Google Translate

maandag 17 juni 2019

Wie zint op wraak - Bo Svernström

Boek details:
Auteur: Bo Svernström
Titel: Wie zint op wraak
Originele titel: Offrens offer
Vertaling: Edith Sybesma
Verschijningsdatum: 2018
Bladzijde: 478
Uitgeverij: HarperCollins
ISBN: 9789402730609


Flaptekst:
In de buurt van Stockholm wordt in een schuur een naakte man gevonden, op brute wijze vermoord. Maar als de politie arriveert, doet die een nog veel macabere ontdekking: de man leeft nog. Politiecommissaris Carl Edson is al lang niet meer de vurige detective die hij ooit was, maar de wreedheid van deze zaak raakt bij hem een gevoelige snaar. Hij bijt zich erin vast, net als de gedreven onderzoeksjournaliste Alexandra Bengtsson, die steeds als eerste over de zaak bericht in de Zweedse krant Aftonbladet. Het slachtoffer blijkt een beruchte crimineel met veel vijanden te zijn. Maar wat aanvankelijk een zaak van de onderwereld lijkt, ontwikkelt zich langzaam tot iets wat veel gecompliceerder blijkt. Edson en Bengtsson raken verstrikt in een web van intriges en komen opeens zelf gevaarlijk dicht in het middelpunt te staan. Wie is nu het echte slachtoffer en wie de dader? Wie zint op wraak is een briljante thriller die onder je huid kruipt en waarin niets is wat het lijkt.



De auteur:
Bo Svernström (1964) is gespecialiseerd in Zweedse literatuur en heeft zelf lang voor Aftonbladet geschreven, een van de belangrijkste kranten van Zweden. Wie zint op wraak is Svernströms debuut. Hij woont in Stockholm en werkt daar aan het tweede boek van de serie. Hij heeft hiervoor verlof opgenomen. (Bron: HarperCollins).

De inspiratie heeft Bo gehaald uit een groot aantal artikelen die hij op zijn computer heeft staan. Tijdens zijn werk voor Aftonbladet zijn er voortdurend misdaden om hem heen geweest. In de loop der jaren zijn er moorden, verkrachtingen en gewelddadige misdaden voorbij gekomen en zijn de meest spectaculaire misdaden bewaard gebleven in de computer van Bo Svernström. Genoeg stof voor meerdere delen dus.

Bij het kiezen van het eerste slachtoffer in het boek, wist Bo precies wie het moest zijn. De man, die een 12-jarig meisje in het centrum van Stockholm aanviel en haar bruut en ruw verkrachtte, moest gestraft worden. Toen Bo in de krant over zijn misdaad las, wist hij dat hij hem op een gegeven moment zou 'doden'. En dat gebeurd in het boek. (Bron: interview Selma Stories).

Een leuk interview is die van Svensk Dam. Zijn vrouw Erika werkt daar en heeft haar man geïnterviewd.

Het boek:
Het boek is verdeeld in drie delen. Het eerste deel speelt zich af in de periode van zondag 4 mei (2008 of 2014, ik denk zelf 2014 omdat Bo Svernström vier jaar heeft gedaan over dit boek) tot en met donderdag 15 mei. Deel twee van donderdag 15 mei tot en met woensdag 4 juni en deel drie van woensdag 4 juni tot en met zaterdag 14 juni. Het verhaal speelt zich af in en rondom Stockholm en het eerste lijk wordt gevonden in een schuur op een boerderij te Rimbo. Het is een schuur zoals die op de cover van het boek te zien is. Het 'lijk' is een man met de naam Marco Holst, alias Robert Jensen. Hij is aan de muur gespijkerd, zijn genitaliën zijn verwijderd, zijn scrotum is verwijderd, zijn tong is afgesneden en alle vingers zijn bij de knokkels afgehakt. Daarnaast had hij ook nog een honkbalknuppel met weerhaakjes in zijn endeldarm zitten. Normaal gesproken zou hij doodgebloed moeten zijn maar de dader heeft een verwarmd mes gebruikt wat het bloeden deels heeft geremd. Hij heeft zo’n zes tot acht uur aan de muur gehangen en had tranexaminezuur in zijn bloed. Een stof die bloeden tegengaat. Dit middel deed het zo goed dat het 'lijk' nog niet overleden was. Het tafereel deed mij direct denken aan het boek Letter voor letter van Mikkel Birkegaard.

