi gevonden.

In de proloog is het acht jaar eerder. Plaats Göteborg. Het gaat over Rasmus. Rasmus was met zijn achttien jaar niet de jongste uit de zwerverscommune aan de voet van de Älvsborgbrug. De moeder van Rasmus, Ulla Janson, zat twaalf jaar geleden aan de drank en nu nog steeds. Rasmus was toen zes jaar. Drie maand geleden was Rasmus achttien geworden en is toen bij zijn moeder en haar katten in Mölndal weggelopen.

Het eerste hoofdstuk is de huidige tijd, acht jaar later. Rasmus is zesentwintig jaar en slaapt in een bovenkamer bij zijn vriend Mikkel Kjaer. Rasmus had een plan om rijk te worden. Ze hebben een derde persoon nodig om de klus voor elkaar te krijgen en Mikkel haalt Tore Langström erbij. Tore knapt wagens op en uit de set boxen in de garage waar Tore werkt schalde het nummer Learning to fly van Tom Petty and the Heartbreakers. Het plan: een ontvoering van de tweeënvijftigjarige Berndt Alexander Müller. Berndt is eigenaar/directeur van Müller Media. Het bedrijf van Berndt had Zweedse versies gemaakt van Undercover Boss en Extreme Home Makeover. Daarnaast heeft hij een gezin, zijn vrouw Jannike Müller-Bork en hun dochters Hedvig en Helle. Hedvig had als Ladygoldenspoon tachtigduizend volgers op Twitter en ruim honderdtwintigduizend volgers op Instagram. Best wel populair. De ontvoering van haar vader krijgt om die reden heel veel aandacht in de pers. De ontvoerders brengen Berndt naar Vargö, een van de eilandjes van de scherenkust voor Göteborg. Vargö is een eiland net als Brännö en Styrsö, maar dan volledig onbewoond. Het eilandje is alleen bereikbaar via de ferry vanaf Brännö.

Dit scenario kan alleen maar misgaan en hoe en waar het mis gaat is een must have om te lezen. De epiloog waarin het drie maanden later is, is een waardige afsluiter van het verhaal en biedt geen ruimte voor een vervolg.

Conclusie:
Er wordt veel aandacht geschonken aan de hoofdpersonen. Je komt veel van ze te weten en dit maakt het verhaal compleet. Natuurlijk zit er veel toeval in, maar dat stoort mij niet. Geweld wordt niet geschuwd en ook is het einde is onverwacht waarin de titel van het boek duidelijk wordt. De cover van het boek laat ook duidelijk zien waar het verhaal over gaat en is verrassend echt. Ook dit is erg goed bedacht. In de Thrillzone leesclub legt Nathalie uit hoe dit zit.

Omdat wij een aantal eilanden van de scherenkust van Göteborg een keer hebben bezocht is het heel herkenbaar. Göteborg zelf hebben wij heel kort bezocht en daardoor zijn er een aantal locaties die in het verhaal genoemd worden onbekend zoals MasthuggskerkSkansheuvelSkansen KronanHaga en het visrestaurant Sjöbaren in Haga. Bij een volgend bezoek aan Göteborg nog genoeg te zien. Het gangenstelsel onder Göteborg kwam mij bekend voor in andere boeken zoals Het meisje onder de straat en Wiegelied. De zwerverscommune kwam uitgebreid aan bod in de serie Springvloed en in Stockholm zagen wij zelf ook zo'n commune. De politie, inspecteur J.G. Korhonen van bureau Västra Götaland, behandelt de zaak maar komt niet echt aan bod in het verhaal. Het is dan ook geen echte Scandinavische thriller geworden, maar wel een goed verhaal die zich afspeelt in Zweden. Ik moet zeggen dat ik het geweldig vind dat iemand naar aanleiding van een bezoek aan een plaats zo'n verhaal kan schrijven. Vooral ook omdat Nathalie Pagie geen echte band heeft met Zweden. Het verhaal heeft veel in zich, spanning, drama, jeugdtrauma's, de Zweedse sfeer, misdaad, zwervers, rijk-arm en bedrog.

Wetenswaardigheden:
  • De Antares Grundskola aan de Hornsgatan in Göteborg. Deze school kon ik niet vinden op Google Maps. 
  • De archipel van Göteborg bestaat uit achttien eilanden.
  • Het liedje Klappa händerna när du är riktigt glad.

