Google Translate

dinsdag 24 april 2018

Zweedse cider, het productieproces en Noord-Zweden

Deze keer een blog over Zweedse cider. Ik drink zelf geen alcohol en heb er totaal geen verstand van, daarom mocht Appels en Peren zelf een blog over de Zweedse cider schrijven. Lees mee over een opmerkelijk product uit Noord-Zweden.

Aan de Baltische kust van Noord-Zweden wordt ambachtelijke cider geproduceerd door producent Brännland. In deze blog vertellen wij meer over deze bijzondere cider, gemaakt van Zweedse appelen, en het unieke productieproces.

Wat is cider?
Cider is een licht-alcoholische drank die wordt gemaakt van het sap van appels. Als mensen aan cider denken, denken ze vaak gelijk aan Frankrijk; in Bretagne en Normandië wordt met regelmaat een glaasje zoete cider gedronken bij de beroemde Franse pannenkoekjes, crêpes en galettes. Er zijn echter meer gebieden binnen Europa waar van oudsher veel cider wordt gemaakt en gedronken bijvoorbeeld in Zuid-Engeland, maar ook in Ierland en de Spaanse regio’s Asturië en Baskenland wordt veel cider gedronken en gemaakt. In de afgelopen jaren is de populariteit van ambachtelijke cider sterk toegenomen, zowel binnen Europa als daarbuiten Daardoor is het aantal ciderproducerende landen en streken toegenomen evenals de verschillende soorten cider die worden gemaakt.

Waarom dan Zweden?
Het koude klimaat van Noord-Zweden blijkt uitermate geschikt voor het maken van de zogeheten Ice Cider, of ook wel ‘Cidre de Glace’ genoemd. Icecider vindt haar oorsprong in de vroege jaren 90 in Quebeq Canada. Het wordt gemaakt van het sap van appels die in de winter worden geperst. Dit sap wordt vervolgens in containers buiten in de kou gezet waardoor het bevriest. Door de bevriezing wordt het water in het sap gescheiden van de suikers; het water (in de vorm van ijskristallen is lichter) en blijft boven, het zeer geconcentreerd sap met een heel hoog suikergehalte zakt naar beneden en wordt in een later stadium langzaam gefermenteerd bij een hele lage temperatuur.

In 2005 werd in Quebec vastgesteld dat Ice Cider aan een bepaalde kwaliteitsnorm moest voldoen voordat het daadwerkelijk Ice Cider mag worden genoemd. Dit houdt in dat het sap wat gebruikt wordt om Ice Cider van te maken, geconcentreerd moet worden met behulp van natuurlijke kou. Echter, zeer weinige plaatsen in de wereld kunnen een terugkerend koud seizoen garanderen om aan deze Quebec-kwaliteitsnorm te voldoen! En daarom belanden we in Zweden: Noord-Zweden is een plek waar dit wél mogelijk is!

Hoe en waarvan worden de Brännland ciders gemaakt?
De appels die worden gebruikt bij de productie van de Ice Cider komen zowel uit Noord-Zweden als Zuid-Zweden. Winterappelen worden met de hand geplukt in Noord-Zweden bij de thuisbasis van de ciderproducent: Västerbotten, aan de Baltische kust. Deze winterappelen worden gecombineerd met premium appels van een teler die zich in het hart van het Zuid-Zweedse appelland bevindt. Hiervan wordt sap geperst en vervolgens wordt dit sap buiten in de kou gezet om te bevriezen. Na 2 à 3 maanden, wanneer het sap volledig bevroren is wordt het weer naar binnen gebracht om te ontdooien. Het eerste sap dat uit de tank komt is zeer zoet en geconcentreerd en wordt gebruikt om Ice cider van te maken. Daarna blijft er echter in de tank sap achter dat minder geconcentreerd is, maar nog steeds een hoog suikergehalte heeft; van dit sap wordt de Pernilla Perle cider gemaakt.

In de ciders zitten verder geen extra toevoegingen zoals suiker, alcohol, aroma’s of kleurstoffen en conserveringsmiddelen. De ijzige wintertemperaturen in combinatie met de Zweedse kwaliteitsappelen zorgen ervoor dat deze ambachtelijke (Ice) ciders kunnen worden geproduceerd.

De smaak
De Ice Cider van Brännland lijkt in veel opzichten op een klassieke dessertwijn, maar onderscheidt zich van andere zoete wijnen en ice ciders omdat hij een ‘warme’ zoetheid combineert met een hoge zuurgraad. Ice Cider past goed bij een kaasplankje, desserts met appels en bessen en foie gras (ganzenlever).

De Pernilla Perle is een sprankelende licht droge cider die zeer geschikt is als aperitief, maar ook heel lekker is bij de oosterse- of wat zwaardere varkensvlees gerechten. Ook deze cider onderscheid zich van andere ciders door zijn balans tussen zoet en zuur.

Daarnaast zijn zowel de Ice Cider als de Pernilla Perle zeer geschikt om te gebruiken in cocktails. Inspiratie opdoen? Kijk dan eens dit filmpje waarbij de Brännland Ice Cider wordt gemixt tot een verfijnde cocktail door een professionele cocktailshaker.



Brännland’s Iscider Barrique 2015
Elk jaar houdt Brännland wat Ice Cider apart om te laten rijpen op houten vaten. Hierdoor verzacht de hoge zuurgraad van de cider en verenigd de smaak van verse appels zich met de natuurlijke restsuikers, waardoor een complexe en diepere smaak ontstaat. De Ice Cider Barrique heeft 12 maanden op rode wijnvaten gerijpt en heeft een intense zoetheid met tonen van kruidige appelcompote en abrikoos.

Waar te koop?
In Nederland zijn de ciders van Brännland te koop bij de Amsterdamse ciderwinkel Appels en Peren. Deze winkel bevindt zich vlak aan het Rembrandtplein en heeft een ruim assortiment van real ciders. Een cider is een ‘real cider’ als het gemaakt is van 100% sap en er geen extra geur- en kleurstoffen, suiker of conserveringsmiddelen aan toegevoegd. Ga voor meer informatie, het gehele assortiment en de webshop naar hun website (www.cider.amsterdam) of kom langs van dinsdag t/m zaterdag van 12:00 tot 18:00 aan de Paardenstraat 7, 1017CX Amsterdam.

