Google Translate

woensdag 15 juli 2020

Kinderen van de sekte - Mariette Lindstein

Boek details:
Auteur: Mariette Lindstein
Titel: Kinderen van de sekte
Oorspronkelijke titel: Sektens barn
Vertaling: Corry van Bree
Verschijningsdatum: 2018
Bladzijde: 448 
Uitgeverij: A.W. Bruna uitgevers
ISBN: 9789044976144



Flaptekst:
Vijftien jaar zijn verstreken sinds Sofia ontsnapte uit ViaTerra. De notoire sekteleider Franz Oswald is sindsdien niet meer in het openbaar gezien, maar wanneer er een verwoestende storm over de Zweedse westkust raast stapt hij uit de schaduw. Met zijn boodschap over wederopbouw en een nieuwe wereld is hij populairder dan ooit.

Maar achter die openbare façade botviert hij zijn wrede en manipulatieve tirannie op met name de kinderen van de sekte. Ook Oswalds zonen Thor en Vic zijn klaargestoomd om als trouwe soldaten van ViaTerra te dienen. Maar hoe ouder Thor wordt, hoe meer zijn twijfel groeit. Wie is zijn vader eigenlijk? En hoe ver wil hij gaan om zijn macht te behouden?

Sofia runt nu een opvangcentrum voor jonge mensen die willen loskomen van sektes. Maar het pand is door de storm met de grond gelijk gemaakt. Ze heeft zichzelf voorgenomen ver uit Oswalds buurt te blijven. Dat blijkt moeilijker dan ze dacht…


Het boek:
Het derde deel in de boeiende sekte trilogie. Het verslag van het eerste deel is hier terug te lezen en het tweede deel hier. Het derde deel gaat zoals de titel al aangeeft over de kinderen van de sekte. Het is vijftien jaar later. Sofia en Benjamin zijn nog steeds samen, wonen in Assmunderöd en hebben een dochter Julia. Julia is vijftien jaar en ondanks dat ze nog minderjarig is gedraagt ze zich als een volwassene. Zo verkleedt ze zich voor Halloween als Dita Von Teese met een zwart lingeriesetje bestaande uit een bustier, jarretels en kousen in retrolook. Zwarte lange handschoenen en schoenen met tien centimeter hoge hakken. Ze provoceert hiermee haar moeder. Het spanningsveld tussen die twee is het hele verhaal merkbaar. Daarnaast heeft Julia een oudere liefde, Matt Larsen. Matt is de assistent-leraar van Julia. Ook hier scoort ze geen punten bij haar moeder.

Het verhaal wordt dus weer opgepakt na vijftien jaar op het moment dat er een verwoestende storm over Zweden heeft geraast. De storm is een mooie aanleiding voor Oswald om weer van zich te laten horen. En het lukt hem om de mensen weer voor zich te winnen. Hoe dit mogelijk was is te lezen vanuit het perspectief van een van de zonen van Oswald, Thor. Thor is de schlemiel van de twee. Vic, zijn tweelingbroer is een exacte kopie van zijn vader. Thor is in bijna alles de mindere en dat heeft hij in zijn korte leven al vaak ondervonden. 

Het verhaal wordt ook verteld via Sofia en ook via Julia. Vanuit deze drie perspectieven wordt het duidelijk hoe het leven in die vijftien jaar was en hoe de situatie verder gaat in het heden. 

Conclusie:
Veel oude bekenden uit de eerste twee delen, maar ook nieuwe personages door Julia, Vic en Thor. De kinderen zorgen ervoor dat het verhaal een nieuwe dimensie krijgt en dit werkt goed. Oswald is weer eens ouderwets bezig. Ongelooflijk dat hij na al die tijd weer iedereen om zijn vinger kan winden. Zijn charisma moet wel heel speciaal zijn. Zelfs Sofia trapt er voor de zoveelste keer weer in. Dat vind ik wel een minpunt van het verhaal. Het is namelijk bijna niet voor te stellen. De verhaallijn van Thor is het boeiendste. Een en al ellende. 

Een mooie afsluiter van de sekte trilogie met verrassende wendingen in het verhaal geschreven door een ervaringsdeskundige. Ik ben nu wel heel benieuwd naar nieuwe verhalen van Mariette Lindstein. Schrijven kan ze in ieder geval wel. 