Recensies:
- Uitgelezen
- Vrouwenthrillers
- Thrillzone
- Chicklit
- Hebban
- In de boekenkast
- Thrillerlezers
- Boekenbeschrijfster
- Thrillerlovers
- Must Reads or Not

zondag 9 december 2018

Leningrad Cowboys meet Moses

Filmdetails:
Titel: Leningrad Cowboys meet Moses
Verhaal: Sakke Järvenpää (verhaal), Aki Kaurismäki (screenplay)
Regisseur: Aki Kaurismäki
Jaar: 1994
Acteurs: Twist-Twist Erkinharju, Ben Granfelt, Sakke Järvenpää
Duur: 94 minuten
IMDB cijfer: 5,7


Samenvatting:
Na jaren van roem en ongeluk in Mexico, willen de leden van de band naar huis en hun geboortedorp terug. Ze worden geleid door hun voormalige manager, Vladimir, die zich nu Moses noemt. De reis over de oceaan en het Europese continent is zwaar en telt vele gevaren.

De film:
Het is vijf jaar na het verschijnen van de eerste film over de Leningrad Cowboys. Ze zijn nog steeds in Mexico maar de band is flink uitgedund. Ze gaan voor een optreden terug naar Amerika en wel naar Coney Island. Hier komen ze hun manager tegen uit de eerste film die zichzelf nu Moses noemt. Moses wil de Cowboys terugbrengen naar het beloofde land Siberië. De reis naar Siberië gaat niet zonder slag of stoot. Ze komen terecht in Brest, Amiens, Frankfurt, Leipzig, Dresden, Tsjechië, Polen en uiteindelijk Rusland. Een hele tocht. De Amerikaanse neef (Nicky Tesco) blijft jammer genoeg achter. Igor uit het eerste deel is er nog wel bij en heeft in het tweede deel een belangrijke rol.

Conclusie:
Het eerste deel was verrassend en erg goed. Goede muziek en geweldige grappen. De Moses film heeft ook wel wat grappen, maar de film is lang niet zo goed als het eerste deel. Veel minder muziek en het draait meer om het verhaal wat aan alle kanten rammelt. Ik kon er geen lijn in ontdekken. De Cowboys bestaan nu uit de helft Mexicanen en de andere helft de Cowboys uit het leger. De nummers die de Cowboys spelen vond ik zelf niet zo leuk. De twee leukste nummers heb ik hieronder opgenomen:



De parallellen met Moses uit de bijbel zijn wel erg leuk, zoals het boompje wat brandt. Ook leuk is het om Finnen Spaans te horen praten.

Recensies:
- Moviemeter
- Cinemagazine
- VPRO

donderdag 6 december 2018

Advokaten - Lawyer

Seriedetails:
Titel: Advokaten - Lawyer
Regisseurs: David Berron en Geir Henning Hopland
Jaar: 2018
Concept: Jens Lapidus, Hans Rosenfeldt en Michael Hjorth
Acteurs: Alexander Karim, Malin Buska, Thomas Bo Larsen
Duur: 10 afleveringen van 45 minuten
IMDB cijfer: 7,1



Samenvatting:
Frank Nordling is een jonge, veelbelovende advocaat. Wanneer hij de waarheid ontdekt achter de dood van zijn adoptieouders, stort zijn wereld in elkaar. Tot Franks afschuw is Waldman, één van de meest prominente klanten van het advocatenkantoor en actief spilfiguur in het criminele milieu, erbij betrokken. Om de dood van zijn ouders te wreken, moet Frank in de organisatie van Waldman infiltreren en zijn persoonlijke advocaat en vertrouwenspersoon worden.

De serie:
Een serie met een advocaat in de hoofdrol. Ik had mijn bedenkingen. Gelukkig is de serie gebaseerd op een idee van onder andere Jens Lapidus en wat ik van hem weet is dat er dan meestal wel actie bij betrokken is. Helaas heb ik nog steeds geen boeken van hem gelezen (schaam schaam). Grappig is wel dat hij volgens mij heel even te zien is in de serie. Hij loopt in het advocatenkantoor langs Frank.

Gelukkig heeft de geadopteerde Frank een zusje Sara. Zij zorgt voor wat actie en problemen met haar gedrag. De ouders van Frank en Sara zijn vroeger door een autobom vermoord en deze gebeurtenis hebben hun sporen nagelaten in het verdere leven van Frank en Sara. Uiteindelijk heeft Sara een tip wie er achter de moord van hun ouders zit en de strijd kan beginnen. Het doelwit is de Deense crimineel Thomas Waldman. Het verhaal speelt zich dan ook in Zweden en Denemarken af. De taal is de ene keer Deens en dan weer Zweeds. Velen vinden dan ook de overeenkomst met de serie The Bridge groot. Gelukkig heb ik die serie nog steeds niet gezien en ben dus onbevooroordeeld. Thomas Waldman wordt gespeeld door Thomas Bo Larsen en hoe. Geweldig hoe hij de crimineel neerzet. Meedogenloos maar toch ook vaderlijke trekken en dus menselijk. Een genot om naar die man te kijken. Thomas Waldman wordt in zijn criminele werkzaamheden geholpen door een advocatenkantoor en natuurlijk kan Frank daar zo aan het werk. Sara probeert haar deel vanuit haar politiewerk uit te voeren. Het net rondom Thomas Waldman en zijn familie / bende begint zich te sluiten. Maar wat betekent dit voor de integriteit van Frank als advocaat?