De bijna vijftigjarige inspecteur Carl Edson van het politiebureau Kungsholmen onderzoekt de moord samen met zijn collega's Simon Jern en Jodie Söderberg (32 jaar). Carl heeft een zestienjarige dochter en is lange tijd geleden gescheiden. Karin Hofstad (44 jaar) is tegenwoordig de vriendin van Carl en ze wonen samen. Vier jaar geleden hebben ze elkaar ontmoet toen Karin pas was gescheiden.

Alexandra Bengtsson, verslaggever bij Aftonbladet, verslaat de moord vanuit de pers. Alexandra is al dertien jaar verslaggever bij Aftonbladet, maar haar carrière verliep in een dalende lijn. Ze was getrouwd met Erik en hadden samen twee kinderen, David en Johanna. Ze zijn vijf jaar geleden gescheiden.

Het blijft niet bij die ene moord, er volgen er meer en het is onduidelijk voor de politie wat de gemeenschappelijke factor van de moorden is. Ondertussen verschijnt er wel elke keer een stukje over de dader. De dader heeft het over het vroegere leven met zijn zus en over de moorden. Het einde van het eerste deel is een complete verrassing voor mij. Die zag ik niet aankomen. Het tweede deel wordt vanuit een ander personage verteld en je komt meer te weten over deze persoon. Het derde deel sluit het verhaal af en deed mij denken aan Doggerland van Maria Adolfsson.

Conclusie:
Een verhaal met gruwelijke moorden. Het motief achter de moorden is er een die vaker voorkomt in boeken en films, namelijk wraak. Niets nieuws, maar de uitvoering ervan is wel goed gedaan. Spannend, gruwelijk en heftig met verrassende plotwendingen. Het eerste deel leest als een trein en houdt de spanning erin. Je komt wat meer te weten over het team van Carl. Carl zelf komt niet echt uit de verf. Het tweede deel vond ik zelf wat minder. Er had wat meer vaart in mogen zitten. Het derde deel is er een waar je over na kunt denken. Ik snap dat het zo afloopt, maar je weet dat het zo niet kan. Dit deed mij weer denken aan de documentaire Breaking the Cycle. In ieder geval is het Bo Svernström duidelijk gelukt om zijn wraak te nemen op de misdaden en als lezer mag je hier van 'meegenieten'.

Wetenswaardigheden:
  • The Final Countdown van Europe.
Recensies:

zondag 16 juni 2019

Eva Behrens 03-11-1935 / 19-03-2019

Internet is een vreemd verschijnsel. Je leert mensen kennen die je nog nooit in het echt gezien en gesproken hebt. Ook kan het zo zijn dat je een tijd lang geen contact meer hebt met de mensen die je online hebt leren kennen. Dit gebeurd trouwens in het echte leven ook. En dan zie je opeens een bericht dat iemand is overleden. Dit overkwam mij met BalsemienLeo en Maaren Aikio. Daar komt nu dus Eva Behrens bij. Omdat ik nieuwsgierig was hoe het met haar ging, bekeek ik haar Facebook en toen bleek dat er een bericht uit maart 2019 opstond over een goede reis. Was ze overleden? Bij navraag was dat inderdaad het geval.

Eva heb ik leren kennen via het blog Een kijkje in Zweden. In de periode 2012 - 2016 hebben we een aantal keren contact gehad. De laatste jaren heb ik geen contact meer gehad met haar. Vertellen tijdens het contact kon ze wel. Haar vader Charles Glaude Behrens, 1907-1965, was journalist / buitenlands correspondent en werd door de Nieuwe Rotterdamsche Courant naar Stockholm gestuurd in 1930. Over Charles Behrens is veel te lezen in dit document op de Natuurcultuur website. In 1935 werd Eva geboren. Tijdens de Tweede Wereldoorlog verbleven de Behrens nog steeds in Zweden. Charles raakte zijn baan kwijt en is de drukkerijwereld in gegaan. Eva moest in 1942 naar school. In 1954 is ze aan haar opleiding begonnen en is docent op handwerkgebied geworden. In Zweden is ze in 1967 getrouwd met een Nederlander. Na drie jaar zijn ze naar Amsterdam verhuisd. In 1974 zijn ze weer gescheiden. Ze heeft veel handwerkboeken vertaald. De laatste jaren was ze ziek, maar volgens mij heeft ze door het internet toch nog redelijk contact met de buitenwereld gehad. Een bijzondere vrouw die veel heeft meegemaakt en de verhalen van haar heb ik gelukkig nog steeds. Erg jammer dat ik het contact met haar de laatste drie jaar heb verwaarloosd. Zoals ook op het Facebook staat:

Goede reis Eva!

donderdag 13 juni 2019

Hjølmodalen

Vlakbij Øvre Eidfjord kun je over de Hjølmodalen bergweg. De bergweg zou een ervaring voor automobilisten met een goede zenuwen zijn. De weg is smal, ongeveer drie meter breed met beperkte draai- en ontmoetingsplekken. Na vier kilometer vanaf Øvre Eidfjord kom je de Vedalsfossen-waterval tegen. De weg omhoog naar Hjølmodalen eindigt op een parkeerplaats op slechts tien kilometer van Øvre Eidfjord. Het is een uitstekend startpunt voor bergwandelingen op de Hardangervidda. Helaas zijn wij niet zover gekomen. De waterval hebben we nog wel bereikt maar vlak daarna is het mij toch gelukt om de auto te keren en weer naar Øvre Eidfjord af te dalen. De goede zenuwen waren helaas op, maar toch een mooie rit gehad en op een aantal plaatsen gestopt en genoten.






Normannslepene.



Deze keer weer een filmpje met foto's gemaakt. In het filmpje zijn foto's te zien van de Vedalsfossen waterval.


Onderweg kon je afdalen naar het plaatsje Hjølmo. Dit niet gedaan. Hieronder is wel een filmpje van Youtube te zien met foto's van die plek.



dinsdag 11 juni 2019

Fotografe Ursula Jernberg

Op 5 juni 2019 plofte er een mailtje in mijn mailbox van Ursula Jernberg over een uitnodiging voor de opening van haar Aurora project in Museum IJsselstein op 8 juni. Ursula Jernberg? Geen idee wie het is. Heb ik mij ooit ergens voor ingeschreven? De naam Jernberg klinkt wel Scandinavisch, dus het zou zo maar kunnen dat ik in het verleden wel iets gezien heb van haar werk. Het is namelijk een tentoonstelling van haar foto's.

Natuurlijk op zoek gegaan naar meer informatie over Ursula Jernberg. Op mijn blog kon ik niets over haar vinden dus klopt het dat ik haar niet zo snel voor de geest kon halen. Ik kwam deze blogpost over Characters of Jante van Ursula Jernberg tegen op Nordic Vibes en die gaat over het fotoboek en de bijbehorende fototentoonstelling. Het blog Nordic Vibes volg ik al een tijdje. Helaas is het daar nu sinds januari 2019 erg rustig. Ik vermoed dat ik via die website mijzelf ergens op geabonneerd heb. Het blog gaat over het fotoboek die Ursula in 2012 in eigen beheer heeft uitgebracht. Ursula komt uit Amsterdam en in 2010 kwam ze achter haar Noorse roots toen ze haar stamboom onderzocht in het kader van een nieuw project. In de zomer van 2010 is ze naar Trondheim gegaan en een Noorse man vroeg haar toen 'Ken je de wet van Jante?'. Dit maakte indruk op haar en ze heeft meteen het boek En Flyktning krysser sitt spor (A Fugitive Crosses His Tracks) van Aksel Sandemose gelezen waarover hij het had. Dat verhaal was haar inspiratie voor het fotoboek. Ze is voor het boek vier keer naar Noorwegen gegaan om portretten te schieten die als de karakters van Jante fungeren. De landschapsfoto's zijn in IJsland gemaakt. In totaal twee jaar werk (Bron: de Volkskrant). Als ik de foto's zo bekijk doet het fotoboek mij enigszins denken aan een ander fotoboek, namelijk Nomad van Jeroen Toirkens. Een aantal foto's zijn op haar website te zien en ook in het onderstaande filmpje.



Het fotoboek van 36 pagina's is volgens haar website uitverkocht. Het is ook al weer zeven jaar geleden dat het boek verscheen. Meer informatie over het fotoboek:
Wat is er daarna eigenlijk gebeurd? In 2015 verscheen het project Aurora, een fotoserie over mensen die in Nederland off-the-grid zijn gegaan met als thema Stilte. Stilte is een terugkerend thema in haar leven sinds ze het ontdekt heeft in Noorwegen.

'Het geeft me een idee dat het leven echt is. Een zekere authenticiteit. Wanneer je in staat bent om te doen wat het leven van je vraagt, vereist het een stilte in jezelf om te kunnen horen.'