Wetenswaardigheden:
  • Undergong is een van de favoriete bands van Julia. Interessant is dat de band in 2008 twee EP's heeft uitgebracht en volgens deze website in de categorie Black Metal valt. Helaas kan ik geen muziek van hun vinden. Of dit dezelfde band is als de band in het boek? Ik vraag het mij af.
  • Schilderij van Hiëronymus Bosch met gemartelde mensen.
Recensies:

donderdag 9 juli 2020

Emil Karlsen


Vrijdag 19 juni 2020 was een interessante dag wat betreft ontdekken van nieuwe muziek. Naast Manin Jeanine ook nog eens voor het eerst Emil Karlsen gehoord met het onderstaande nummer:


Het nummer een aantal keren beluisterd en het werd steeds beter. Hierdoor ben ik wat meer informatie over Emil Karlsen gaan zoeken. Emil Karlsen (geboren in 1997) is een Noorse zanger en gitarist die in Tromsø woont. Hij speelt en zingt in de poprockband Resirkulert. Emil Karlsen is opgegroeid in Oteren in de gemeente Storfjord. (Bron: Wikipedia).

Naast de muziek is Emil ook bezig met filmen en tekenen. Daarnaast is hij begonnen met het leren maken van Gákti, een traditionele kleding gedragen door de Sámi. Hij is een zee Sámi en heeft de afgelopen jaren de kunst van joik geleerd. In 2018 maakte hij een joik met zijn grootvader waarmee hij optrad op het Northern Lights Festival en later opgenomen en uitgebracht werd. Zijn manier van joiken komt uit het Karesuando-gebied. Op de vraag wat het doel van zijn muziek is, antwoordt Emil dat het is om vreugde te verspreiden en mensen gelukkig te maken. (Bron: Riddu Riđđu).
 
Het nummer "Vuoi, Biret-Máret, Vuoi" in het begin van de post is een nummer van Nils Aslak Valkeapää. In het nummer speelt Emil op een fluit. Hij maakte de fluit zelf, tijdens een workshop met een fluitmaker van de Ojibwe-stam in North Dakota. Een zogenaamde "Love Flute". De legende gaat dat wanneer je hun fluit speelt, de uitverkorene de muziek van alleen je fluit zou horen, ongeacht hoeveel mensen tegelijkertijd speelden, en ongeacht hoe ver weg iemand was.

Emil speelt zoals eerder gezegd ook in de band Resirkulert. Het nummer Áddjá is hieronder te horen:


Volgens dit artikel heeft Emil 25000 NOK beurs gekregen om zich verder te ontwikkelen in de muziek. Dat lukt hem aardig zoals te horen is in deze stream waarin hij een uur lang zingt en gitaar en fluit speelt. Hij komt pas in beeld in de twaalfde minuut en ondertussen ken ik alle nummers al want ik heb sinds 22 juni elke werkdag een aantal keren het concert opgezet. Ik werk nog steeds sinds halverwege maart thuis. Moet zeggen dat het wel relaxt werkt met de muziek van Emil op de koptelefoon. Helaas kan ik de video niet in deze post opnemen, dit is uitgeschakeld door de eigenaar van de video en kan alleen maar via Youtube zelf beluistert en bekeken worden. Als je een liefhebber bent van Sami muziek dan zeker even luisteren. Lekker gemoedelijk en rustig. 


Hieronder is het origineel van Vuoi, Biret-Máret, Vuoi! door Nils-Aslak Valkeapää te horen:

dinsdag 7 juli 2020

More Kastell - Moredalen

Op de Instagram van Liefs uit Zweden zag ik recent foto's van More Kastell voorbij komen en dit deed mij denken aan een aantal jaren geleden toen wij daar ook waren. Het was een hele reis er naar toe en tja wat moet je verwachten van een rots die men More Kastell heeft genoemd. Toen we er waren de bordjes bekeken en vervolgens langs het ravijn gelopen op zoek naar de rotsformatie. Geen enkel idee waar het stond en dus ook niet gevonden. Op een gegeven moment geprobeerd af te dalen naar het dal maar dat leek bijna halverwege toch geen goed idee te zijn. Ondanks dat we More Kastell niet gezien hebben toch informatie over opgezocht. De onderstaande informatie is afkomstig van de Visit Hultsfred website