Conclusie:
Op sommige momenten had ik het gevoel dat de tien afleveringen te lang duurden. Hoe lang kun je er over doen om te infiltreren zonder dat je ontdekt wordt, terwijl je zo onvoorzichtig bent. Frank loopt namelijk als een olifant in een porseleinkast door overal naar toe gaan, zoeken en dingen te regelen. Elke keer komen Frank en ook Sara er weer mee weg. Je voelt dat hun geluk een keer op is. Ondanks dat gebeurd er elke keer wat onverwachts dat dan toch weer geloofwaardig is. Niet te veel bij nadenken en gewoon genieten van de serie die eigenlijk wel alles bevat, leugens, recht, geweld, drugs, bedrog en nog veel meer. Daarnaast zit de snelheid er goed in. Naarmate de serie vordert wordt het steeds spannender. Leuk detail is dat ik de serie direct gekeken heb na het kijken van de serie Gidseltagningen - Below the surface en de hoofdrolspelers uit die serie Johannes Lassen en Sara Hjort Ditlevsen hebben in Advokaten een belangrijke rol. Het was even omschakelen om ze in een andere situatie te zien.

Interviews:
Interview ALT met Thomas Bo Larsen.
Interview Soundvenue met Thomas Bo Larsen.
Interview BT met Tomas Bo Larsen.
Interview Kente met Thomas Bo Larsen.
Interview Aftonbladet met Malin Buska (Sara).
 - Interview Moviezine met Jens Lapidus.
Interview Metro met Alexander Karim (Frank).
Interview Moviezine met Malin Buska en Alexander Karim.
Q&A met de acteurs.

Recensies:
- Volkskrant
- Trouw
- Stralend Schrijven
- Scriptgirl
- Marco's Domein
- Advocatenblad
- Mijn Serie
- Serie Totaal
- Televizier
- Soundvenue
- TV Meter
- Aftonbladet

woensdag 5 december 2018

Codenaam Zwarte krab - Jerker Virdborg

Boek details:
Auteur: Jerker Virdborg
Titel: Codenaam Zwarte krab
Originele titel: Svart krabba
Vertaling: Carole Post van der Linde
Verschijningsdatum: 2005
Bladzijde: 254
Uitgeverij: De Geus
ISBN: 9044503367


Flaptekst:
Vier soldaten krijgen in oorlogstijd de opdracht vier capsules met onbekende inhoud naar een militaire post te brengen. De codenaam van hun operatie is Zwarte Krab, omdat ze zich als een krab zijwaarts door de vijandelijke linie moeten zien te bewegen.

De mannen zijn geselecteerd omdat ze uitstekende skiërs en schaatsers zijn, maar zijn ze ook alle vier goed genoeg? Hebben ze allen dezelfde informatie over de opdracht, of heeft een van hen nog andere instructies meegekregen? En wat zit er eigenlijk in de capsules.

Het wantrouwen tussen de mannen groeit. De extreme kou, het gegeven dat ze zich alleen in het donker mogen verplaatsen, het levensgevaarlijke met ijs en sneeuw bedekte terrein, de tijdsdruk en de botsende karakters maken de tocht tot een beproeving.


De auteur:
Jerker Virdborg studeerde literatuurwetenschap, kunstgeschiedenis, film en filosofie aan de universiteit van Gotenborg. Niet echt een bekende naam, hij is bekender samen met Daniël Sjölin onder de pseudoniem Michael Mortimer.

Het boek:
Het boek bestaat uit vier afgebakende delen. Het is oorlog ergens in het noorden. Geen idee in welke tijd. In het eerste deel maak je kennis met sergeant Karl Edh uit Sårneå. Hij zat vier jaar bij de F28 en is aangekomen in Tessenøy. Hij is geselecteerd voor een opdracht van luitenant-kolonel Radd. Hij moet samen met drie anderen de zwarte krab operatie uitvoeren. De anderen zijn sergeant Börjesson, korporaal Per Granvik en sergeant-majoor Nylund. Granvik is drieëntwintig, Börjesson is zesentwintig en Edh wordt binnenkort vijfentwintig. Doel van de missie: technisch materiaal naar Gallö brengen. De vier hebben een ding gemeen, ze kunnen goed schaatsen.

