Toen we in maart in de omgeving van Kalmar / Öland waren hebben we een korte wandeling gemaakt in het Svinö naturreservat zodat er die dag nog wat tijd over was om Öland te bezoeken. De wandeling via de Alltrails app gevonden. Svinö is het grootste eiland van Kalmar en onbewoond. Er is alleen een servicegebouw aanwezig. De naam werd geschreven op een 17e-eeuws kaart Swyyn-eiland, wat suggereert dat varkens daar graasden. Later werd er in de zomer vee op het eiland gehouden. De delen van Svinö die niet door de Ölandbrug en de bijbehorende
afritten werden gebruikt, werden in 1974 als natuurreservaat Svinö aangemerkt. (Bron: Kalmarkusten).
Het onder de Öland brug doorlopen is best wel apart en de wandeling was verrassend leuk. Nooit geweten dat er een natuurreservaat aan het begin van de brug aanwezig was.
We zijn al een aantal keer op Öland geweest maar nog nooit Kvarnkungen bezocht. Op deze website staat een goede beschrijving over Kvarnkungen. Kvarnkungen is de grootste stompmolen van Scandinavië, de meest voorkomende soort windmolen op Öland. Hier wordt het hele molenhuis op de "stomp" gedraaid om direct bij de wind te komen. Kvarnkungen werd in 1749 in Kalmar gebouwd. Het werd verplaatst naar Björnhovda in de jaren 1880. De eerste molenaar was Per Persson. Hij en zijn boerenknecht leefden in een ruimte in de koude en tochtige molen. Toen Per trouwde en kinderen kreeg, werd er een huisje gebouwd naast de molen. In 1921 werd Kvarnkungen gekocht door John Wahlström. Hij kwam uit Skärlöv op Öland. In 1930 bouwde John een motormolen om onafhankelijk te worden van de wind. In de aangrenzende windmolen Drottningen maalde hij de tarwe. Men vermoedt dat het type Drottningen oorspronkelijk in Nederland is ontwikkeld in de jaren 1570. Drottningen werd oorspronkelijk gebouwd in Kalmar. Per Persson verplaatste Drottningen in de jaren 1880 naar de huidige locatie.
Eind jaren dertig had Kvarnkungen dringend behoefte aan onderhoud. John had hier een subsidie voor nodig maar een privépersoon kon het niet krijgen, een vereniging wel. Hiervoor werd Torslunda Hembydsförening in 1938 opgericht om ervoor te zorgen dat Kvarnkungen zou blijven. Kvarnkungen werd door de vereniging gekocht voor 2500 SEK. Van de drie molens die in Björnhovda naast weg 136 staan, is Kvarnkungen degene die zich in het uiterste zuiden bevindt. Ten noorden van Kvarnkungen staat Drottningen. In het hoge noorden ligt Kronprinsen. Alle drie de molens zijn eigendom van Torslunda Hembydsförening.
Drottningen stond vlakbij en daar zijn we ook geweest. De Kronprinsen lag een eindje verder en die hebben we niet bezocht. Het zou kunnen dat we die in het verleden bezocht hebben maar ik kon de naam Kronprinsen niet terug vinden op mijn blog. Bij de Drottningen molen stond redelijk vlakbij een huis die onbewoonbaar leek. Altijd interessant om zo'n huis van binnen te zien en dat was mogelijk en hebben we ook gedaan.
Samenvatting: Op een zomeravond in 1984 verdwijnt een vijfjarig jongetje op het Zweedse platteland. Het politieonderzoek slaagt er niet in de waarheid te achterhalen en laat geruchten, verdenkingen en een rouwende familie achter. Twintig jaar later leidt Vera, de oudere zus van de jongen, een groepstherapiesessie in Stockholm als een jongeman een vreemde jeugdherinnering aan een verdwijning beschrijft. Een geschokte Vera reist terug naar haar gebroken familie om voor eens en altijd uit te zoeken wat er echt is gebeurd in de zomer die nooit eindigde.
De serie:
De Zweedse serie is gebaseerd op het gelijknamige eerste boek in Anders de la Motte's serie Årstidskvartetten. Ik heb nog geen boek van Anders de la Motte gelezen dus de serie is een mooie kennismaking met de schrijver. Recensies over het boek Het einde van de zomer zijn op de Hebban website te lezen. De serie is trouwens te zien op SkyShowTime.
Het verhaal speelt zich af in 2004 en 1984 in zowel Stockholm als de fictieve stad Reftinge in Skåne,
Zweden. Als kind in 1984 is Vera getuige van de zelfmoord van haar
moeder Magdalena door zichzelf te verdrinken in een meer in de buurt van
Reftinge. Als volwassene in 2004 is Vera psycholoog voor
een rouwondersteuningsgroep. Nadat ze seksueel betrokken was geraakt bij
een cliënt is Vera haar oorspronkelijke baan kwijtgeraakt. Vera belooft dat de
relatie is beëindigd, maar haar sessies met de groep worden onder
observatie gehouden door een manager totdat ze geacht wordt in staat te
zijn om opnieuw deel te nemen aan de praktijk van de kliniek en
zelfstandig te werken. Tijdens één van de sessies ontmoet Vera een jongeman, Isak. Isak beweert dat toen zijn moeder stierf, ze hem vertelde dat hij
geadopteerd was. Sommige van zijn verwarde vroege herinneringen
herinneren Vera aan haar eigen jeugd en haar jongere broer Billy - die
20 jaar eerder, in 1984, uit Reftinge verdween. Vera raakt geobsedeerd
door Isak, denkend dat hij de nu volwassen Billy is. Haar nogal tactloze
onderzoeken veroorzaken ruzies met haar nog steeds rouwende vader
Ebbe, haar broer Mattias die bij de plaatselijke politie werkt en haar oom Harald die de touwtjes in handen heeft in Reftinge. Alle
drie de mannen zijn ervan overtuigd dat Tommy Rooth, een lokale onruststoker, betrokken was bij de ontvoering van Billy en mogelijke moord. Er werd geen lijk gevonden.
Conclusie:
Een trage serie over een verdwenen jongen in een klein dorpje waar iedereen elkaar kent. Doordat iedereen elkaar kent hebben de mensen daar direct hun vooroordeel klaar. Het verhaal wordt afgewisseld tussen heden en verleden. De beelden van het verleden zien er geweldig uit en weten de sfeer goed neer te zetten. In het begin in Stockholm met de groepssessies van Vera was het even inkomen in het verhaal. Zodra ze terugkeert naar haar ouderlijk huis in Reftinge, Skåne komt het verhaal goed op gang. Sommige flashbacks worden meerdere keren getoond. Zo werd een aflevering volledig verteld vanuit Krister Månsson van de politie die het onderzoek leidde en kreeg je weer een aantal scènes te zien die al eerder getoond waren. Ik irriteerde mij wel dat hij constant kauwgom in de mond had en de hele tijd zat te kauwen. Ebbe Nilsson, de vader van Billy, Vera en Mattias, is nog wel het noemen waard. Wat is hij goed neergezet door acteur Lars Schilken. Een zeer goede serie met een verrassende maar zeer heftige ontknoping. Die zag ik totaal niet aankomen en zorgt er voor dat de serie blijft hangen.
In dit bericht op Facebook is te lezen dat er veel scènes opgenomen zijn in onder andere Åstorp (Reftinge), Åvarp en Norra vram.