Link naar Instagram
Link naar Facebook

zaterdag 14 april 2018

Haulrocken

In Sveg hing de onderstaande poster:


Muziek, altijd interessant. Het is de poster van Haulrocken 2017 met de onderstaande bands:



Meer info over Stormgoat is hier te vinden.


Hier is meer info over Royal Sin te vinden.


Over Hauly Divers kan ik niets vinden.

donderdag 5 april 2018

Stille oorlog - Andreas Norman

Boek details:
Auteur: Andreas Norman
Titel: Stille oorlog
Originele titel: De otrogna
Vertaling: Corry van Bree
Verschijningsdatum: 2018
Bladzijde: 258
Uitgeverij: Karakter Uitgevers
ISBN: 9789045212371


Flaptekst:
Wie kun je nog vertrouwen als je grote geliefde misschien wel je grootste vijand is? 

Bente Jensen, een Zweedse spion werkzaam in Brussel, in het hart van Europese Unie, weet wat het is om in een leugen te leven. Als ze een duister geheim in haar eigen familie ontdekt, stort haar wereld in. 

Oorlog teistert Syrië. Jonathan Green werkt bij het Britse MI6 en leidt een undercoveroperatie om het verloop van de oorlog en de machtsbalans in het Midden-Oosten te veranderen. Tegelijkertijd is hij ook in zijn privéleven verstrikt geraakt in een web van bedrog. Wanneer hun leugens worden onthuld en de stiltes worden doorbroken, staan Bente en Jonathan tegenover elkaar in een stille oorlog waarin je geliefde misschien wel je grootste vijand blijkt te zijn.

Stille oorlog is een briljante thriller over leugens en macht, verraad en liefde. Een verhaal van zinderende spanning en huiselijke beproevingen, doorspekt met dat beklemmende gevoel uit spionagethrillers.

De auteur:
Jakob "Andreas" Norman, (geboren op 23 oktober 1972 in Farsta in Stockholm), is een Zweedse schrijver en heeft gewerkt voor het Ministerie van Buitenlandse Zaken tussen 2003 en 2013. Zijn ervaringen en terrorismebestrijdingswerk hebben met name zijn schrijfwijze beïnvloed. Na de tsunami van 2004 werd Norman naar Thailand gestuurd, waar hij in de nasleep deelnam aan de crisisbeheersing. In 2014 heeft Norman hier een boek over geschreven: 9,3 på Richterskalan.

In 1996 maakte hij zijn literaire debuut met een verzameling gedichten. In 2013 verscheen zijn eerste roman, getiteld En rasande eld. Het plot volgt de protagonisten Carina Dymek, een jonge ambtenaar bij het ministerie van Buitenlandse Zaken die is geschorst vanwege vermoedens dat ze samenwerkt met een terroristisch netwerk, en Bente Jensen, een veteraan in de afdeling terrorismebestrijding van de Zweedse veiligheidsdienst. Het boek beschrijft de hedendaagse trends van wereldwijde surveillance, de strijd tegen terreur en het harde internationale spel dat door verschillende inlichtingendiensten wordt gespeeld tegen elkaar. En rasande eld is het eerste deel van een trilogie. Stille Oorlog is het tweede deel uit de serie met Bente Jensen. Het eerste deel is niet naar het Nederlands vertaald.

Interview Bonnier Rights.

Het boek:
Er is een novemberregen, dus het verhaal zal zich zeer waarschijnlijk in november afspelen. Het verhaal begint met de Zweedse Bente Jensen in Brussel. Bente werkt twee decennia bij de Zweedse inlichtingendienst. Tegenwoordig werkt ze bij de Sectie voor Bijzondere Informatieverwerking. Bente heeft een afspraak met een man die zichzelf B54 noemt. Hij heeft via mail contact gezocht en was niet te traceren via de mailtjes. De man overhandigd een USB stick. Na het voorval is het drie weken later en wordt het leven van Bente en haar man Fredrik geïntroduceerd. Ze wonen vijf jaar in Brussel en Bente heeft het er niet naar haar zin. Ze hebben samen twee jongens, Rasmus en zijn oudere broer Daniel. Rasmus is een jongen met een soort ADHD of iets in die richting. Hij veroorzaakt veel spanning in het gezin. Het leven van Bente is dubbel. Ze moet zich voordoen als een normaal iemand en het werk voor de inlichtingendienst zoveel mogelijk geheim houden. Zo is ze voor de buitenwereld eigenaar van een net opgericht bedrijf dat op maat gemaakte databases vervaardigt.

Aan de andere kant in Brussel is daar Jonathan Green van de Britse MI6. Hij heeft een jarenlange relatie met Kate. Ze zijn gehuwd, maar een kind is niet gelukt. Op het moment van het verhaal heeft Jonathan een relatie met Frances en is boos op Kate. Drie jaar geleden heeft Jonathan Frances voor het eerst gekust. Ze kennen elkaar al acht jaar. Frances is de vrouw van Robert Davenport. Robert is het hoofd van de afdeling Midden-Oosten van MI16. Robert en Jonathan kennen elkaar vijfentwintig jaar en zijn al die tijd vrienden. Frances is perssecretaris van de minister van Binnenlandse Zaken.

Het verhaal wordt vertelt vanuit het ik-perspectief. De ene keer is het Bente en de andere keer Jonathan.

Bente ziet een klein bericht over een eenendertig jarige werknemer van het Britse ministerie in Noord-Londen. Hij zou zelfmoord hebben gepleegd, maar na iets verder gezocht te hebben, vindt Bente een foto van de man en herkent hem als B54. Het verhaal is begonnen met als inzet de USB stick met daarop geheime documenten over operatie Hercules, Syrië en Turkije. Veel documenten zijn opgesteld door Jonathan Green en veel verhoorverslagen zijn ondertekend door Robert Davenport.

Wat volgt is een spionageverhaal over de Britse MI6, de Zweedse geheime dienst en de IS, ook wel Daesh genoemd.