In het tweede deel vinden de voorbereidingen voor de missie plaats. Ondertussen veranderd het doel naar Ödö. Je komt wat meer te weten over het leven van Edh. Zo zijn de ouders van Edh ondergebracht bij Ulla Jacobsson, Växelgatan 4, Ekberg.

In het derde deel de missie. Dit is gelijk het mooiste en spannendste gedeelte van het verhaal. De tocht naar het doel brengt hun langs Hällsön, Balders ö, Ransholm, Hornö, Axelbrottet, Eldarna, Kalhättan, Karlsvik, Diurede Viik en Spårö. De eilanden Kaljenö, Klåvskär en Usøy moeten ze vermijden. Verder zijn er namen ten zuiden van Segelbergen: Katterö, Stora Risholmen, Hasselö, Bredhögen, Grönskär, vuurtoren van Rackaren, Kockholmen, Dynan, Ringburen, Nyrödshoofd, Tornö, Yxkullarna, Tistleberget en Märrbrottet.

Psychologisch erg sterk. Wie kan Edh vertrouwen en lukt het 'team' om het doel te bereiken? Daar kom je achter in het vierde deel.

Conclusie:
Een interessant verhaal over een oorlog die ergens in het noorden plaatsvindt. De plaatsnamen en de namen van de eilanden geven wel aan dat het Scandinavië is. Vier schaatsers die een missie moeten uitvoeren. De daadwerkelijke missie is spannend om te lezen. Het laatste deel vond ik zelf jammer genoeg vaag. De plaatsnamen die Virdborg gebruikt heeft voor zijn verhaal zouden zo uit de catalogus van Ikea kunnen komen. Door het verhaal ben ik benieuwd naar de boeken van Michael Mortimer.

Wetenswaardigheden:
  • In het laatste gedeelte van het verhaal worden nog meer plaatsen genoemd zoals Svensholmen, Dalhem, het ziekenhuis Adensberg en Stavudden.
  • Marketentster, daar had ik nog niet eerder van gehoord.
  • Bij de zoektocht naar informatie over Codenaam Zwarte Krab kwam ik het onderstaande Youtube filmpje tegen. 

Recensies:
- Swedish Book review
- Goodreads
- Martin Ackerfors

zondag 2 december 2018

Trosa

Toen wij in de omgeving van Stockholm waren, hebben wij een kort bezoek gebracht aan het plaatsje Trosa.


Trosa was het decor van de film Äntligen Midsommar! / A Swedish Midsummer Sex Comedy. Een film uit 2009 met onder andere Luke Perry. Hier is te lezen hoe de samenwerking tot stand is gekomen.


Äntligen Midsommar! is niet de enige film die in Trosa is opgenomen. Een aflevering van Beck is ook opgenomen in Trosa.

Reden genoeg om Trosa een bezoekje te brengen. We zijn er niet zo heel lang geweest en er was weinig te doen omdat we er pas laat aankwamen.











woensdag 28 november 2018

Leningrad Cowboys Go America

Filmdetails:
Titel: Leningrad Cowboys Go America
Verhaal: Sakke Järvenpää (verhaal), Aki Kaurismäki (screenplay)
Regisseur: Aki Kaurismäki
Jaar: 1989
Acteurs: Matti Pellonpää, Kari Väänänen, Sakke Järvenpää
Duur: 79 minuten
IMDB cijfer: 7,0


Samenvatting:
De 'Leningrad Cowboys', een band van Finse muzikanten en hun manager, reizen naar Amerika op zoek naar roem en rijkdom. Als zij door het land trekken, proberend op een trouwerij in Mexico te komen, worden zij gevolgd door de dorpsgek die bij de band wil horen.

De film:
Ik wou net weer eens een blogpost over muziek maken toen mijn oog viel op de Leningrad Cowboys. Een Finse band ontsproten uit het brein van Aki Kaurismäki. Ik had al een drietal films van Aki Kaurismäki gezien, namelijk The Man Without a Past, Drifting Clouds en Lights in the dusk. De films over de Leningrad Cowboys had ik nog niet eerder van gehoord. Misschien zijn de films te oud? Nu ken ik ze dus wel en heb de eerste film van de drie gezien en wat voor een. Genoten van de Leningrad Cowboys. Het is een roadmovie geworden en de Leningrad Cowboys gaan naar Amerika en treden op in cafés en zaaltjes. Er is veel muziek te horen. De stijl van de film is herkenbaar van Aki Kaurismäki en ik moet zeggen dat die stijl mij zeer goed bevalt. Ik kan weer even ontsnappen uit de werkelijke wereld en genieten van de wereld van Aki Kaurismäki. Het is een wereld van vroeger. Na het lezen van dit interview uit 2017 wordt die wereld wat duidelijker. Hieronder een gedeelte uit het interview:

Voor de Finse filmmaker Aki Kaurismäki zijn de wereld, de filmgeschiedenis en nog een paar van die dingen in 1962 opgehouden te bestaan. Gevraagd waarom zijn films er altijd uitzien alsof ze in een onbestemd verleden spelen, zei hij. „De cinema is in 1962 gestorven. Ik denk in oktober.” Waarom 1962? „Omdat ik een Cadillac uit dat jaar heb.” Het verhaal vertelt echter niet waarom nou precies in oktober.