Moredalen is een rotsachtige kloof op de grens tussen de gemeenten Hultsfred en Högsbys. De Moredalen vallei is acht kilometer lang, een scheurformatie die werd verbreed en verdiept door de watermassa's die ontstonden toen het binnenlandse ijs 12000 jaar geleden smolt. Moredalen staat bekend om zijn rijke plantenwereld van mossen en korstmossen. Als je afdaalt in het ravijn, voelt het alsof je in een vochtige kelder komt. De koele omgeving verschilt van het droge dennenbos boven. Op de bodem van de vallei loopt een waterstroom genaamd lille Morån. In het midden van de smalle ravijn heeft een meer dan 25 meter hoge klif, More Kastell, de krachten van erosie getrotseerd en is blijven staan. Een bezoek aan het ravijn is niet geheel ongevaarlijk, het is belangrijk om de kinderen in de heuvels goed in de gaten te houden. Een bezoek hier gaat altijd op eigen risico en dat klopt, voor je het weet lig je in het ravijn. 

Routebeschrijving: Het is het handigst om met de auto vanuit Virserum te reizen en de weg naar Fågelfors te volgen. Vanaf het Virserum is het ongeveer 25 km naar de kloof.

Hieronder de foto's van de wandeling. Het ravijn is in ieder geval indrukwekkend.




















zondag 5 juli 2020

Rebecka Martinsson seizoen 2

Serie details:
Titel: Rebecka Martinsson seizoen 2
Verhaal: Åsa Larsson (novels)
Regisseur: Fredrik Edfeldt
Jaar: 2020
Acteurs: Thomas Oredsson, Sascha Zacharias, Eva Melander
Duur: 8 afleveringen (45 minuten per aflevering)
IMDB cijfer: 7,1



Samenvatting:
Enkele jaren zijn verstreken en Rebecka (Sascha Zacharias) blijft twijfelen of ze de juiste beslissing nam toen ze haar carrière als advocate in Stockholm opgaf om in Kiruna te blijven. In het afgelegen, spectaculaire landschap van Noord-Zweden komen er vier nieuwe zaken op haar pad die emotioneel en professioneel veel van haar vergen. Een onderzoek naar de dood van een jonge man door een overdosis drugs; het ontrafelen van een oude familieruzie die gewelddadig wordt; het heropenen van een 16 jaar oude ‘cold case’; en een vrouw en kind die dood worden aangetroffen in een auto – was het een ongeluk of een misdaad?

De serie:
Het tweede seizoen van Rebecka Martinsson. Over het eerste seizoen was ik best wel positief. Ik was erg benieuwd hoe het tweede seizoen eruit zou zien. De nieuwe verhalen kunnen niet meer gebaseerd zijn op de boeken van Åsa Larsson. Die verhalen zijn in het eerste seizoen al verfilmd. Nieuwe verhalen dus. Daarnaast ook een nieuwe actrice die de rol van Rebecka Martinsson speelt. De rest van de cast heeft wel in het eerste seizoen gespeeld. Toch nog iets vertrouwds. Ook spelen de verhalen zich nog steeds af in de omgeving van Kiruna. 

Als eerste de nieuwe verhalen. Ik was erg benieuwd hoe die ontstaan zijn en volgens dit artikel hebben Karin Arrhenius en Oskar Söderlund de scenario's geschreven voor het tweede seizoen. Åsa Larsson maakte ook deel uit van de scriptgroep voor de nieuwe verhalen. Als tweede waarom een nieuwe actrice voor de hoofdrol? Ook dat is te lezen in het eerder genoemde artikel. Het was niet mogelijk voor Ida Engvoll (Rebecka Martinsson in het eerste seizoen) om het tweede seizoen te spelen. Ze heeft wel bijgedragen in de opstartfase van het tweede seizoen. Sascha Zacharias (Rebecka Martinsson in het tweede seizoen) zegt in een reactie:

'Het voelt eervol om de kans te krijgen om de rol van Rebecka Martinsson te spelen. De serie is volkomen uniek en wat ik het meest waardeer is de nabijheid van het natuurlijke, wat in alles te zien is, maar ook de relaties, dieren en natuur die we zien in "Rebecka Martinsson". Het is een serie die ik thuis wil zitten kijken en genieten van een avond, waarin je jezelf kunt relateren aan wat er in de kleine gemeenschap gebeurt. "

Als derde was ik benieuwd of ik antwoord zou krijgen op de vraag die ik mijzelf stelde in de conclusie over het eerste seizoen. Is Krister een Sami? In het tweede seizoen komt hier een antwoord op. Ook op mijn opmerking dat er in het eerste seizoen weinig Samische invloeden waren is niet meer van toepassing. In het tweede seizoen gaat er zelfs een verhaal volledig over de Sami. 