Conclusie:
Een makkelijk lezend boek over spionagepraktijken tussen Engeland en Zweden. Het blijft gelukkig niet oppervlakkig. Het leven van Jonathan en Bente vormen eigenlijk de hoofdrol in het verhaal. Vooral het gezin van Bente staat centraal. Welke gevolgen hebben de geheimen van Bente en ontdekking van de USB stick voor haar gezin? Andreas Norman brengt deze erg goed in beeld. De actie is bijzaak. Zo was de Hercules operatie in Syrië al weer voorbij voordat je het in de gaten had.

Nadeel was dat ik het gevoel had dat Bente zo uit de lucht kwam vallen, maar dat komt vast omdat dit het tweede boek is en het eerste deel niet vertaald is. Bente speelde namelijk een rol in het eerste deel. Gelukkig wordt het leven van Bente alsnog goed neergezet zodat de invloed van de spionagewereld op het gezinsleven pijnlijk duidelijk wordt. Daarnaast is het boek een aanklacht tegen de martelpraktijken van de MI6. Actueel is het boek ook, want men heeft het over Al Qaida, Islamitische StaatAhrar al-Sham-brigade en het Al-Nusra Front. De USB stick is dan weer wat minder actueel want tegenwoordig gaat alles online en niet meer via een USB stick.

Andreas Norman weet waarover hij schrijft vanwege zijn werkervaring. Het is een compleet andere wereld waarin de geheime diensten werken. Het boek geeft een persoonlijke inkijk in die wereld van list en bedrog waarin Jonathan en Bente de tegenpolen zijn. De recensies die ik gelezen heb geven aan dat het boek op een roman lijkt en niet op een spionagethriller. Daar kan ik wat bij voorstellen, het verhaal kabbelt voort maar het einde is daarentegen verrassend en heftig. Ik heb persoonlijk geen probleem met romans, maar lezers die actie verwachten worden misschien teleurgesteld. Ik raad aan om zeker tot het einde door te lezen. Een interessant boek waarin de menselijke kant van de kille spionagewereld wordt verteld.

Wetenswaardigheden:
  • Hydra is bij de Britten de interne codenaam voor IS. De naam Hydra vond ik niet erg origineel en deed me denken aan Hydra uit de Marvel comics.
  • Robert tegen Paddy, de staatssecretaris van ministerie van Defensie: De Amerikanen? Wil je onze regering adviseren om met die clown van een hoteleigenaar samen te werken teneinde stabiliteit in het Midden-Oosten te krijgen?
  • De Zweden: Een prikkelbare, psychopatische leugenaar als president van Amerika maakt de toekomst minder voorspelbaar.
  • Vauxhall Cross in Londen.
  • Fredrik gebruikt de Signal app op zijn telefoon. 
  • Belgische Speciale Interventie Eskadron.
  • Bente luistert naar Eric Clapton naar het nummer Cocaine.

Ik wil graag Karakter Uitgevers bedanken voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar.

Recensies:

zaterdag 31 maart 2018

Innan vi dör / Before we die

Serie details:
Titel: Innan vi dör / Before we die
Verhaal: Wilhelm Behrman en Niklas Rockström
Jaar: 2017
Acteurs: Marie Richardson, Adam Pålsson, Magnus Krepper
Duur: 10 afleveringen (60 minuten per aflevering)
IMDB cijfer: 7,9


Samenvatting (TV-Meter):
Hanna, die werkt voor een onderdeel van de Stockholmse politie dat georganiseerde misdaad bestrijdt, raakt betrokken bij een machtsstrijd in de onderwereld wanneer haar minnaar en collega Sven ontvoerd wordt. De situatie wordt nog ingewikkelder als blijkt dat haar zoon, die ze lange tijd niet heeft gezien, ook betrokken is bij de zaak.


De serie:
De serie was te zien op Canvas en NPO3. De afleveringen zijn waarschijnlijk nog een tijdje beschikbaar op Uitzending gemist. Dit weekend eindelijk de laatste aflevering gezien.

Stockholm, de afdeling Georganiseerde misdaad. Rechercheur Hanna Svensson wordt neergezet als een harde rechercheur. Ze arresteert persoonlijk haar zoon Christian wegens dealen. De relatie tussen de twee is duidelijk. Deze relatie vormt de basis van het verhaal. Het verhaal waarin motorbendes en de familie Mimica een belangrijke rol spelen. Vooral de rol van de familie Mimica is interessant. Ze zijn vanuit Kroatië, of om precies te zijn vanuit Krajina, naar Zweden gekomen vanwege de oorlog. Meer informatie over die oorlog is te vinden in dit artikel van NRC. Christian is de voor de politie onbekende infiltrant bij de familie. Zelfs zijn moeder die contact heeft met de infiltrant weet niet dat het haar zoon is. Bijzondere situatie en ik snap wel dat dit voor het verhaal nodig is, maar echt geloofwaardig vond ik het niet. Zo waren er wel meer dingen die er bij mij niet echt in konden. Wat ik wel erg sterk vond was de casting van de Mimica familie. De leden zijn dan ook gespeeld door acteurs oorspronkelijk afkomstig uit Oost-Europa zoals Davor (Alexej Manvelov), Zvonomir (Max Lapitskij), Stefan (Peshang Rad) en Dubravka (Malgorzata Pieczynska).

Conclusie:
Ik vond de tien afleveringen veel te lang duren. Het had zeker een paar afleveringen minder kunnen zijn zodat de snelheid en geloofwaardigheid er wat in bleef. Gelukkig werd het wat spannender toen de afleveringen vorderden. Het einde van de negende aflevering was een complete verassing voor mij. Zag ik niet aankomen, maar het verklaart op dat moment wel de rol van Stefan en vooral wat er met hem was gebeurd. Het verbaasde me wel dat zo'n kleine familie een best wel grote macht heeft in de onderwereld.

Verder was het wel leuk om veel acteurs die ik nog niet eerder gezien had zoals Magnus Krepper, Sara JangfeldtAdam Pålsson, Sandra Redlaff en anderen te zien spelen. Het einde is duidelijk en gaat verder in het al aangekondigde tweede seizoen.