De Leningrad Cowboys dus. De film begint in het noorden van het koude Finland en de band laat een nummer horen, Kasakka. Op dat moment kunnen ze bij mij al niet meer stuk.



Vervolgens maken de Leningrad Cowboys Amerika onveilig. Tijdens de trip komen ze hun verloren neef tegen. De verloren neef wordt gespeeld door Nicky Tesco. Nicky zingt een aantal nummers zoals Chasing the Light en Born to be wild. Hij heeft het nummer Chasing the Light en het nummer Ballad of the Leningrad Cowboys geschreven.




Nicky Tesco was in 1976 de oprichter en de zanger van de Britse punkband The Members.


Interessant is een interview met Nicky Tesco over de samenwerking met de Leningrad Cowboys.


`

De basis voor de Leningrad Cowboys was de Finse rockband Sleepy Sleepers. De titel van de film kwam van de Marx Brothers film Go West (1940). Nadat de film was uitgebracht, veranderde de fictieve band in een echte band en bestaat tot op heden nog steeds.



De film is trouwens opgedragen aan Guty Cárdenas.

Recensies:
Cinemagazine
Moviemeter
- VPRO
Deseret News

zondag 25 november 2018

Unga Astrid - Becoming Astrid

Filmdetails:
Titel: Unga Astrid
Verhaal: Kim Fupz Aakeson en Pernille Fischer Christensen
Regisseur: Pernille Fischer Christensen
Jaar: 2018
Acteurs: Alba August, Trine Dyrholm, Maria Bonnevie
Duur: 123 minuten
IMDB cijfer: 7,4



Samenvatting:
Als jonge vrouw maakte Astrid Lindgren een gebeurtenis mee die haar diep trof en het verdere verloop van haar leven zou bepalen. Het gaf haar de kracht en het zelfvertrouwen een ander pad te kiezen dan van haar in die tijd werd verwacht. Ze volgde haar hart en ontwikkelde zo haar passie voor schrijven. Met haar fantasierijke kinderboeken als Pippi Langkous is ze wereldwijd een van de meest inspirerende en geliefde auteurs van ons tijdperk geworden en staat ze symbool voor de vrije mens die met conventies durfde te breken.

De film:
Een film over een periode uit het vroegere leven van de Zweedse schrijfster Astrid Lindgren. Een film die je als Zweden liefhebber niet mag missen. Voordat ik interesse in Zweden had, keek ik al wel naar de avonturen van Pippi Langkous, Karlsson van het dak, Emil en Ronja de Roversdochter. Naar de achtergrond van Astrid Lindgren heb ik eigenlijk nog nooit gezocht. Deze film is een goede stap in de richting om wat meer te weten te komen over de schrijfster. Unga Astrid laat de periode in haar leven zien die haar verdere leven gevormd heeft. Ze heet Astrid Ericsson (1907-2002) en groeide op nabij Vimmerby in Småland op de boerderij Näs die haar ouders, Samuel August Ericsson (1875-1969) en Johanna Sofia Hanna Jonsson (1879-1961), pachtten. Astrid was hun tweede kind. Ze had een oudere broer, Gunnar (1906-1974), en later twee jongere zussen, Stina (1911-2002) en Ingegerd (1916-1997). De film begint op het moment dat ze achttien jaar oud is en gaat werken bij de lokale krant Vimmerbytidningen (Bron: Wikipedia). Ze raakt zwanger en de periode tijdens de zwangerschap en een aantal jaar na de zwangerschap wordt in de film getoond. Het is dan 1926 en de film laat goed zien hoe het in die tijd eraan toeging. De kerk heeft een grote invloed op de mensen en de zwangerschap is er een die niet door de beugel kon volgens de maatstaven in die tijd. Boeiend om te zien hoe Astrid dit heeft doorstaan door niet de gangbare paden te bewandelen.

