Löfstad slott

Löfstad is een kasteel in de parochie van Kimstad en de gemeente Norrköping in de provincie Östergötland. Het kasteel ligt op een heuvel niet ver van Lövstadsjön, vlakbij de E4 tussen Norrköping en Linköping, negen kilometer ten zuidwesten van Norrköping. Het kasteel en bijbehorende grond is eigendom van het Riddarhuset en de inventarissen van het Östergötland Museum en wordt tijdens het zomerseizoen aan het publiek getoond als een museum. Het hele jaar door zijn er restaurantactiviteiten. De oude smederij herbergt een café dat in de zomer is geopend.

Het kasteel werd gebouwd in de periode 1630-1660 door Axel Lillie en zijn vrouw Christina Mörner. Wie het kasteel verder bewoond heeft is te lezen in de Wikipedia pagina van Löfstad Slott. Interessant is dat het kasteel ook bekend staat als spookhuis. Het spookverhaal is te lezen op deze website.

We zijn het kasteel niet binnen geweest. Wel zijn we in het gezellig aangelegde tuincafé geweest met de daarbij behorende handelsträdgård.

Carolina Sofie Eliasson was een van de velen die in het kasteel werkte maar daar niet woonde. Ze groeide op te Skvalbäcken. Begin 1900 verhuisde ze naar de onderstaande stuga, dat eruitzag als een doos. Ze werd daarom Sofie i Dosa genoemd. Een tijdlang werd het huis gedeeld met een andere vrouw. Ze zetten vervolgens een touw in het midden van het huis, zodat de zoon van Algot niet aan de verkeerde kant zou kruipen.

Bij het zoeken naar informatie over Sofie i dosa kwam ik erachter dat het huisje een onderdeel is van een natur en kulturstig. Die hebben we helaas gemist. De route en de bijbehorende informatie is hier te vinden.

Hold the Dark

Filmdetails:
Titel: Hold the Dark
Verhaal: Macon Blair (screenplay), William Giraldi (boek)
Regisseur: Jeremy Saulnier
Jaar: 2018
Acteurs: Jeffrey Wright, Alexander Skarsgård, James Badge Dale
Duur: 125 minuten
IMDB cijfer: 5,7

Samenvatting:
Wanneer in Alaska drie kinderen dood worden teruggevonden vermoed men dat er wolven in het spel zijn. Bovendien verdwijnt een zesjarig jongetje waarna diens ouders de hulp inschakelen van de auteur en wolfexpert Russell Core. Hij moet hem terugvinden en de roedel wolven doden. Tijdens zijn zoektocht wordt hij vergezeld door de rouwende vader en wordt hij zowel met de wreedheid van Moeder Natuur als met zijn eigen tekortkomingen geconfronteerd. Het is onduidelijk wie nu werkelijk de prooi is en wie het roofdier.

De film:
Deze keer een andere film. Een film die op dit moment op Netflix is te zien. Een die afspeelt in Alaska. Ook het hoge noorden, maar dan op een ander continent. De film is gebaseerd op het gelijknamige boek van William Giraldi. Het boek is vertaald naar het Nederlands met de titel Toen kwamen de wolven. Het begint met een verdwijning van een zesjarige jongen die waarschijnlijk gegrepen is door wolven. De moeder schakelt wolfexpert Russell Core in. Russell neemt de opdracht aan en vertrekt naar het plaatsje Keelut in Alaska. Hier wordt het interessant. Het plaatsje Keelut bestaat in het echt niet, maar de naam is in de Inuitmythologie een kwaadaardige en chtonische aardgeest die op een kale hond lijkt. Men gelooft dat het schepsel de dood viert en het wordt soms gezien als een voorbode van de dood. De bevolking van Keelut zijn Yupik. De Yupik zijn een groep van inheemse of inheemse volkeren van westelijk, zuidwestelijk, zuid centraal Alaska en het Russische Verre Oosten. Ze zijn Eskimo en zijn gerelateerd aan de Inuit- en Iñupiat-volkeren.

Winter, wolven, sneeuw, Yupik, mystiek en Russell Core. Prachtige beelden van het ongerepte Alaska. Veel geweld met als hoogtepunt de shootout van Cheeon. Hieronder een gedeelte van die shootout. Deel twee en deel drie zijn ook op Youtube te zien.

Conclusie:
Een vreemde film omhult met mystiek van de Yupik. Geen Scandinavische film, maar wel een Zweeds tintje, Alexander Skarsgård speelt de rol van Vernon. De reden van deze post op Blogzweden is omdat de Yupik een grote rol hebben in de film. Een film die je na het kijken met veel vragen laat zitten en waar je nog een lange tijd over na zit te denken.

Hieronder zijn een drietal Yupik nummers te horen van Pamyua en Byron Nicholai.

Recensies:
- De Lagarde
- Bustle
- Variety
- The Atlantic
- Cine

Gräsgård hamn, Öland

Gräsgård is een kerkdorp (minder dan 50 inwoners) op het eiland Öland. De kerk kwam al aan bod in november 2014 in deze post. Het dorpje heeft een haven. De huidige haven is van 1936. In de zomer is er verse vis te koop in een (sta)caravan. Van de caravan geen foto gemaakt, maar hier zijn wat foto's te vinden van Annys Fiske. In de haven valt direct een gedenksteen op met de tekst:

Till minne av de tio män som offrade sina liv i fosterlandets tjänst vid minsprängningsolyckan utanför Gräsgård den 22 november 1941.

Het verhaal achter de steen is hier te lezen.