Stockholms stadshus

We zijn al een paar keer in Stockholm geweest en zagen vaak het stadhuis van Stockholm op onze foto's. We waren er in al die jaren nog nooit geweest, dus afgelopen vakantie was het een mooie gelegenheid om het stadhuis van dichtbij te bekijken.

Volgens Wikipedia is het stadhuis van Stockholm (Zweeds: Stadshuset) tussen 1911 en 1923 gebouwd naar het ontwerp van de architect Ragnar Östberg. Het is een van de belangrijkste gebouwen in de nationaal-romantische bouwstijl in Zweden. Achter de indrukwekkende gevels van acht miljoen bakstenen verschuilen zich kantoren, vergaderzalen en feestzalen. Geïnspireerd door Italiaanse renaissancepaleizen liet Ragnar Östberg het stadhuis bouwen rond twee 'piazza's', het Burgerhof en de Blauwe Hal.

Het stadhuis kan alleen bezocht worden door mee te doen met een guided tour. We zijn niet zo van de guided tours en van de uitgespaarde 270 SEK kunnen we zeker wat anders doen. Helaas waren we niet op de hoogte van plan B die Fika Magazine voorstelt in hun 7 weetjes over het Stadshuset in Stockholm. De tip van Fika Magazine is de app Guidigo. De rondleiding rondom het stadhuis is hier te vinden. De app ga ik zeer binnenkort uitproberen. Supertip !!

Bij een ingang naar het binnenplein kom je onder andere het bovenstaande stenen paneel tegen met de titel Eldkvarn. Eldkvarn was een stoom aangedreven molen in Stockholm dat werd beschadigd bij een brand op donderdag met 31 oktober 1878. Na de brand kon de molen nog malen en werd nog gebruikt tot 1906. In 1910 werd het gebouw gesloopt en moest plaats maken voor het stadhuis. (Bron: Wikipedia).

De cenotaaf van Birger Jarl, in 1920 gemaakt door beeldhouwer Gustaf Sandberg, staat prominent tegen het stadhuis aan. Birger Jarl stichtte rond 1250 Stockholm. Het was de bedoeling de overblijfselen van Birger Jarl te verplaatsen naar de sarcofaag en crypte bij het stadhuis, maar dit ging niet door. De sarcofaag en crypte zijn leeg en is dus een cenotaaf (leeg graf) geworden. De overblijfselen van Birger Jarl bleven in het Varnhem klooster. Vanaf de cenotaaf heb je wel een geweldig uitzicht over Stockholm en Riddarholmen. 

Beeld van Gustav Sandberg. Gemaakt door Erik Rafael-Rådberg.

Het stadhuis is een gewilde plek voor trouwerijen en toen we er waren was er inderdaad een trouwerij gaande.

Het binnenplein.

Mors lilla Olle

Tijdens ons laatste bezoek aan het plaatsje Särna zag ik het onderstaande beeld op het plein. Bij eerdere bezoeken aan Särna had ik het beeld niet gezien. Het beeld is gemaakt door Ulf Tegner uit Älvdalen.

Een beer en een mens. Benieuwd wat het tafereel moet voorstellen. Het informatiebordje geeft aan dat het tafereel "Mors lilla Olle" moet voorstellen.

Tekst op het informatiebord:

In the most southern part of the parish of Särna, right at the foot of Fulufjället, where the small place Morbäcksätern is located, occurred the event which would give life to the popular children's song about Olle, who fearlessly faced the bears.

Olles name was in fact Jon Ersson. He was born in the small village Hägnåsen the first of April, 1849, as the eldest son of Erik Jonsson from Hägnåsen and his wife Martha, born Jonsdotter, from Lillhärdal. Jon had two older sisters, Kristina and Margareta.

The children, along wih the mother and an aunt, were in late summer 1850 out on the pasture, the special Swedish way of living. The place where you would take your livestock to roam free and eat, generally small houses gathered together near a stream, without running water or electricity. The adult women asked the girls to keep an eye on Jon as they went to look for a sheep who had not come home for the evening with the other animals.

Suddenly a female bear came with her cub onto the pasture. Jon immediately went up to them, started throwing sticks and cones on the animals and picked some berries as he tried to feed them. When he finally made his way quite close to the soft bear fur, the girls probably thought, who had stayed at a save distance, it went a little too far and called on the mother, who immediately rushed to the scene. The bears found fit to quickly leave Jon, to his great grief.

The event attracted much attention of course and was described in "Fahlu County Newspapers" and was read by many, including the poet Wilhelm von Braun, who with twelve verses described the bear meeting with the poem "A small boy in the mountain forest went, rosy cheeks and angelic gleam in his eyes..."

44 years later, in 1895, Alice Tegner found the poem, rewrote it in her own way and so was the song "Mother's little Olle" born. By then Jon was long ago dead.

Jon married the Särna born girl Elia Simonsson, they emigrated as many of their relatives from Hägnåsen, to the large country in the west, built a farm in Gaylord, Minnesota, and had nine children. Jon died in 1887, only 38 years old.

During his time as a farmer in the U.S.A., he received several commissions of trust, amoung other things to pick up the heavy cream from the farmers by horse and wagon in the area to the collectively-owned dairy, and was therefore called "Gräddkusken" by the neighbors. His life was portrayed by the writer and television producer Björn Fontander in the book "Gräddkusken which was Mother's little Olle". 

Wat een interessant verhaal over het ontstaan van een bekend Zweeds kinderliedje. Het liedje Mors lilla Olle is hieronder te horen.

Dit soort kleine dingen uit Zweden vind ik persoonlijk geweldig, vooral vanwege het feit dat men uiteindelijk Olle / Jon Ersson / John H. Erickson heeft weten te traceren. Het boek Gräddkusken van Björn Fontader lijkt me dan ook interessant om te lezen als het mij tenminste ooit lukt om Zweeds te kunnen lezen :-). Ik ben weer een Zweeds kinderliedje rijker.

Informatie over Olle/John:
- Het graf van John H. Erickson.
- Historien om Mors lilla Olle.
- Een ander beeld van Olle en de beer in Sörsjön.

- Särna informatie.
- Dagens Nyheter.

Den vilande Diana

Vlakbij The English Church in Stockholm stond dit beeld. Den Vilande Diana oftewel De Rustende Diana.

Diana was de Romeinse godin van de jacht (Diana Venatrix, alsook van de wilde natuur), van de geboorte (Diana Lucina), van de maan (Dian Lucifera, "lichtdragende Diana") en als zodanig gelijk aan Hekate (Diana Trivia, godin van de driesprongen). (Bron: Wikipedia).

Den Vilande Diana is een beeld van de Franse kunstenaar Jean Goujon. Het beeld staat in de wijk Östermalm. Het beeld komt uit 1964. Het origineel stamt uit de 16e eeuw en was een geschenk van Henry II van Frankrijk voor zijn maîtresse Diane de Poitiers. Het beeld van Goujon was van zo'n hoge artistieke kwaliteit dat het uiteindelijk werd verplaatst naar het Louvre in Parijs. Tijdens de Tweede Wereldoorlog verdween het beeld echter zonder een spoor na te laten. Het Louvre heeft in de jaren vijftig een kopie bij Bergmans konstgjuteri, Stockholm besteld. Het beeld stond korte tijd in Stockholm en trok veel aandacht. De bewoners vonden dat Stockholm ook een kopie van het beeld moest hebben en een donatie van Axel Hirsch heeft dit mogelijk gemaakt en sinds 1964 is het beeld in Stockholm te bewonderen. (Bron: Wikipedia).