Conclusie:
Een mooie film over een belangrijke periode uit het leven van Astrid Lindgren. Wat me opvalt is dat het gezin Ericsson een gezin is die erg liefdevol is. Natuurlijk zijn de ouders van Astrid het niet eens met de zwangerschap maar ze blijven de gehele film er best wel rustig onder. De scene in de kerk aan het einde van de film is de climax. Dat dit in het echt ook zo was, is te lezen op Wikipedia. Ik heb een gedeelte hieronder opgenomen:

Ze heeft een biografie van haar ouders geschreven, die uit liefde trouwden, samen een goed leven hadden, er als ouders waren voor hun kinderen en hen veel speelruimte gaven. Hun liefdesverhaal heeft ze opgeschreven in Samuel August från Sevedstorp och Hanna Hult, dat uitkwam in 1976.

De film laat het leven uit 1926 zien. De boerderij, kerk en Stockholm. Herkenbare plekken in Stockholm en vooral het bezoek aan de Stadsbiblioteket is herkenbaar. De film spoort mij aan om nog meer te weten te komen over Astrid Lindgren. Er zijn in ieder geval twee biografieën beschikbaar, Van Astrid tot Lindgren en Deze dag, een leven.  

In de film is er ook muziek te horen. Een nieuw nummer Springa van Ane Brun.


En wat nummers uit de jaren twintig.




September Film bedankt voor het beschikbaar stellen van de film. De film is vanaf 29 november 2018 in de bioscoop te zien

Recensies/informatie:
- Moviemeter
- Stralend Schrijven
- Cineuropa
- Aftonbladet
- Take me to Sweden

donderdag 22 november 2018

Löfstad slott

Löfstad is een kasteel in de parochie van Kimstad en de gemeente Norrköping in de provincie Östergötland. Het kasteel ligt op een heuvel niet ver van Lövstadsjön, vlakbij de E4 tussen Norrköping en Linköping, negen kilometer ten zuidwesten van Norrköping. Het kasteel en bijbehorende grond is eigendom van het Riddarhuset en de inventarissen van het Östergötland Museum en wordt tijdens het zomerseizoen aan het publiek getoond als een museum. Het hele jaar door zijn er restaurantactiviteiten. De oude smederij herbergt een café dat in de zomer is geopend.

Het kasteel werd gebouwd in de periode 1630-1660 door Axel Lillie en zijn vrouw Christina Mörner. Wie het kasteel verder bewoond heeft is te lezen in de Wikipedia pagina van Löfstad Slott. Interessant is dat het kasteel ook bekend staat als spookhuis. Het spookverhaal is te lezen op deze website.

We zijn het kasteel niet binnen geweest. Wel zijn we in het gezellig aangelegde tuincafé geweest met de daarbij behorende handelsträdgård.














Carolina Sofie Eliasson was een van de velen die in het kasteel werkte maar daar niet woonde. Ze groeide op te Skvalbäcken. Begin 1900 verhuisde ze naar de onderstaande stuga, dat eruitzag als een doos. Ze werd daarom Sofie i Dosa genoemd. Een tijdlang werd het huis gedeeld met een andere vrouw. Ze zetten vervolgens een touw in het midden van het huis, zodat de zoon van Algot niet aan de verkeerde kant zou kruipen.



Bij het zoeken naar informatie over Sofie i dosa kwam ik erachter dat het huisje een onderdeel is van een natur en kulturstig. Die hebben we helaas gemist. De route en de bijbehorende informatie is hier te vinden.


dinsdag 20 november 2018

Hold the Dark

Filmdetails:
Titel: Hold the Dark
Verhaal: Macon Blair (screenplay), William Giraldi (boek)
Regisseur: Jeremy Saulnier
Jaar: 2018
Acteurs: Jeffrey Wright, Alexander Skarsgård, James Badge Dale
Duur: 125 minuten
IMDB cijfer: 5,7



Samenvatting:
Wanneer in Alaska drie kinderen dood worden teruggevonden vermoed men dat er wolven in het spel zijn. Bovendien verdwijnt een zesjarig jongetje waarna diens ouders de hulp inschakelen van de auteur en wolfexpert Russell Core. Hij moet hem terugvinden en de roedel wolven doden. Tijdens zijn zoektocht wordt hij vergezeld door de rouwende vader en wordt hij zowel met de wreedheid van Moeder Natuur als met zijn eigen tekortkomingen geconfronteerd. Het is onduidelijk wie nu werkelijk de prooi is en wie het roofdier.

De film:
Deze keer een andere film. Een film die op dit moment op Netflix is te zien. Een die afspeelt in Alaska. Ook het hoge noorden, maar dan op een ander continent. De film is gebaseerd op het gelijknamige boek van William Giraldi. Het boek is vertaald naar het Nederlands met de titel Toen kwamen de wolven. Het begint met een verdwijning van een zesjarige jongen die waarschijnlijk gegrepen is door wolven. De moeder schakelt wolfexpert Russell Core in. Russell neemt de opdracht aan en vertrekt naar het plaatsje Keelut in Alaska. Hier wordt het interessant. Het plaatsje Keelut bestaat in het echt niet, maar de naam is in de Inuitmythologie een kwaadaardige en chtonische aardgeest die op een kale hond lijkt. Men gelooft dat het schepsel de dood viert en het wordt soms gezien als een voorbode van de dood. De bevolking van Keelut zijn Yupik. De Yupik zijn een groep van inheemse of inheemse volkeren van westelijk, zuidwestelijk, zuid centraal Alaska en het Russische Verre Oosten. Ze zijn Eskimo en zijn gerelateerd aan de Inuit- en Iñupiat-volkeren.