Het tweede seizoen is een direct vervolg op het eerste seizoen. In acht afleveringen worden net als in het eerste seizoen vier misdaadverhalen verteld. De personages worden verder uitgewerkt en je komt als kijker meer te weten over waarom Rebecka zo in de knoop met zichzelf zit. De persoonlijke strijd van Rebecka heeft grote invloed op haar relatie met Krister. De onwikkelingen van de collega's van Rebecka worden ook niet vergeten en de uitwerking ervan is soms best wel heftig.

Conclusie:
Zoals gezegd was ik heel erg benieuwd naar het tweede seizoen en ik moet zeggen dat het tweede seizoen veel beter is uitgewerkt dan het eerste seizoen. De loom- en traagheid zitten er gelukkig nog steeds in. Sascha Zacharias doet het zeer goed als Rebecka. Beter nog dan Ida Engvoll. De personages ontwikkelen zich ontzettend goed en het is een genot om ze te volgen. De misdaadverhalen zijn ondergeschikt aan de persoonlijke ontwikkelingen. Dit is helemaal het geval in de laatste aflevering die op zich een goede afsluiter vormt zodat er geen derde seizoen meer hoeft te komen. De stem van Sven-Erik Stålnacke deed mij trouwens constant denken aan Rolf Lassgård.

De eerste en de laatste afleveringen zijn de beste. De laatste omdat het een mooie afsluiting van het seizoen is en de eerste natuurlijk omdat dit verhaal over de Sami gaat. Toch nog even gezocht of er acteurs meedoen die van Samische afkomst zijn en dit bleek het geval. Henrik Gustafsson uit Kiruna en Caroline Johansson Kuhmunen. Laatsgenoemde zingt ook nog eens. 


Het tweede seizoen is een aanrader. Stilte, knulligheid, schitterende natuur, eenzaamheid, afgelegen, nuchter, eenvoudig en simpel. Een schitterend beeld van Lapland. Een van de beste series die ik gezien heb.

Recensies:
- Nordisk Film & TV Fonds

vrijdag 3 juli 2020

Before we die seizoen 2

Serie details:
Titel: Innan vi dör / Before we die seizoen 2
Verhaal: Wilhelm Behrman en Niklas Rockström
Jaar: 2019
Acteurs: Marie Richardson, Adam Pålsson, Magnus Krepper
Duur: 8 afleveringen (60 minuten per aflevering)
IMDB cijfer: 7,8



Samenvatting:
In Before we Die seizoen 2 maken rechercheurs Hanna Svensson (Marie Richardson) en Björn (Magnus Krepper) nog altijd jacht op een misdaadsyndicaat dat geleid wordt door de Kroatische familie Mimica.

Tijdens hun onderzoek stuiten ze op een groep corrupte politiemensen, maar het spoor lijkt dood te lopen. Wanneer er cruciale informatie wordt gelekt, staat Hanna voor de moelijke taak om uit te zoeken wie daarvoor verantwoordelijk is.


De serie:
Het tweede seizoen gaat verder waar het eerste seizoen gestopt is. Hoe ik over het eerste deel dacht is hier terug te lezen. Er zijn in het tweede seizoen acht afleveringen. Twee minder dan het eerste seizoen. Het is zes maanden later en het is al snel duidelijk dat het lek nog steeds niet is gevonden. Hanna en Björn jagen nog steeds op het lek die de uitgedunde familie Mimica voorziet van informatie. Dit blijkt niet het enige probleem te zijn want er blijkt ook nog een aantal corrupte politiemensen te zijn die een soort kring vormen. En hoe gaat het met Christian en Blanka? 