Er wordt gezegd dat als je het eenmaal hebt gehoord, je het keer op keer zult herkennen. Stilte. Voor sommigen, te midden van de kakofonie van het leven, is het een aangenaam geluid. Ze zoeken het. Zowel rond als binnen zichzelf. Soms lijkt het alsof de stilte binnenin het beste te horen is wanneer het innerlijke landschap het uiterlijke weerkaatst. De mensen die in 'het bos' leven, zoals de inwoners het graag noemen, vormen het leven aan de buitenkant in overeenstemming met hoe het van binnenuit klinkt. (Bron: Aint-Bad).


Over dit project kreeg ik dus de uitnodiging. Meer informatie over Aurora en waar ook foto's te zien zijn is te vinden op de websites Sunday Mornings at the River en Aint-Bad.

In 2016 is Ursula het project Misty Mountains gestart. Het bleek dat in oktober 2016 een winactie was van Fikamagazine (ook al een website waar weinig meer gebeurd de laatste tijd) waar je een print van Misty Mountains kon winnen en deze actie kan ik mij nog goed herinneren. Geweldige platen van Scandinavië, maar helaas niet gewonnen :-). Het lijkt erop dat de website van Misty Mountains ook niet meer echt actief is. Het thema Silence heeft de foto's weggedrukt. 

Het laatste project van Ursula is The Quietest Place on Earth. In april 2019 is Ursula een crowdfunding actie gestart en die is gehaald. Het doel van de actie:

Voor mijn nieuwe project wil ik deze plek gaan bezoeken en vastleggen. Ik zie het als mijn persoonlijke taak om stille gebieden op de wereld te fotograferen voordat ze voorgoed verdwijnen. Door middel van dit project wil ik bewustwording over het belang van stilte creëren. Ik zou graag mijn ervaringen met je willen delen en via mijn foto's een gevoel van kalmte over willen brengen.

De fotoserie wordt tentoongesteld in Amsterdam in het najaar van 2019.

Grappig om zo meer te weten te komen over iemand waar ik blijkbaar al eerder wat van heb gezien. Na het uitzoeken weet ik weer waar ik Ursula van herken en dat is van de Misty Mountains actie van Fikamagazine. Naar de opening op 8 juni ben ik niet geweest.

zondag 9 juni 2019

The Flatey Enigma - Flateyjargátan

Seriedetails:
Titel: The Flatey Enigma - Flateyjargátan
Jaar: 2018
Regisseur: Björn Br. Björnsson
Verhaal: Viktor Arnar Ingólfsson en Margrét Örnólfsdóttir
Acteurs: Lára Jóhanna Jónsdóttir, Stefán Hallur Stefánsson, Hilmir Jensson
Duur: 4 afleveringen van 1 uur
IMDB cijfer: 5,9



Samenvatting:
IJslandse thrillerreeks over de mysterieuze parallel tussen de moord op een Deense handschriftdeskundige en de inhoud van een middeleeuws manuscript, bekend als het Boek van Flatey. Gebaseerd op de bestseller van Viktor Arnar Ingolfsson.

Jóhanna keert terug naar IJsland met haar negenjarige zoon nadat ze jarenlang in Parijs gewoond heeft. Ze gaat naar Flatey, om haar vader te begraven, een man die zijn leven heeft gewijd aan het mysterieuze middeleeuwse manuscript Flateyjargátu. Jóhanna wil dat mysterie uitklaren, maar dan duiken er geesten uit haar verleden op.

De serie:
Een vierdelige IJslandse serie die afspeelt op het eilandje Flatey in het noorden van IJsland in het jaar 1970. De serie is gebaseerd op het gelijknamige boek van Viktor Arnar Ingólfsson uit 2002. In 2007 is de Nederlandse vertaling verschenen als Het raadsel van Flatey. Ik had nog niet eerder van de schrijver en dus ook niet van het boek gehoord. Het blijkt dat het Flatey boek uit Middeleeuwen (Flateyjarbók) wel degelijk bestaat en volgens Wikipedia is het boek het grootste middeleeuwse IJslandse manuscript. Het bevat 225 velijnbladen, alle fijn beschreven en geïllustreerd. Het bevat vooral saga's van Noorse koningen, zoals die worden gevonden in de Heimskringla, meer bepaald de saga's over Olaf I, Olaf II, Sverre I, Haakon IV, Magnus I en Harald III.