Winter, wolven, sneeuw, Yupik, mystiek en Russell Core. Prachtige beelden van het ongerepte Alaska. Veel geweld met als hoogtepunt de shootout van Cheeon. Hieronder een gedeelte van die shootout. Deel twee en deel drie zijn ook op Youtube te zien.


Conclusie:
Een vreemde film omhult met mystiek van de Yupik. Geen Scandinavische film, maar wel een Zweeds tintje, Alexander Skarsgård speelt de rol van Vernon. De reden van deze post op Blogzweden is omdat de Yupik een grote rol hebben in de film. Een film die je na het kijken met veel vragen laat zitten en waar je nog een lange tijd over na zit te denken.

Hieronder zijn een drietal Yupik nummers te horen van Pamyua en Byron Nicholai.





Recensies:
De Lagarde
- Bustle
- Variety
- The Atlantic
- Cine

woensdag 14 november 2018

Gräsgård hamn, Öland

Gräsgård is een kerkdorp (minder dan 50 inwoners) op het eiland Öland. De kerk kwam al aan bod in november 2014 in deze post. Het dorpje heeft een haven. De huidige haven is van 1936. In de zomer is er verse vis te koop in een (sta)caravan. Van de caravan geen foto gemaakt, maar hier zijn wat foto's te vinden van Annys Fiske. In de haven valt direct een gedenksteen op met de tekst:

Till minne av de tio män som offrade sina liv i fosterlandets tjänst vid minsprängningsolyckan utanför Gräsgård den 22 november 1941.

Het verhaal achter de steen is hier te lezen.











maandag 12 november 2018

Gidseltagningen - Below the surface

Serie details:
Titel: Gidseltagningen - Below the surface
Verhaal: Kasper Barfoed en Jesper Bernt
Jaar: 2017
Acteurs: Johannes Lassen, Alexandre Willaume, Peder Thomas Pedersen
Duur: 8 afleveringen (57 minuten per aflevering)
IMDB cijfer: 7,1


Samenvatting:
Drie gemaskerde mannen gijzelen vijftien onschuldige mensen in een metrostel onder Kopenhagen. Een antiterrorisme eenheid onder leiding van Philip Nørgaard en Louise Falck wordt uitgestuurd om hen te bevrijden. De media volgen de gijzeling op de voet. Zeker wanneer Naja Toft optreedt als tussenpersoon en een inzamelactie start om het losgeld bijeen te krijgen. De publieke opinie over de vraag of er al dan niet moet onderhandeld worden met de terroristen, verdeelt het land. Acht dagen lang houdt de gijzeling Denemarken in zijn greep, acht dagen waarin de angst groeit en de ondergrondse gijzelaars alle hoop om te overleven verliezen.


De serie:
Een terroristische actie in de metro midden in Kopenhagen. Acht dagen, acht afleveringen. De snelheid zit er goed in en je krijgt direct een gedeelte uit het recente verleden van Philip Nørgaard te zien. Hij heeft een relatie met Louise Falck maar dat houdt geen stand vanwege de nachtmerries uit het verleden. Feit is wel dat Louise in het team van Philip zit en dit levert een interessante verhaallijn op. Het thema is actueel en de terroristen zijn hard. De gegijzelden hebben ieder een eigen verhaal en die wordt per aflevering vertelt in dezelfde stijl als in de serie The Rain. Presentatrice Naja Toft zorgt voor de nodige spanning tussen de beide partijen.

Conclusie:
Een superspannende serie. Een gijzeling in de metro diep onder de grond. Het deed mij denken aan wat er in 2017 in het trein- en metrostation van Stockholm gebeurde. We stapten uit en er was een alarm te horen. Het station moest direct ontruimd worden. Het zou een terroristische actie geweest kunnen zijn, maar was het gelukkig niet. Dit maakt de serie geloofwaardig. Ondanks dat de serie maar uit acht afleveringen bestaat, had ik soms wel het gevoel dat het lang duurde voordat er wat gebeurde. Dit verklaart dan wel weer de rol van Naja Toft.