Tijdens de zoektocht naar informatie over Innan vi dör kwam ik nog leuke muziek tegen die dezelfde titel hebben als de serie maar verder geen raakvlakken met de serie hebben.



Recensies:
- Marc Pennartz
- Stralend Schrijven
- The Guardian
- The Killing Times TV
- The artsdesk
- The Australian
- Mijn serie
- Nordic Drama

woensdag 28 maart 2018

Dandy uit het noorden - Jan Guillou

Boek details:
Auteur: Jan Guillou
Titel: Dandy uit het noorden
Originele titel: Dandy
Vertaling: Bart Kraamer
Verschijningsdatum: 2013
Bladzijde: 288
Uitgeverij: Prometheus
ISBN: 9789044622652


Flaptekst:
'Dandy uit het noorden' vertelt het verhaal van het jonge bouwkundige genie Sverre en zijn eerste liefde, een Engelse bouwkundestudent, in de eerste decennia van de twintigste eeuw. Na het afronden van hun studie verhuizen de twee naar Wiltshire in het zuiden van Engeland, waar het leven minder idyllisch blijkt te zijn dan Sverre had gehoopt. De inmiddels overleden vader van Sverres geliefde, Lord Manningham, heeft niet alleen zijn titel, maar ook de verantwoordelijkheid over zijn enorme landgoed nagelaten aan zijn enige erfgenaam.

Terwijl Londen nog steeds in de greep is van het proces tegen Oscar Wilde, mengen de twee dandy’s zich met bohemiens en kunstenaars, onder wie de excentrieke leden van de Bloomsbury-groep. Maar zij weten nog niet dat er weldra een oorlog zal uitbreken die Sverres onschuldige wereld vol schoonheid en kunst voorgoed zal veranderen.

Dandy uit het noorden is het tweede boek in de reeks De grote eeuw, maar is ook zonder kennis van het eerste deel, Bruggenbouwers, te lezen.

Jan Guillou is zonder twijfel de populairste schrijver van Zweden. Van zijn boeken werden alleen daar al meer dan tien miljoen exemplaren verkocht, en zijn werk is vertaald in meer dan twintig talen. Zijn nieuwe reeks De grote eeuw is Guillous meest ambitieuze literaire project tot op heden. Bruggenbouwers stond al in de eerste week na verschijning op nummer 1 in de Zweedse bestsellerlijst, en werd een internationale bestseller.


Het boek:
Dandy uit het noorden is het tweede deel uit de lange reeks De grote eeuw. Het eerste deel had ik in februari gelezen en nu dus het tweede deel. Waar het in het eerste deel ging over de broers Lauritz en Oscar, gaat het tweede deel over de jongste broer Sverre. Zoals in het eerste deel was te lezen ging Sverre er vandoor naar Wiltshire, Engeland met de Engelsman Albie. Het is juni 1901, een andere wereld in Wiltshire. Sverre gespecialiseerd in treinverkeer en Albie in machineleer. In Engeland komt Sverre meer te weten over het leven van Albie voordat hij hem ontmoette op de universiteit in Dresden. Zo heet Albie eigenlijk Lord Albert Fitzgerald en was hij een van de dandy’s in de kring van Oscar Wilde. Tevens is Albie erfgenaam van Manningham op Manningham House. Hoe gaat Sverre, van arme afkomst, reageren op de Engelse aristocratie en hoe zal Albie zich manifesteren ten opzichte van Sverre? Dit zijn interessante vragen die Jan Guillou perfect weet te beschrijven in dit boek. Het leven in Engeland wordt mooi en levendig verwoord door Guillou. Het leven van de andere broers wordt ook heel subtiel in het verhaal van Sverre verweven. Zo gaan Albie en Sverre in 1909 - 1910 naar Kenia in Brits Oost-Afrika vanwege een bruiloft van Pennie, de zus van Albie. Zo komen ze erachter dat er zo'n vijf- of zesduizend Indiërs / koelies bij de bouw van de spoorlijn zijn gestorven. De botten liggen langs de spoorlijn. Groot-Brittannië mocht in geen geval de indruk wekken dat ze niet naar Afrika waren gekomen om de slavernij af te schaffen. Dus moesten ze doorgaan met het inschepen van Indiërs en die stierven weliswaar als vliegen maar de Britten konden het vaandel van het fatsoen hooghouden. Geen dwangarbeid door de Britten in Afrika. Op internet kwam ik het boek Een Deense in Afrika van Karen Blixen tegen waar denk ik meer over de Indiërs te lezen is. Daarnaast wordt net als in het eerste deel de wandaden van de Belgen in Congo beschreven en de The Congo Reform Association met Roger Casement. Meer over Roger Casement is te vinden op deze website. In de zomer van 1907 gaan Albie en Sverre naar Noorwegen, onder andere naar de moeder van Sverre in Osterøy en Tyssebotn. Sverre heeft zich dan al op het maken van schilderijen gestort en maakt daar een portret van zijn moeder en het schilderij is eigenlijk een verzoeningsgebaar naar Lauritz toe die een dag later op Frøynes zou arriveren.

De Eerste Wereldoorlog en de invloed hiervan op Engeland ontbreekt natuurlijk niet in het verhaal en welke invloed de oorlog heeft op de 'Duitsgezinden' Sverre en Albie. Het boek eindigt in april 1919 te Berlijn.

Conclusie:
Een waardig tweede deel in De Grote Eeuw serie. Net als in het eerste deel krijg je weer een geschiedenisles van Jan Guillou. Deze keer het leven in Engeland gezien vanuit Sverre en Albie. Voor mij persoonlijk weer een leerzame reis. Zo van dichtbij heb ik die periode niet eerder ervaren. Het voelt alsof je zelf een onderdeel bent van die tijd. Zo gebruikt Guillou echte namen uit die tijd. De leden van de Bloomsbury-groep komen ook met hun echte namen voor in het boek. Verder heeft Guillou de verhaallijn uit het eerste deel gebruikt om het verhaal van Sverre er aan op te hangen. Het gaat dan voornamelijk om de tijd in Noorwegen en in Afrika. 