Zo verscheen recent, voor mij volkomen onverwachts, op Canvas The Flatey Enigma serie. Het boek van Flatey speelt hierin een grote rol. Het boek is het bron van het raadsel. Om het raadsel heen is het verhaal van Jóhanna bedacht, die terugkeert naar Flatey nadat haar vader is overleden. Ze gaat verder met het onderzoek waar haar vader mee is begonnen. Het onderzoek naar het raadsel van Flatey. In de eerste aflevering wordt een Deense professor dood aangetroffen door Jóhanna, haar zoon Snorri en de vastelander Kjartan. Men vermoed dat de Deense professor is vermoord. Hij is namelijk in zijn oog geschoten. Het is het begin van een bizar moordonderzoek waarin duidelijk wordt hoe men in Flatey denkt over vrouwen en buitenstaanders. Het onderzoek neemt een groot gedeelte van het verhaal in beslag, maar gelukkig komt aan het einde het onderzoek naar het raadsel weer wat meer naar voren. Het einde is dan ook verrassend en spannend.

Conclusie:
De beelden van IJsland zijn geweldig. De sfeer van Flatey in 1970 wordt perfect weergegeven. De bevolking is zo goed neergezet. Heerlijk. Het verhaal over het Flatey boek is erg interessant hoewel je maar weinig te weten komt over de saga's in het boek. De oplossing van het raadsel is knap gedaan. Natuurlijk is niet alles goed uitgevoerd anders het de serie geen 5,9 op IMDB gekregen. Het oogt af en toe knullig en is het op meerdere punten ongeloofwaardig, maar ik vind dat zelf absoluut geen probleem. Eigenlijk hoort dit bij het verhaal. De serie wordt neergezet als een thriller maar dat is absoluut niet zo.

Ik heb het boek niet gelezen, maar bij het zoeken naar informatie bleek wel dat de TV-serie niet het boek van Viktor Arnar Ingólfsson volgt maar een eigen bewerking van het verhaal heeft gemaakt.

Meer informatie over de Flatey saga's is te vinden op deze website en in dit artikel van Canvas Curiosa. In 1971 keerde het Flateyjarbok terug naar IJsland. Dit klopt dan wel weer met de serie.

De serie is nog tot 18 augustus 2019 te zien via de VRT site via deze link.

Recensies:
- The Killing Times review
- Variety
- TV Meter

zaterdag 8 juni 2019

Dalarna, rondom het Siljan - Ton en Suzanne Strijbosch

Boek details:
Auteur: Ton en Suzanne Strijbosch
Titel: Dalarna, rondom het Siljan
Verschijningsdatum: 2018
Bladzijde: 128
Uitgever: Hem62
ISBN: 9789082545746


Flaptekst:
Wij zijn Ton en Suzanne Strijbosch. In 2003 zijn wij voor de eerste keer op vakantie gegaan naar Zweden. De rust, de ruimte en de natuur hebben ons sinds die keer niet meer losgelaten. De jaren daarna brachten we al onze vakanties door in Zweden. We begonnen te dromen van een eigen plek in Zweden. In 2009 werd deze droom werkelijkheid en werden we de trotse eigenaren van ons huis in Stöllet. Vanaf die tijd zijn we onze belevenissen gaan bijhouden in een blog. Samen met onze website met toeristische informatie vormde dit de aanleiding voor onze eerste reisgids over Värmland. 

In de jaren daarna hebben we Dalarna verkend door te wandelen, boswegen in te rijden en plaatsen en musea te bezoeken. Uit deze tochten is een reisgids over Dalarna ontstaan. Deze reisgids neemt je mee door de provincie Dalarna in midden Zweden. In het hart van deze provincie ligt het Siljan. Het meer en het landschap eromheen zijn ontstaan door een meteorietinslag. In het zuiden van Dalarna vind je de restanten van de oude mijnbouw en een lieflijk open landschap met karakteristieke dorpen. In het noorden is Dalarna ruig, liggen de bergtoppen boven de boomgrens, ontmoet je de rendieren en vind je de zuidelijkst gelegen gemeenschap van Sami. Daarnaast is de provincie het decor van de grootste langlaufwedstrijd ter wereld, de Vasaloppet met jaarlijks 16.000 deelnemers.

Net als Dalarna is deze reisgids gevarieerd, het is een afwisseling van blogverhalen, foto's, informatie en toeristische tips.