De hoofdrolspelers Johannes Lassen (Philip Nørgaard) en Sara Hjort Ditlevsen (Louise Falck) spelen hun rol erg goed. Het leuke is dat ze in een andere serie, Advokaten (The Lawyer), ook samen te zien zijn. Wel vreemd om dan vooral Johannes Lassen in een andere rol te zien.

Van Gidseltagningen is een tweede seizoen in de maak. Dit is te lezen op de websites van Nordic Drama en Lise Risom Olsen.

Recensies:

zaterdag 10 november 2018

Cave

Filmdetails:
Titel: Cave
Verhaal: Henrik Martin Dahlsbakken
Regisseur: Henrik Martin Dahlsbakken
Jaar: 2016
Acteurs: Heidi Toini, Mads Sjøgård Pettersen, Benjamin Helstad
Duur: 85 minuten
IMDB cijfer: 4,2



Samenvatting:
De drie vrienden Charlotte, Adrian en Viktor leerden elkaar kennen tijdens hun militaire dienst bij het Noorse 'Telemark Bataljon' in Afghanistan tussen 2010 en 2012. Adrian en Charlotte werden een paar en werken nog steeds voor het leger. Ze zijn allen geïnteresseerd in extreme sporten en fysieke uitdagingen en hebben al een lange tijd een afdaling gepland in een onontgonnen grot diep in de bergen. Een paar jaar eerder verdronken er twee buitenlandse duikers tijdens het verkennen van een deel van de dezelfde grot. Één van de duikers werd nooit gevonden en de grot werd afgesloten voor het publiek. De drie vrienden tarten het lot en zonder back-up beginnen ze aan hun tocht.

De film:
Een nog geen anderhalf durende film over drie vrienden die willen afdalen in een afgesloten grot. Dat kan alleen maar misgaan maar de vraag is op welke manier. Het intro is geweldig. Ze rijden onder andere over de Trollstigen. Al gauw leer je de vrienden kennen en hoe de verhoudingen liggen. Wordt er onderweg naar de grot ook nog eens een deuntje uit de film Deliverance gefluit......


Tot op dat moment krijg je een paar schitterende beelden van de natuur te zien. Eenmaal in de grot is de natuur verdwenen en maakt het plaats voor een claustrofobisch gedeelte. Nauwe doorgangen, water en spannende momenten. Ik moest toen wel even terugdenken toen wij in het natuurreservaat van Hölick waren. We zijn toen ook een grot ingegaan, maar niet zover. Wou je verder dan moest je een regenpak aan en door smalle spleten wurmen. Het geeft wel een beetje weer wat ze in de film meemaken. Zet daar vriend Viktor bij en de spanning is compleet.

Het einde is apart en wordt vervolgd door nog mooiere beelden van de natuur gevolgd door muziek van Merethe Soltvedt met het nummer Neverafter. Het nummer is hieronder te horen:


Vervolgens verschijnt er een aankondiging dat Cave 2 binnenkort in de bioscoop is te zien. Heel vreemd. Die aankondiging hadden ze wel achterwege kunnen laten. Deel twee is trouwens nog steeds niet te zien volgens IMDB.

Conclusie:
De film heeft geen goed cijfer op IMDB, maar persoonlijk vond ik de film wel goed. Schitterende beelden, een gestoorde Viktor en angst in de grotten. In het echt doet men dit ook en gaat het ook wel eens mis. Op deze website is een duidelijke reconstructie te zien van een grotongeluk op 6 februari 2014. Op de Montages website is een analyse van de Cave film te lezen. Hieronder is nog een Youtube recensie te zien. Deze recensie bevat wel spoilers.


Ondanks dat de film slecht ontvangen is, is het als Scandinavië liefhebber zeker aan te bevelen. De beelden aan het begin en aan het eind zijn heerlijk om te zien en een kijkje in het grotduiken is altijd leuk. De film is in zijn geheel te zien met, volgens mij, Hongaarse ondertiteling op Youtube of te huur/koop op Amazon.

Recensies:
- Letterboxd
- Reddit
- Moviemeter

dinsdag 6 november 2018

Hallsjö Kyrkoruin

Hallsjö Kyrkoruin is een ruïne van een middeleeuws kerkgebouw. De voorganger van de kerkruïne was waarschijnlijk een houten kerk gebouwd in de buurt van een belangrijke heidense begraafplaats die vandaag de dag nog te zien zijn. De kerk die de kerk verving, was een rechthoekige stenen kerk en zou in de late middeleeuwen moeten zijn gebouwd. Er zijn geen beelden van hoe de kerk er ooit uitzag. In 1966 werd de ruïne gerestaureerd. (Bron: Wikipedia). Het resultaat is nog steeds te bewonderen. Apart is dat de kerken werden gebouwd naast de heidense grafheuvels.


De grafheuvels.








Meer foto's zijn te zien op deze website.