De Grote Eeuw serie wordt steeds interessanter. Hoe gaat het verder met de broers na de Eerste Wereldoorlog en hoe komen ze uit de volgende oorlog? Voor mij is dit nu al de beste serie die ik gelezen heb. Ik lees wel eens dat de delen losstaand zijn te lezen, maar dat is absoluut niet aan te bevelen. Wil je genieten van de serie dan is het in volgorde lezen absoluut een must. Ik hoop dat Guillou er nog een paar delen erbij schrijft. Trouwens een complimentje voor de cover. Die past namelijk perfect bij het verhaal. Het beeld blijft het hele verhaal bij.

Wetenswaardigheden:
Recensies:
- Check dit ff

donderdag 22 maart 2018

IJslandvaart

Afgelopen weekend waren we bij de Universiteit Gent voor de open dag. Tijdens het wachten in een gebouw op de dierengeneeskundecampus kwam ik de onderstaande foto's op een muur tegen. Voor de foto's hing een skelet.


Het skelet en de foto's waren van een potvis die op woensdagmorgen 8 februari 2012 omstreeks 3 uur in het natuurgebied De Baai van Heist is aangespoeld. Het college van burgemeester en schepenen heeft de potvis post mortem officieel gedoopt tot Theofiel, als hommage aan de Heistse reder Theofiel De Groote, die op een boogscheut woonde van de plek waar de potvis is gestrand. (Bron: Zwinstreek).

De informatie op de fotocollage gaf aan dat Theofiel de Groote een IJslandvaarder was. Ik had nog niet eerder van de IJslandvaart gehoord en daar natuurlijk wat informatie over gezocht.

Volgens Wikipedia is de IJslandvaart het bevissen van de rijke IJslandse visgronden van het continentale plat rond IJsland door vissersschepen zoals onder andere de O.129 Amandine. Duizenden vissers van vele landen verdienden hun brood op IJslanders. De wateren rond IJsland waren een van de rijkste ter wereld. In die tijd betekende kwantiteit, soms tot 6000 kg vis per dag, meer dan kwaliteit.

Sinds de zeventiende eeuw is er al sprake van IJslandvaarders. Het heeft drie kabeljauwoorlogen opgeleverd. Uiteindelijk is het IJsland gelukt, via internationaal overleg, om zijn visgronden te beschermen. Tussen 1901 en 1975 werd de territoriale zee uitgebreid tot een exclusieve economische zone van 200 zeemijl. In 1972 gold een verbod op vangst binnen een 50-mijlzone. Negentien Oostendse schippers kregen toelating om binnen de limieten te vissen. Uiteindelijk bleef de Amandine als laatste over tot zij er in 1995 de brui aan gaf.

Dat de laatste tijd Oostendse schippers nog mochten vissen verklaart naar mijn mening dat er veel informatie over de Belgen is te vinden. Zo heeft Johan Depotter redelijk recent (2011) twee boeken over de IJslandvaarders geschreven. Helaas zijn deze twee boeken nergens meer te koop. Er is wel informatie over de boeken te vinden op het blog van Het Voorlaatste Visserijblad en De laatste vuurtorenwachter. Nog meer info over IJslandvaarders is te lezen op De Bliedemaker, Kombuispraat en Island.

Het proefschrift Onze IJslandvaarders in de 17e en 18e eeuw van M. Simon Thomas is wel te downloaden en gaat over de geschiedenis van de Nederlandse IJslandvaarders.

Na het lezen van al die informatie moest ik een aantal keer denken aan Peter op zijn Captain F.L. Woodleg blog.

donderdag 15 maart 2018

Samegammene, Hardangervidda

Langs de toeristische weg over de Hardangervidda kom je op een gegeven moment een bordje tegen met Samegammene. De naam geeft al aan dat het iets met Sami's te maken heeft. Als je er langs rijdt zie je een stellage met de rendiervellen. Die zagen we ook al een keer in Mittådalen. Natuurlijk stoppen en kijken.















We hebben een elandje gehaald die een tijd lang onder een stolp heeft gestaan maar ondertussen in een verhuisdoos is verdwenen. Samegammene, een mooie plek waar we die week nog verscheidene keren zijn langsgekomen. Eigenlijk willen we er nog wel een keer naar toe om er een schapenvacht te halen die in de zwarte Ikea Storsele stoel kan die in het moodboard, voor ons nieuwe huis, hieronder te zien is.


woensdag 14 maart 2018

Anna i ødemarka

Onderstaande poster Anna i ødemarka hing bij de pier in het plaatsje Elgå. In 2011 waren we hier een keer geweest. In 2017 hebben we het plaatsje nogmaals bezocht en kwamen toen de opvallende poster tegen.


Het is een gelijknamige theateruitvoering van het boek Anna i ødemarka van de schrijver Dagfinn Grønoset door Kopparleden teaterlag. Het boek is uitgebracht in 1972. Dagfinn staat bekend om zijn boeken over de wildernis en mensen die buiten de gebaande paden leven. Anna i ødemarka is een documentaire van het dagelijks leven op een bergboerderij in het oosten van Noorwegen. Helaas kan ik geen Nederlandse vertalingen van zijn boeken vinden. Hoe ziet de voorstelling eruit? Dat is te zien in de onderstaande drie Youtube filmpjes.



zondag 11 maart 2018

Tussen de rendieren geboren: De tweeling deel 2 - Lillian van Bael

Boek details:
Auteur: Lillian van Bael
Titel: Tussen de rendieren geboren: De tweeling deel 2
Verschijningsdatum: 2016
Bladzijde: 230
Uitgeverij: Palmslag
ISBN: 9789491773549


Flaptekst:
De tweeling is het tweede deel van Tussen de rendieren geboren, de reeks die zich afspeelt tijdens de Grote Noordse Oorlog. Voor de Sámi – Lappen in de volksmond – zijn het moeilijke tijden. Ze overleven dankzij hun rendieren en trekken hiervoor naar voedselrijke gebieden. Hun bestaan wordt echter extreem bemoeilijkt door de oorlog.