De auteurs:
De auteurs van de reisgids zijn Ton en Suzanne Strijbosch. In 2003 gingen ze voor het eerst met de kinderen op vakantie naar Zweden en die beviel zo goed dat ze op de terugweg al plannen aan het maken waren voor de volgende vakantie in Zweden. Zeer herkenbaar en uiteindelijk besloten ze om na de zomervakantie van 2009 op zoek te gaan naar een huis in Zweden en oktober van dat jaar hebben ze hun huis in Stöllet gekocht. Tijdens de zoektocht naar een huis is een weblog ontstaan om familie, vrienden en bekenden op de hoogte te houden van de ontwikkelingen. Na de aanschaf van het Zweedse huis zijn ze de weblog blijven bijhouden. Dat was in 2009. Ik volg hun weblog al redelijk lang (volgens mij sinds 2011) en in de tien jaar dat hun weblog bestaat het ontstaan van hun bedrijf Hem62 meegemaakt. Begonnen met een blog en nu is het echt een bedrijf geworden met zelfgemaakte reisgidsen en zelfs een reisbureau. Ze zijn de laatste jaren ook te vinden op Scandinavische markten zoals de Zweedse Kerstmarkt in Groningen, Scandinavië-XL en de Scandinavische Markt in Schokland. Een interview met Ton en Suzanne is te lezen in deze post van Stralend Schrijven.

Het boek:
Dalarna is het tweede boek van Ton en Suzanne. De eerste reisgids ging over Värmland. Dit was, neem ik aan, zo'n succes dat de volgende provincie van Zweden, Dalarna, in dezelfde vormgeving is verschenen. Het boek begint met een algemeen hoofdstuk over Zweden en daarna vier hoofdstukken die elk een deel van Dalarna behandeld, Noord-Dalarna, Oost-Dalarna, Zuid-Dalarna en West-Dalarna. Elk gedeelte bestaat weer uit een aantal gebieden. Het begint met een blog afkomstig van hun website. Voorbeeld Naar de rendieren. Na de blog volgt informatie over wat er te doen en te ontdekken is in de omgeving. Ook wandelingen en evenementen in de omgeving worden genoemd. Dit samen met de vele foto's vormen een mooie reisgids over Dalarna.

Ik had graag de eerste reisgids over Värmland willen halen, maar eigenlijk komen we daar tegenwoordig niet meer. We zijn er in het verleden een paar keer geweest, maar de laatste jaren is het er niet meer van gekomen. Toen de Dalarna reisgids uitkwam en we bij de laatste Scandinavië-XL waren de reisgids over Dalarna aangeschaft. We zijn een aantal keren in Dalarna geweest en het is een provincie die we nog steeds niet helemaal bezocht hebben. Wie weet staan er wat leuke tips in de reisgids. En natuurlijk was ik heel benieuwd hoe Ton en Suzanne het hebben aangepakt. Hun blog is ontstaan in 2009 en ik ben in 2011 begonnen met mijn blog. Ook wij zijn na de eerste vakantie gegrepen door vooral Zweden, maar ook Noorwegen, Finland en Denemarken. Maar verder dan mijn blog ben ik niet gekomen terwijl er genoeg ideeën door mijn hoofd zwerven. Erg leuk om te zien dat het Ton en Suzanne wel gelukt is. Ze hebben bijna dezelfde interesses als die wij hebben, dus de tips in het boek zijn daarom best wel interessant.

Omdat de interesses overeenkomen stonden er in het boek tips in die we al bezocht hadden en waarover ik ook geschreven heb. Het gaat om de onderstaande tips:
Conclusie:
Mooie reisgids met genoeg tips die alleen over Dalarna gaan. Goede afwisseling van blogs, tips en foto's. We hebben al veel bezocht in Dalarna maar er blijven nog meer dan genoeg tips over. Gelijk een goede reden om in de toekomst vaker naar Dalarna te gaan. Petje af voor Ton en Suzanne voor het werk. Hoeveel werk erin zit is te lezen in deze blogpost over het ontstaan van de reisgids voor Värmland. Mochten we ooit weer eens naar Värmland gaan, dan schaffen we zeker die reisgids aan voor vertrek.

Wetenswaardigheden:
Heel veel wetenswaardigheden en ik zou zo alles uit kunnen zoeken, maar dat doe ik graag als we de plekken bezocht hebben. Een paar opvallende tips waar ik nu wel wat meer over wil weten zijn:

woensdag 5 juni 2019

Solo - Jesper Stein

Boek details:
Auteur: Jesper Stein
Titel: Solo
Originele titel: Solo
Vertaling: Corry van Bree
Verschijningsdatum: 2019
Bladzijde: 375
Uitgeverij: Karakter Uitgevers
ISBN: 9789045218236


Flaptekst:
Axel Steen heeft zijn leven bij de politie achter zich gelaten en is hoofd beveiliging van een internationale investeringsbank geworden. Hij kijkt uit naar de zomervakantie met zijn vrouw en dochter wanneer een vertrouwde werknemer van de bank wordt betrapt op een miljoenenzwendel. Axel moet hem ontslaan, discreet en zonder dat de politie erbij betrokken wordt. Het is het begin van een fatale reeks gebeurtenissen in een wereld waarin geld heilig is.

