Google Translate

woensdag 31 december 2025

Heavy trip - Hevi reissu

Filmdetails:
Titel: Heavy trip - Hevi reissu
Regisseurs: Juuso Laatio en Jukka Vidgren
Jaar: 2018
Verhaal: Juuso Laatio, Aleksi Puranen en Jari Olavi Rantala
Acteurs: Johannes HolopainenSamuli JaskioAntti Tuomas Heikkinen
Duur: 92 minuten
IMDB cijfer: 7,0



Samenvatting:
Turo en zijn amateurmetalband Impaled Rektum oefenen al twaalf jaar, maar hebben nog nooit ergens opgetreden. Een promotor vertelt hen over een groot metalfestival. Turo en de rest beseffen dat het nu of nooit is.

De film:
Naar aanleiding van de serie Korvessa kulkevi - Evilside de film Hevi reissu - Heavy trip gekeken. De film gaat over een viertal jongens die samen een metalband vormen. Ze wonen in een plaatsje ergens in Noord-Finland. De vader van de gitarist heeft een rendierslachterij en je ziet in de film een aantal keren rendieren voorbij komen. De jongens hebben allemaal lang haar en vooral Turo, de zanger, wordt regelmatig voor homo uitgemaakt. De film draait voornamelijk om Turo. De band is in ieder geval goed bezig. Ze zijn al twaalf jaar aan het oefenen en spelen tijdens de oefeningen alleen covers. Ze willen een eigen sound en eigen nummers maken maar weten niet goed waar ze moeten beginnen. Ze moeten eerst een eigen sound hebben. Die komt er dan eindelijk en tijdens een slachting van een rendier wordt het symphonic post-apocalyptic reindeer-grinding Christ-abusing extreme war pagan fennoscandian metal. Een hele mond vol en ze gaan een eigen nummer maken. Hoe dat in zijn werk gaat is te zien op de onderstaande video:


Dat stukje is erg goed bedacht. Hieronder de volledige nummers van de riffs die gitarist Lotvonen speelt.





Het nummer Crucified van Necrobutcher of Infernal Legions bestaat niet. De band trouwens ook niet.


Het nummer Vominatorium Excalibur van Forced Vomit is niet te vinden. De band wel. Uiteindelijk komen ze dan toch met een eigen nummer die Flooding secretions heet. De tekst van het nummer is als volgt:

Life like a hall
Mop until my hands are sore
Cleaning up this filthy mess
I didn't care I must confess!
Losing touch with reality
My reflection's laughing back at me
Shit pouring from my eyes
Dropping, flowing through my hands!

The fumes are going to my head!
I can't see straight, I'm going deaf!
In the mirror, who's that I see?
A fucking reindeer, laughing back at me!

Stick my head in the grinder, a painful reminder
Stick my head in the grinder, a painful reminder!

De bandnaam verzinnen ze ter plekke en die wordt Impaled Rektum. Met dit ene nummer hebben ze een demo gemaakt die heel toevallig bij een Noorse promotor, die het fictieve Northern Damnation festival in Noorwegen organiseert, terecht komt. Vanaf dat moment begint de reis naar het festival in Noorwegen en dat gaat niet zonder slag of stoot.

Conclusie:
Deze film is volledig langs mij heen gegaan toen die uitkwam. De opvolger Heavier trip trouwens ook, maar dankzij de serie Evilside alsnog de film gezien. Een erg leuke film vooral als je fan bent van metal en dat was ik vroeger zeker. De bandleden hebben T-shirts aan van onder andere Kreator, Death, Slayer, Bathory, Sodom, Megadeth en Cannibal Corpse. De ontdekking van de nieuwe sound is geweldig en ook het bedenken van een eigen nummer is super om te zien. De nummers van Impaled Rektum klinken best wel goed. De originele nummers van de band werden gecomponeerd door Mors Subita-gitarist Mika Lammassaari en zijn gezongen door Eemeli Bodde, zanger van Mors Subita. Meer info hierover is te lezen in dit artikel.

De bassist Pasi, die alles weet van metal, wordt later in de film Xytrax. Volgens Pasi is Xytrax een pseudoniem net als Trollhorn, King Diamond en Nuclear Holocausto. Op de website van Juuso Laatio is een mooie tekening van Xytrax te zien:

Xytrax

De scene in Ranua Zoo was ook wel grappig om te zien omdat we daar in 2013 geweest zijn. Die blogpost is hier te vinden. In de film is op de kamer van Turo onderstaande poster van Bloodmotor te zien:



Leuke film die mij trouwens wel deed denken aan de IJslandse film Metalhead alleen was die veel serieuzer.

Interviews:
Interview met Antti Tuomas Heikkinen, Max Ovaska:


Interview met Johannes Holopainen:


Recensies:

Geen opmerkingen:

Een reactie posten