Intussen is Birit in het klooster bevallen, maar haar dochter wordt direct weggenomen omdat Birit niet voor haar zou kunnen zorgen. Ze vlucht, vastberaden haar dochter terug te vinden. Daarbij wordt ze geholpen door haar magische krachten, waarvan ze de uitwerking op de omgeving ontdekt. Ook Lais zien we terug. Ver van huis wordt hij uit het moeras gered door Tinka, die met haar neefje Aiso de bewoonde wereld probeert te bereiken om een nieuw leven op te bouwen. Samen trekken ze verder, maar hun prille geluk wordt bedreigd door spoken uit het verleden, terwijl ook Birit haar kwade invloed blijft uitoefenen.


Het boek:
De Tweeling is het tweede deel van de trilogie Tussen de rendieren geboren. De post over het eerste deel is hier terug te lezen. De delen zijn trouwens niet afzonderlijk te lezen. De delen vormen tezamen een verhaal. Het zou mooi zijn geweest als de delen als één boek waren uitgebracht. Twee jaar geleden heb ik het eerste deel gelezen en het was weer even graven in mijn geheugen hoe het eerste deel ook al weer ging. Gelukkig is er een korte samenvatting van het eerste deel in Wat vooraf ging. Net als in het eerste deel is er aan het begin van het boek een lijst van personages en aan het einde een woordenlijst.

Het eerste hoofdstuk begint gelijk waar het eerste deel is gestopt, namelijk met Lais in het moeras. Je valt direct in het verhaal en komt al snel te weten hoe het afloopt met Lais. Er wordt verder gegaan met de verhaallijnen van Tinka en Aiso, Grete en Joar en hun baby Lais Olav Joarssøn, de Sami's in de Sijdda en natuurlijk Birit. Waren de verhaallijnen in het eerste deel nog losse verhalen, in het tweede deel komen er een aantal bij elkaar. In dit deel veel magie van de Åsen en van Birit. Bij Birit moest ik vaak denken aan de vrouw Pirita uit de film Valkoinen peura. Bij Lais had ik de film Ofelaš voor ogen.

Conclusie:
Net als het eerste deel is het verhaal traag. Er wordt ruim de tijd genomen om het dagelijks leven te vertellen. De overgangen gaan snel. De taalfouten waren dit keer wat minder. Wat Ogma ook zegt, het is geen literair hoogstandje, maar toch interessant om het te lezen als je geïnteresseerd bent in de geschiedenis van de Sami. Na het lezen ben ik wel ontzettend benieuwd hoe het afloopt met Tinka, Lais en Birit. Nu maar wachten op het derde en laatste deel. Vandaag op Facebook gezien dat het derde deel naar de uitgever is verstuurd.

Wetenswaardigheden:
Nidaros
  • Tornedalen.
  • Tijdens het verhaal heerst de pest.
  • Stenka Razin
  • De godin Máhtáráhkka en haar dochters Sáráhká en Oksaahka.
  • Sáráhká, de vuurgodin.
  • Godin van de jacht, Liejpålmaj.
  • Nidaros in Trondheim.
  • De geest van Birit is veranderd in Sorte Rangifer, het Zwarte Rendier. De zwarte boze geest waar de Sámi bang voor zijn.
  • Vreemdeling Nikolaï. Vluchteling uit Aavasaksa net over de grens in Finland.
  • Matarengi wordt aangevallen door Russische soldaten. Het plaatsje ligt dicht bij waar Joar en Grete wonen. In de heuvels van Isovaara.
  • Tinka wil Gospod’ wotsaris’a, het Onze vader, zingen bij de doop van Ole, de zoon van Joar en Grete. In het eerste deel zongen Pjotr en Tinka dit voor Katinka.
  • Åse Namma Sjiele.
  • De Lensman gaat alle kota’s langs en dwingt de Sami zich te registreren, in naam van Koning Frederik IV van Denemarken en heerser over Noorwegen. Alle vitale mannen worden bij het leger ingelijfd om mee te vechten tegen de oprukkende vijand. Tevens moeten ze driekwart van de rendieren afstaan aan het leger. Ze moeten de grens bij Elvenes tegen de Russen verdedigen.
  • De Sámi kunnen er geen tweelingen op nahouden. Eén kind moet dan opgeofferd worden aan de Åsen.
  • Veroordeelden worden naar de kopermijn van Røros gestuurd.
Recensie:
- Ogma

donderdag 8 maart 2018

I Kräftans Klor - Raped Teenagers

We gaan binnenkort verhuizen en dit is gelijk een mooi moment om afscheid te nemen van de spullen die ik in de loop van mijn leven heb verzameld. Deze week bezig geweest met het verkopen van mijn LP's en singles. Onder de singles kwam ik de onderstaande single tegen:


I Kräftans Klor van de Zweedse band Raped Teenagers. Begonnen in 1983 in Linköping. De single werd uitgebracht in 1988. In 1992 is de band er mee gestopt. Hieronder is de achterkant van de single te zien.


Mijn jeugd is voorbij gevlogen door het zien van de LP's, singles en CD's :-). Vroeger was er nog geen internet en ging alles via de post. Ik was toen altijd op zoek naar nieuwe muziek en ruilde tapes met mensen verspreid over de hele wereld. De tapes heb ik ruim tien jaar geleden al verkocht bij de vorige verhuizing. Tegenwoordig is alle muziek die ik heb/had wel op internet te vinden. Lekker makkelijk en er is geen reden mee om al die kilo's vinyl elke keer mee te sjouwen. Tegenwoordig verzamel ik samen met anderen Scandinavische muziek in de Facebook groep Muziek uit het hoge noorden.

Hieronder is het titelnummer van de single van Raped Teenagers te horen.


Leuk om een Zweedse single tegen te komen. Blijkbaar zat Zweden er toen al een beetje in.

zaterdag 3 maart 2018

Logrock Sveg

Dit keer weer een uitgebreid blogbericht over muziek. In een lokale krant in Sveg kwam ik in de zomer van 2017 de onderstaande pagina tegen.


Logrock te Sveg. Leuk om uit te zoeken welke artiesten er hebben opgetreden.

Kingen:
Dan Torgny Karlsson is Kingen. Geboren op 24 maart 1968 te Sveg. Muzikant en acteur.