Conclusie:
Het eerste seizoen vond ik te lang duren. Dit seizoen twee afleveringen minder. Ook vond ik het eerste seizoen best wel ongeloofwaardig op sommige punten. Ik was daarom erg benieuwd hoe het verder zou gaan en ben helaas best wel wat teleurgesteld. De verhaallijnen zijn nog ingewikkelder geworden en nog ongeloofwaardiger. Het lijkt erop dat er constant actie in het verhaal moet zitten en men haalt alles uit de kast. Teveel naar mijn mening, ik begon zelfs te ergeren aan alle toevalligheden. Het kleine van het eerste seizoen is nu compleet verdwenen en is het deze keer allemaal veel groter. Gelukkig speelt Magnus Krepper als Björn mee en hij maakt de serie nog leuk om te kijken. Laura, die in de familie van Mimica is opgenomen, speelt ook een leuke rol. Er zal vast wel een derde seizoen komen omdat de serie een succes is. Het had van mij na het eerste seizoen mogen stoppen. Wel leuk is een nummer van Lena Bengtzin die in de auto wordt afgespeeld.

zaterdag 27 juni 2020

Fortitude seizoen 3

Seriedetails:
Titel: Fortitude seizoen 3
Jaar: 2018
Verhaal: Simon Donald
Acteurs: Richard Dormer, Björn Hlynur Haraldsson, Sofie Gråbøl
Duur: 4 afleveringen van 60 minuten
IMDB cijfer: 7,4



Samenvatting:
Uit Oslo komen de onderzoekers Myklebust (Maria Schrader) en Oby (Set Sjöstrand) om de daders van de moord op gouverneur Munk op te sporen. Het enige wat hun in de weg staat om de waarheid te achterhalen is Dan Anderssen (Richard Dormer) die steeds meer zijn grip op de realiteit verliest en toegeeft aan de gekte. De rouwende Michael Lennox (Dennis Quaid) ziet het leven iets meer zitten als hij in aanraking komt met Elsa (Aliette Opheim) die met Boyd (Abubakar Salim) nieuw zijn in Fortitude.

De serie:
Fortitude, een serie van extremen. De arctische Twin Peaks. Donker, bizar en koud. Begin 2016 had ik het eerste seizoen gezien. Twee jaar later het tweede seizoen en ruim twee jaar later het derde en laatste seizoen. Tussen het eerste en tweede seizoen zaten negen weken. Tussen het tweede en derde seizoen zitten ook weer negen weken dus het sluit weer goed aan op het vorige seizoen. Het was weer even wennen om in de serie te komen, maar het ging goed. Echt tijd ervoor heb je ook niet want het laatste seizoen heeft maar vier afleveringen. De serie was op Canvas te zien en ik was al bang dat ik wat gemist had met opnemen, maar het zijn echt maar vier afleveringen. De serie gaat verder waar het geëindigd was. De dood van Erling Munk wordt onderzocht door externe onderzoekers. De politie bestaat nog steeds uit Eric Odegard, Ingrid Witrey, Petra Bergen en natuurlijk sheriff Dan Anderssen. Verder weer bekende gezichten uit de vorige seizoenen en een aantal nieuwe gezichten. 

Conclusie:
Als eerste de vier afleveringen. Waarom hebben ze dit gedaan? Ik kan hier geen antwoord op vinden. Wel veel dezelfde kritieken dat het laatste seizoen afgeraffeld is en ik kan hier ook niets anders aan toevoegen. Er worden namelijk nieuwe personages geïntroduceerd die te weinig tijd krijgen om zich te ontwikkelen. Als het zes of acht afleveringen waren geweest dan had je niet het gehaaste gevoel gehad. Misschien komt het door het feit dat de buitenscènes in Spitsbergen zijn opgenomen en niet zoals in de vorige twee seizoenen in IJsland. In IJsland had men tijdens de opnames een tekort aan sneeuw. In Spitsbergen niet, maar het was er vreselijk koud. Zo ziet het laatste seizoen er ook uit, ijskoud. Het verhaal van de parasiet wordt verder verteld en vooral wat het effect is op sheriff Dan Anderssen. Dan Andersson wordt trouwens geweldig neergezet door Richard Dormer. Als ik hem vergelijk met het eerste seizoen dan is het een angtsaanjagende engerd geworden en ook een echte sheriff met bijbehorend pistool. Heerlijk om hem te zien spelen en samen met de beelden van Spitsbergen is het laatste seizoen daarom al de moeite waard. De vechtscène met Michael Lennox en Boyd Mulvihill is ook heerlijk om te zien. Lang geleden dat ik zo'n hilarische vechtscène heb gezien. In de laatste aflevering worden de verhaallijnen afgesloten. Zoals eerder gezegd op een te snelle manier. Heb je de eerste twee seizoenen gezien dan is het laatste seizoen een goede afsluiter. Let dan ook even op het konijn die ergens een keer in beeld verschijnt. Die wordt namelijk gespeeld door de bedenker Simon Donald.