Tegelijkertijd wordt een jonge immigrant vermoord gevonden in een kelder. Axels voormalige collega Vicki Thomsen leidt het onderzoek. Zij komt hevig onder druk te staan omdat niemand in uit de omgeving met de politie wil praten. Er lopen lijnen naar Syrië en alles wordt nog ingewikkelder als blijkt dat de vermoorde immigrant in het geheim nauw contact met de politie had. En met één agent in het bijzonder: Axel Steen.


Het boek:
Solo is het zesde deel in de Axel Steen serie en het vierde deel die vertaald is naar het Nederlands. Daarnaast is Solo het tweede boek die ik gelezen heb. Het vorige boek was Vaarwel. Solo is eigenlijk de opvolger van Papa en dit klopt als je de zes delen die in Denemarken zijn uitgegeven bekijkt. Dit verhaal sluit dus niet echt aan op het vorige deel Vaarwel, maar dus wel op Papa en als je meer van dit boek wilt genieten is het verstandig om dan toch eerst Papa te lezen. De gebeurtenissen in Papa werken namelijk veelvuldig door in Solo. Welke dat zijn kom je wel te weten tijdens het lezen maar ik vond het af en toe lastig dat ik Papa niet gelezen heb. Ga ik nu Papa lezen, dan weet ik al wat er gebeurd is. Een tip: lees eerst Papa

Het verhaal beslaat tien dagen waarvan het grootste gedeelte plaatsvindt in de eerste drie dagen. Axel Steen is samen met zijn dochter Emma op het Amager Strand. Naast Axel ligt een krant met de kop dat IS de antieke stad Palmyra heeft ingenomen. Axel is clean en geen politieagent meer en zit tegenwoordig in de veiligheidsbranch. Hij werkt voor Zorn Investments. Axel heeft voor Zorn Investments bij de PET gewerkt. Sinds een half jaar is hij voor de tweede keer met zijn vrouw Cecilie getrouwd. In Vaarwel was Cecilie in juni 2008 zesendertig jaar. In Solo is Cecilie veertig jaar, dit betekent dat Solo zich afspeelt in 2012 en dan klopt de informatie dat de plaats Palmyra ingenomen is door de IS.

Axel heeft het eindelijk voor elkaar. Opnieuw getrouwd met Cecilie, een minder gevaarlijke baan als beveiliger. Minder onregelmatige werktijden. Dit alles om het tweede huwelijk te laten slagen, maar kan Axel dit volhouden? Als er wat gebeurd bij Zorn Investments wordt Axel op de proef gesteld en zal hij een keuze moeten maken tussen zijn dochter en vrouw of het werk.

De andere verhaallijn heeft te maken met de politie waar Axel eerder werkzaam was. Vicki Thomsen is ondertussen afdelingshoofd geworden en heeft een relatie met Lennart Jönsson. Lennart is zevenenzestig jaar en daarmee flink wat ouder dan Vicki. Vicki en haar team onderzoeken de moord op een vijfentwintigjarige dealer, Abdel El-Hassan, doodgestoken in een flatgebouw te Urbanplanen, het symbool van het ergste betonnen getto van Amager. Het nummer van Axel stond in de telefoon van het slachtoffer. Abdel El-Hassan was betrokken bij een zaak waar Axel vijf tot zes jaar geleden onderzoek naar heeft gedaan toen hij werkzaam was voor PET.

De twee verhaallijnen hebben in het begin weinig met elkaar te maken. Axel is de verbinding tussen de verhaallijnen en ze komen later alsnog bij elkaar en hoe Jesper Stein dit gedaan heeft is genieten.

Conclusie:
Opnieuw een sterk deel uit de Axel Steen serie. De persoonlijke keuzes van Axel zijn cruciaal voor zijn toekomst. Kiest hij voor vrouw en kind of voor werk en kan hij zijn vroegere werk bij de politie daadwerkelijk achter zich laten? Dit wordt duidelijk in het Solo verhaal, waar Axel het zonder zijn team moet doen, dus solo.

Een spannend en realistisch verhaal met opnieuw een rauwe inkijk in onder andere een Kopenhaags getto, de keiharde zakenwereld, de inlichtingendiensten en de strijd tegen de IS en de IS-gangers. Geweldig hoe Stein de sfeer weet neer te zetten. En zoals ik eerder schreef, lees eerst Papa voor je dit deel gaat lezen. Ik ben fan van deze schrijver.