Ewert Ljusberg:
Karl Ewert Alvar Ljusberg, geboren op 7 mei 1945 te Hede, Härjedalen. Een Zweedse troubadour en begonnen in 1971. Hij draait al een tijdje mee en heeft gewerkt met Sid Jansson, Cornelis Vreeswijk en Billey Shamrock.


The Bomps:
The Bomps. rockabilly uit Östersund en begonnen in 2014. Ze hebben zelfs een officiële website.


Bob, Hank & Joe:
Bob, Hank & Joe, country uit Sundsvall. Bob, Hank en Joe zijn Bosse Bob Sjöbom, Henrik Hank Olofsson en Johan Joe Dereborn. Joe viel me op met zijn markante verschijning. Op zijn Facebook pagina blijkt hij ook een normale basgitaar te bespelen. Zo is te lezen dat hij tourbassist is van de band tAKiDA. Meer over hem na de twee onderstaande muziekfilmpjes.


Bob, Hank & Joe traden ook op bij Allsång på Skansen. Dit festijn hebben we ook een keer bezocht. Zie dit blogbericht.


Nu verder over Johan Joe Dereborn. De beste man heeft een eigen muziekproductiebedrijf Dereborn Musik Produktion. Wat gekeken op de Facebook pagina en kom daar weer erg leuke muziek tegen die nog onbekend waren voor mij.





















zaterdag 24 februari 2018

Bruggenbouwers - Jan Guillou

Boek details:
Auteur: Jan Guillou
Titel: Bruggenbouwers
Originele titel: Brobyggarna
Vertaling: Bart Kraamer
Verschijningsdatum: 2012
Bladzijde: 520
Uitgeverij: Prometheus
ISBN: 9789044628494


Flaptekst:
Drie broers, twee oorlogen, één eeuw: de meest succesvolle roman uit Scandinavië van de laatste jaren. Een monument van Zweedse vertelkunst.

Hun vader en oom waren door de zee meegenomen. Dergelijke tragedies hoorden bij het ruwe leven aan de Noorse westkust. De drie broers Lauritz, Oscar en Sverre moesten hun toevlucht zoeken in de stad. Ze hadden anoniem kunnen blijven en in de geschiedenis kunnen verdwijnen. Maar het lot beschikte anders. Bij toeval trokken de drie de aandacht van een weldoener en kregen ze de kans om in Duitsland te worden opgeleid tot ingenieur. In 1901 studeerden ze af, met een glanzende carrière in hun geboorteland in het verschiet. En toch had het leven voor hen heel wat anders in petto. Ze verdwaalden in de wereld. Bruggenbouwers volgt de drie broers op hun dwaaltocht, van besneeuwde Noorse vlaktes via Duitse aristocratische salons tot de savannes van Oost-Afrika. Het is een epische roman van zeldzame kwaliteit, die niemand onberoerd zal laten. 


Buddyread:
Ik heb dit boek gelezen voor een buddyread met Villa Nathalie. Het verslag van ons tweeën is hier terug te lezen.

De auteur:
Ik heb nog niet eerder een boek van Jan Guillou gelezen. Wel de twee films over Arn gezien. De films zijn gebaseerd op de boeken van Jan Guillou. Hij verwierf bekendheid na zijn onthullingen rondom een schandaal van de Zweedse inlichtingendienst in 1973 waarvoor hij veroordeeld werd tot 10 maanden gevangenschap. Ik kwam zijn naam tegen tijdens het maken van een blogbericht over Långholmen museum. Naast schrijven is hij ook actief als journalist. Lees zijn indrukwekkende leven op de Zweedse Wikipedia pagina en op de Hebban spot Literatuur uit het hoge noorden. Hoe Jan Guillou zelf op zijn leven en De grote eeuw terugkijkt is te lezen in dit interview.

Het boek:
Bruggenbouwers is het eerste deel uit de serie De grote eeuw. Die serie bestaat ondertussen al uit zeven delen en heeft als motto: drie broers, twee oorlogen, één eeuw. Het verhaal gaat over de drie broers Lauritz, Oscar en Sverre Lauritzen. Ze waren vaderloos geworden. Hun vader was een visser langs de Österfjorden en is omgekomen op het water. De jongens waren twaalf, elf en tien en konden aan het werk als leerlingen in Bergen en wel bij het touwslagerbedrijf Nordnes. De broer van weduwe Maren Kristine (de moeder van de broers) werkte daar als touwslager. De achtentwintigjarige Christian Cambell Andersen, de oudste zoon van touwslagermeester Anders, neemt binnenkort het bedrijf over. Hij komt met de broers in aanraking als ze ontdekt worden tijdens het bouwen van het Vikingschip Gokstadschip. De jongens hadden een model van Gokstadschip op een schaal van 1:5 gebouwd. Tegenwoordig wordt het schip tentoongesteld in het museum Vikingskipshuset in Oslo. Helaas nog niet bezocht, maar het schip heeft al wel indruk gemaakt vanwege het eerste optreden van Wardruna in het museum. Het nummer Bjarkan is hieronder te beluisteren met op de achtergrond het Gokstadschip.


Volgens Christian zouden de jongens geen vissers worden maar spoorwegingenieurs en bruggenbouwers. Er wordt een deal met de broers gesloten dat ze na hun opleiding gaan werken aan de bouw van de spoorlijn tussen Bergen en Voss. Die was al een paar jaar in gebruik. De grote stap moest nog worden gezet, namelijk om de spoorlijn door te trekken van Voss naar Kristiana (tegenwoordig Oslo), dwars door de uitgestrekte Hardangarvidda. Een ongehoorde technische en ingenieurswetenschappelijke uitdaging. De toon is gezet in het eerste deel van het boek. De toekomst van de broers is bepaald.

In het tweede deel worden de laatste dagen in Dresden in 1901 gevolgd. De broers hebben de opleiding op de Technische Hochskule Dresden gehaald en moeten eigenlijk hun verplichtingen nakomen en terugkeren naar de Hardangervidda. Dit gaat niet volgens verwachting vanwege persoonlijke problemen. De drie broers slaan allen een eigen weg in. Sverre gaat vanwege zijn liefde voor een man naar Londen. Oscar wordt in Dresden bedrogen en belandt in Afrika en Lauritz had zijn zinnen ook niet gezet op de terugkeer naar de Hardangervidda maar omdat de andere twee niet gingen, voelde Lauritz zich verplicht om alsnog terug te keren.