Interview Richard Dormer / Dan Anderssen:


Recensies:

woensdag 24 juni 2020

Kopparstigen, Kopparberg

In de zomer van 2015 waren we voor de tweede keer in Kopparberg. De eerste keer was in 2011. In Kopparberg is een mooie wandeling aanwezig, namelijk Kopparstigen. De wandeling loopt door het mijngebied met ongeveer 30 mijngaten en wordt het "Ljusnarsberg-veld" genoemd. Het is een historische wandeling door Kopparberg en omgeving. Er zijn informatieborden opgesteld langs het wandelpad dat is gemarkeerd met een oranje kleur op bomen, palen, enz. Het pad is ongeveer 2,5 km lang. Een kaart van de wandeling is hier te downloaden en ik heb deze ook opgenomen in de post. Hieronder zijn een aantal foto's te zien die gemaakt zijn tijdens de wandeling.

















Hieronder een kaart van de wandelingen met de bezienswaardigheden.


Omdat er vrij veel foro's zijn gemaakt, heb ik er ook wat in een video gezet.


Wil je meer informatie vergaren over de bezienswaardigheden dan is er volgens mij bij het toeristenbureau een boekje in de Zweedse taal aan te schaffen. Ik heb een aantal bladzijdes uit het boekje hieronder opgenomen.





zondag 21 juni 2020

Vaderdag

Het is vaderdag en ik ben weer eens aangenaam verrast door vrouw en kinderen. Deze keer weer een heel leuk kado gekregen. Het zijn hexagons van de website Dejouwe. Ze moeten wel aan de muur bevestigd worden, maar dat was vrij simpel. Het reultaat mag er zijn en hopelijk worden er nog wat hexagons toegevoegd in de toekomst.



zaterdag 20 juni 2020

Manin Jeanine

Gisteren kwam ik in aanraking met de muziek van Manin Jeanine. Ik had nog niet eerder van hun gehoord. Manin Jeanine is een duo en bestaat uit Risten Anine K. Gaup en Silje Jeanette N. Stavdal. Ze gaven een livestream concert vanuit het Senter for Nordlige Folk. Er mochten maximaal vijftig mensen aanwezig zijn bij het concert.


Het concert is op Facebook te beluisteren en is in het kader van het Riddu Riđđu festival die dit jaar niet doorgaat. Het concert is ook op Youtube te beluisteren:


Ze kennen elkaar sinds de middelbare school en hebben ook jarenlang samen muziek gemaakt. Risten Anine is een traditionele Sami-joiker en had eerder een muzikale samenwerking met het Noord-Noorse duo Opphav, waar ze de relatie tussen Noord-Noorwegen en Sami-erfgoed verkenden. Een nummer van hun samen is hier te beluisteren. Ik kan het nummer helaas niet in deze post opnemen maar ze hebben het nummer gespeeld tijdens het Riddu Riđđu festival van 2019. 

Volgens dit artikel van Senter for Nordlige Folk wil Risten Anine de Sami in alle opzichten naar voren brengen. Ze denkt niet dat Sami-muziek in een hokje moet worden gezet. Ze heeft het gevoel dat je Sami-muziek kunt combineren met andere soorten muziek en er iets heel moois van kunt maken. Ik moet zeggen dat dat inderdaad zeer goed gelukt is. 

Risten Anine heeft eerder ook samengewerkt met Ánte Mihkkal Gaup. Het nummer Álás is hieronder te beluisteren:


Beiden worden genoemd in een Mountain Reporters artikel van Erwin Zantinga die een lift in Lapland van hun krijgt. Mooi artikel om te lezen trouwens en Manin Jeanine heeft er een fan bij.

zaterdag 13 juni 2020

Kaloppis

Deze keer weer een Loppis post. In 2015 kwamen we Kaloppis tegen in Hällefors. Zoals gewoonlijk even stoppen en binnen kijken.







Er was weer genoeg te zien, vooral schilderijen. Helaas was de ruimte in de auto weer te beperkt om nog meer schilderijen mee te nemen. De twee schilderijen hierboven gehaald en ze hebben sinds kort een plaatsje gekregen in de gang.


Hieronder natuurlijk weer de coördinaten. Het is al weer een paar jaar geleden dus het kan zijn dat de loppis niet meer bestaat.