Na het lezen van dit boek wou ik wel wat meer weten over de burgeroorlog in Syrië. Hoe is het zo gekomen dat een land zo in puin komt te liggen. De twee afleveringen van Floortje Dessing waren in dat kader zeer interessant om te bekijken. Floortje is naar Syrië geweest voor een reisprogramma. Er was toen nog niets aan de hand. Acht jaar later bezoekt ze Syrië weer. Indrukwekkend om te zien. De twee afleveringen uit 2016 zijn te vinden op de BNN/Vara website.

Wetenswaardigheden:

Recensies:
- Lekker lezen

zondag 2 juni 2019

Byxelkrok

In het noorden van Öland ligt het plaatsje Byxelkrok. Volgens TripAdvisor zijn de beste attracties van Byxelkrok Långe ErikNeptuni åkrar en Byrums raukar. Dat klopt en als je in de buurt van Byxelkrok moet je die zeker bezoeken, maar bezoek ook het plaatsje zelf. Erg gezellig en leuk daar. Kijk mee.








Anders Linder
Anders Linder hadden we al een keer horen zingen en spelen op Allsång på Skansen.
Doug Seegers



 


zaterdag 1 juni 2019

Tana Gull og Sølvsmie As

De afgelopen dagen zag ik vrij vaak posten op Facebook die kritiek hadden op het Noorse zilversmid bedrijf Tana Gull og Sølvsmie As. Het gaat om hun logo die hieronder te zien is:


Het logo is ontworpen door Andreas Lautz. Hij heeft de inspiratie gekregen van een Samitrommel uit Åsele in Zweden. De trommel is bekend sinds 1693. In 1725 nam bisschop Peter Asp 26 trommels van de Sami in beslag in Åsele. Tana Gull heeft in 2009 een patent op hun logo aangevraagd en dit is ook toegewezen. Dit betekent dat niemand anders het zonnesymbool mag gebruiken. Het zonnesymbool wordt veel gebruikt door kunstenaars. Een collectie is hier te zien. Blijkbaar had Tana Gull er genoeg van dat velen verdienden aan hun ontworpen logo en hebben brieven verstuurd naar een groot aantal bedrijven die spullen verkopen met hun zonnesymbool. Ze speuren internet af om te kijken wie het allemaal verkopen. Een artikel met een foto van de speurtocht is hier te vinden.

Bijzonder om een ontzettend oud symbool van de Sami iets te bewerken en er vervolgens een patent op aan te vragen zodat je het alleenrecht hebt op het teken. De aangeschreven bedrijven zoals Anastasia Johansen moeten stoppen met het maken van productie die het zonnesymbool bevatten of anders worden ze aangeklaagd. Interessant is dat in Zweden het exclusieve recht op het zonnesymbool in 2006 is afgeschaft, dus iedereen in Zweden kan het Sami-zonnesymbool gebruiken. In 2004 kreeg Maria Viltok uit Gällivare namelijk het exclusieve recht om dit symbool te gebruiken, maar ze wist niet dat dit betekende dat niemand anders het symbool meer kon gebruiken. Viltok verklaart dat ze niet wilde dat iemand haar zag als de exclusieve rechtenhouder op het Sami-zonnesymbool en ze vindt het vanzelfsprekend dat alle Sami het moeten kunnen gebruiken omdat het een oud Sami-symbool is.

Het Noorse octrooibureau gaat na het krijgen van de vele klachten na de actie van Tana Gull uitzoeken of ze iets verkeerds hebben gedaan (zie dit artikel van NRK). Ondertussen is de ophef hierover zo hoog opgelopen dat er massaal wordt opgeroepen tot een boycot van het bedrijf Tana Gull. De reactie van het bedrijf over de ophef is te vinden in de onderstaande post op Facebook.

Het bedrijf Tana Gull og Sølvsmie As is opgericht door Andreas Lautz en is overgenomen door zijn dochter Ragnhild Rajala Lautz. In dit artikel is dat te lezen. Andreas is een Duitser, maar Ragnhild is zelf Samisch. Apart dat ze zich dan zo gedragen. Het gevolg van hun actie is dat geboycot worden door in ieder geval de Sami wereldwijd. Dit lijkt mij nou niet echt bevorderlijk voor de verkoop van de sieraden. Benieuwd hoe dit gaat aflopen. Zodra er meer informatie is, werk ik de post bij.