Hardangervidda.
Het verhaal gaat dan verder met het leven van Lauritz op de Hardangervidda en Oscar in Duits Oost-Afrika. Sverre komt in het verhaal niet meer voor. Zijn leven wordt verteld in het tweede deel uit de serie Dandy uit het Noorden. Het verhaal wisselt tussen Lauritz en Oscar en je maakt de periode tussen 1901 en 1919 mee door de ogen van Lauritz en Oscar en af en toe Ingeborg. Ingeborg is de Duitse liefde van Lauritz. Oscar bouwt als Duitse ingenieur aan de 236 kilometer lange spoorlijn van Dar es Salaam. Jan Guillou weet de geschiedenis perfect weer te geven vanuit Noorwegen, Duits Oost-Afrika en Duitsland. Hoe ging het er aan toe aan het begin van de twintigste eeuw? De eeuw waarin veel gebeurd is en waarin twee wereldoorlogen hebben plaatsgevonden. Zover is het nog niet in het eerste boek. Voor de aanvang van de Eerste Wereldoorlog kom je veel te weten over de twee broers. Hoe het leven tijdens de Eerste Wereldoorlog verloopt is ook goed beschreven. Allerlei aspecten die toen speelden zijn verwerkt in de twee verhalen.

Conclusie:
Een geweldige start van het begin van de Grote Eeuw serie. Het leven op de Hardangervidda en het leven in Afrika wordt goed beschreven. Het verhaal is spannend en er is op elk moment wel wat te beleven. Je krijgt gelijk een soort van geschiedenisles en het is totaal geen vervelende les. Tijdens het lezen wordt er veel door Jan Guillou aangehaald en daar ben ik op gaan zoeken. Zo wist ik niet dat de Belgen Congo gekoloniseerd hadden. De wreedheden van Koning Leopold II van België zijn schokkend. Lees hier het verhaal. Ook de Eerste Wereldoorlog wordt uitgebreid behandeld. Zelf heb ik hier niet zoveel van meegekregen, maar door Bruggenbouwers heb ik mij daar wat verder in verdiept. Het begin van de oorlog leek wel veel op het scenario in Glad ijs van Knut Nærum. Jan Guillou heeft in het boek duidelijk een voorkeur voor de Duitsers in de Eerste Wereldoorlog. Het verhaal van Lauritz op de Hardangervidda is geweldig. Het bouwen van bruggen en tunnels op de hoogvlakte waar we afgelopen zomer een week verbleven was een genot om te lezen. Zo kreeg ik een beeld hoe men daar te werk ging. Verder komt de stad Bergen uitgebreid aan bod. Ook hier zijn we geweest.

Bryggen, Bergen.
Wetenswaardigheden:
  • Lille Lungegårdsvann is een voormalig meertje, nu een vijver, in het centrum van Bergen. De vijver is achthoekig en heeft een omtrek van 700 meter. Lille Lungegårdsvannet wordt ook wel Smålungeren genoemd.
Måbø Bru
Måbø Bru

  • De dokter, die in het team van Oscar zit, ontdekt een variant van kinine
  • Lauritz kreeg de opdracht om een onmogelijke brug te bouwen bij Kleivevand, over de Kleivefossen. Deze brug wordt niet genoemd op de Wikipedia pagina van de spoorlijn. 
Kleivefossen.
  • FinseHardangerjökulen, Torbjørnstunnel, Moldaadalen, Myrdal en de Gravenhalstunnel.
  • Transportweg Kleivegjelet.
  • Realpolitik.
  • In 1905 stapt Noorwegen uit de unie met Zweden.
  • De boeken van Karl May waren populair op school. Zin uit een boek van Karl May: Elke indianenschedel die aan het licht wordt gebracht door een pioniersploeg is een stille getuige van de bloedschuld van de blanken. Oscar las de onderstreepte zin in Afrika.
  • Een reusachtig standbeeld van Fridtjof, meer dan twintig meter hoog, staat bij Vangsnes in Sognefjorden. 
Statue av Fridtjov den frøkne oppført av Vilhelm II
  • Hallingskarvet.
  • Isadora Duncan.
  • Lauritz zou graag een huis willen kopen op Nordnes in Bergen.
  • Trein Hardangervidda.
  • De aanleg van de Amerikaanse transcontinentale spoorweg ging veel sneller dan op de Hardangervidda. Ze gebruikten nitroglycerine ipv dynamiet. Slavenhandel in Chinezen. Meer dan 30000 Chinezen waren omgekomen tijdens de bouw. Lees hier het verhaal.
  • Armoede was een soort van zegening voor degene van wie God het meest hield. ‘Het is gemakkelijker voor een kameel om door het oog van een naald te gaan dan voor een rijke om het koninkrijk van God binnen te gaan.’
  • Marie Spångberg, eerste vrouw die in 1893 het artsexamen heeft afgelegd.
  • In 1913 voerde Noorwegen het vrouwelijk kiesrecht in.
  • Kieler Woche.
  • Aanval Engelsen op Dar El Salaam. Lees het verhaal hier
  • Tweede Boerenoorlog.
  • Generaal Jaap van Deventer.
  • Generaal Paul von Lettow-Vorbeck
  • Oscar zat bij het Sonderkommando.
Wil je meer weten over het spoortraject Oslo - Bergen? Kijk dan de Rail Away aflevering of naar het onderstaande filmpje. De volledige film is te downloaden via een torrentlink op deze website.


Ook interessant is de onderstaande afbeelding afkomstig uit het Ingenören som hjälte artikel.

Bergensbanen.
Interessant is ook het Woord van dank gedeelte.
  • 1924. Hoofdingenieur Sigvard Heber. Boek Da Bergensbanen blev til - Fem aars ingeniørliv pas høifjeldet. Uitgegeven door Stiftinga Rallarmuseet, Finse. Het boek is hier te downloaden.
  • Trilogie Toget over vidda van Björn Rongen.
Recensies:
- De Volkskrant